Hadith Representative
Doa Rasulullah terhadap tokoh quraisy menjadi sebab turunnya Qs. Ali 'imran ayat 128
Imam Darimi : 1547حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَسَّانَ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ ابْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَدْعُوَ عَلَى أَحَدٍ أَوْ يَدْعُوَ لِأَحَدٍ قَنَتَ بَعْدَ الرُّكُوعِ فَرُبَّمَا قَالَ إِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ اللَّهُمَّ أَنْجِ الْوَلِيدَ بْنَ الْوَلِيدِ وَسَلَمَةَ بْنَ هِشَامٍ وَعَيَّاشَ بْنَ أَبِي رَبِيعَةَ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنْ الْمُؤْمِنِينَ اللَّهُمَّ اشْدُدْ وَطْأَتَكَ عَلَى مُضَرَ وَاجْعَلْهَا سِنِينَ كَسِنِي يُوسُفَ وَيَجْهَرُ بِذَلِكَ يَقُولُ فِي بَعْضِ صَلَاتِهِ فِي صَلَاةِ الْفَجْرِ اللَّهُمَّ الْعَنْ فُلَانًا وَفُلَانًا لِحَيَّيْنِ مِنْ أَحْيَاءِ الْعَرَبِ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى { لَيْسَ لَكَ مِنْ الْأَمْرِ شَيْءٌ أَوْ يَتُوبَ عَلَيْهِمْ أَوْ يُعَذِّبَهُمْ فَإِنَّهُمْ ظَالِمُونَ }
Yahya bin Hassan sagði okkur frá Ibrahim bin Sa'd frá Az Zuhri frá Ibn Al Musayyab og Abu Salamah bin Abdurrahman frá Abu Hurairah að ef sendiboði Allahs (friður og blessun Allahs sé yfir honum) vildi biðja fyrir einhverjum illu eða góðu, þá myndi hann framkvæma Qunut eftir að hafa beygt sig. Kannski eftir að hafa sagt SAMI'ALLAHU LIMAN HAMIDAH, RABBANAA WA LAKAL HAMDU - Megi Allah heyra lof þeirra sem lofa hann. Ó, Drottinn okkar, þér sé öll lofgjörð -, myndi hann biðja: "Ó, Allah, frelsa Al Walid bin Al Walid, Salamah bin Hisham, 'Ayyash bin Abu Rabi'ah og hina veiku trúuðu. Ó, Allah, herðið refsingu ykkar á Mudlar og hrjáið þá með hungursneyð eins og á tímum Jósefs." Hann myndi herða þessa bæn. Og hann myndi segja í sumum bænum sínum, Fajr bæninni: "Ó, Allah, bölvaðu þessum og þessum og þessum." Hann nefndi tvö þorp úr arabísku þorpunum. Þá opinberaði Allah hinn almáttugi versið: „-Þið hafið engan rétt til að skipta ykkur af málum þeirra, ella mun Allah samþykkja iðrun þeirra eða refsa þeim, því þeir eru sannarlega ranglátir-“ -Spurningar: Ali Imran: 128-.