Hadith Representative
Rasulullah memerintahkan mengqadha shalat yang terlupa ketika telah ingat
Imam Malik : 22حَدَّثَنِي يَحْيَى عَنْ مَالِك عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ قَفَلَ مِنْ خَيْبَرَ أَسْرَى حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ عَرَّسَ وَقَالَ لِبِلَالٍ اكْلَأْ لَنَا الصُّبْحَ وَنَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ وَكَلَأَ بِلَالٌ مَا قُدِّرَ لَهُ ثُمَّ اسْتَنَدَ إِلَى رَاحِلَتِهِ وَهُوَ مُقَابِلُ الْفَجْرِ فَغَلَبَتْهُ عَيْنَاهُ فَلَمْ يَسْتَيْقِظْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا بِلَالٌ وَلَا أَحَدٌ مِنْ الرَّكْبِ حَتَّى ضَرَبَتْهُمْ الشَّمْسُ فَفَزِعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِلَالٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخَذَ بِنَفْسِي الَّذِي أَخَذَ بِنَفْسِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْتَادُوا فَبَعَثُوا رَوَاحِلَهُمْ وَاقْتَادُوا شَيْئًا ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَالًا فَأَقَامَ الصَّلَاةَ فَصَلَّى بِهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الصُّبْحَ ثُمَّ قَالَ حِينَ قَضَى الصَّلَاةَ مَنْ نَسِيَ الصَّلَاةَ فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ فِي كِتَابِهِ{ أَقِمْ الصَّلَاةَ لِذِكْرِي }
Na faamatala mai e Yahya ia te a’u mai ia Malik mai ia [Ibn Shihab] mai ia [Sa’id bin Musayyab] ina ua faatoilaloina e le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ia Khaibar, sa savali o ia seia oo i le faaiuga o le po ona taofi lea e malolo, ona fai atu lea o ia ia Bilal; ‘Vaavaai mo le tafa o ata ina ia mafai ona e fafagu i matou’, ona momoe lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) ma ana soa, a o vaavaai atu Bilal ma le malosi, ina ua oo mai le tafa o ata sa faalagolago o ia i lana solofanua, ma mulimuli ane sa moe ai o ia. O le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah), o Bilal ma isi soa sa lei ala seia oo ina fafagu i latou e le la, sa ofo le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah), ma fai atu Bilal ia te ia; ‘Le Avefeau a Allah, ua tupu se mea ia te a’u e pei o le mea ua tupu ia te oe,’ ona fai atu lea o le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah); ‘Taita’i a outou solofanua,’ ona latou tutu lea i luga ma ta’ita’i a latou solofanua mo sina taimi, ona poloa’i lea o le Avefe’au a Allah (ia ia te ia le filemu ma fa’amanuiaga a Allah) ia Bilal e vala’au le iqamah, ma sa tatalo fa’atasi le Avefe’au a Allah (ia ia te ia le filemu ma fa’amanuiaga a Allah) ma i latou i le tatalo o le Fajr, ina ua mae’a lana tatalo sa ia fai atu; ‘O lē galo i le tatalo, ia tatalo loa pe a ia manatua. Auā na fetalai Allah le Silisiliese i Lana Tusi; ‘Fa’atuina le tatalo mo lo’u manatuaga.’’