Hadith Representative
Diwajibkan mandi karena keluar mani
Imam Tirmidzi : 103حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ أُبَيِّ بْنِ كَعْبٍ قَالَإِنَّمَا كَانَ الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ رُخْصَةً فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ ثُمَّ نُهِيَ عَنْهَاحَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ بِهَذَا الْإِسْنَادِ مِثْلَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَإِنَّمَا كَانَ الْمَاءُ مِنْ الْمَاءِ فِي أَوَّلِ الْإِسْلَامِ ثُمَّ نُسِخَ بَعْدَ ذَلِكَ وَهَكَذَا رَوَى غَيْرُ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْهُمْ أُبَيُّ بْنُ كَعْبٍ وَرَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ عَلَى أَنَّهُ إِذَا جَامَعَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ فِي الْفَرْجِ وَجَبَ عَلَيْهِمَا الْغُسْلُ وَإِنْ لَمْ يُنْزِلَا
[Аҳмад ибни Манӣ] ба мо гуфт; ба мо гуфт [Абдуллох ибни Муборак] гуфт; ба мо [Юнус ибни Язид] аз [Зуҳрӣ] аз [Саҳл ибни Саъд] аз [Убай ибни Каъб] ривоят кардааст, гуфт; «Мавҷудияти оби шустушӯй аз он сабаб, ки манӣ дар рӯзҳои аввали ислом як сабукӣ буд, баъд аз он ҳаром шуд». Ба мо гуфт [Аҳмад ибни Манӣ] гуфт; ба мо гуфт [Абдуллох ибни Муборак] гуфт; [Маъмар] аз [Зуҳрӣ] бо ин санод ба мо хабар додааст, чунон ки дар ҳадис аст». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадис саҳеҳ аст, мавҷудияти об дар он аст, ки об танҳо дар ибтидои ислом буд, баъд аз он ҳаром шуд». Ҳамин тавр, чанд нафар ин ҳадисро аз саҳобагони Паёмбар (с) ривоят кардаанд, ки Убай ибни Каъб ва Рофиъ ибни Худиҷ низ ҳастанд. Бисёре аз уламо ин ҳадисро ба ҷо меоранд, ки агар мард занашро дар узвҳои ҷинси худ ҷамъ кунад, агар манӣ берун наояд ҳам, бояд ғусл кунад».