Hadith Representative
Wahai Muhammad, katakanlah kamu akan didengar dan berilah syafa'at kamu diberi izin memberi syafa'at
Imam Tirmidzi : 2358أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ أَخْبَرَنَا أَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ بْنِ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَحْمٍ فَرُفِعَ إِلَيْهِ الذِّرَاعُ فَأَكَلَهُ وَكَانَتْ تُعْجِبُهُ فَنَهَسَ مِنْهَا نَهْسَةً ثُمَّ قَالَ أَنَا سَيِّدُ النَّاسِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ هَلْ تَدْرُونَ لِمَ ذَاكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ فَيُسْمِعُهُمْ الدَّاعِي وَيَنْفُذُهُمْ الْبَصَرُ وَتَدْنُو الشَّمْسُ مِنْهُمْ فَبَلَغَ النَّاسُ مِنْ الْغَمِّ وَالْكَرْبِ مَا لَا يُطِيقُونَ وَلَا يَحْتَمِلُونَ فَيَقُولُ النَّاسُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ أَلَا تَرَوْنَ مَا قَدْ بَلَغَكُمْ أَلَا تَنْظُرُونَ مَنْ يَشْفَعُ لَكُمْ إِلَى رَبِّكُمْ فَيَقُولُ النَّاسُ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ عَلَيْكُمْ بِآدَمَ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ أَبُو الْبَشَرِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ وَأَمَرَ الْمَلَائِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ آدَمُ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنَّهُ قَدْ نَهَانِي عَنْ الشَّجَرَةِ فَعَصَيْتُ نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى نُوحٍ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُونَ يَا نُوحُ أَنْتَ أَوَّلُ الرُّسُلِ إِلَى أَهْلِ الْأَرْضِ وَقَدْ سَمَّاكَ اللَّهُ عَبْدًا شَكُورًا اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى إِلَى مَا نَحْنُ فِيهِ أَلَا تَرَى مَا قَدْ بَلَغَنَا فَيَقُولُ لَهُمْ نُوحٌ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنَّهُ قَدْ كَانَ لِي دَعْوَةٌ دَعَوْتُهَا عَلَى قَوْمِي نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى إِبْرَاهِيمَ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُونَ يَا إِبْرَاهِيمُ أَنْتَ نَبِيُّ اللَّهِ وَخَلِيلُهُ مِنْ أَهْلِ الْأَرْضِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ فَيَقُولُ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنِّي قَدْ كَذَبْتُ ثَلَاثَ كَذِبَاتٍ فَذَكَرَهُنَّ أَبُو حَيَّانَ فِي الْحَدِيثِ نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُوسَى فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُونَ يَا مُوسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ فَضَّلَكَ اللَّهُ بِرِسَالَتِهِ وَبِكَلَامِهِ عَلَى الْبَشَرِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ فَيَقُولُ إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَإِنِّي قَدْ قَتَلْتُ نَفْسًا لَمْ أُومَرْ بِقَتْلِهَا نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُونَ يَا عِيسَى أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَى مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِنْهُ وَكَلَّمْتَ النَّاسَ فِي الْمَهْدِ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ فَيَقُولُ عِيسَى إِنَّ رَبِّي قَدْ غَضِبَ الْيَوْمَ غَضَبًا لَمْ يَغْضَبْ قَبْلَهُ مِثْلَهُ وَلَنْ يَغْضَبَ بَعْدَهُ مِثْلَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ ذَنْبًا نَفْسِي نَفْسِي نَفْسِي اذْهَبُوا إِلَى غَيْرِي اذْهَبُوا إِلَى مُحَمَّدٍ قَالَ فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا فَيَقُولُونَ يَا مُحَمَّدُ أَنْتَ رَسُولُ اللَّهِ وَخَاتَمُ الْأَنْبِيَاءِ وَقَدْ غُفِرَ لَكَ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ اشْفَعْ لَنَا إِلَى رَبِّكَ أَلَا تَرَى مَا نَحْنُ فِيهِ فَأَنْطَلِقُ فَآتِي تَحْتَ الْعَرْشِ فَأَخِرُّ سَاجِدًا لِرَبِّي ثُمَّ يَفْتَحُ اللَّهُ عَلَيَّ مِنْ مَحَامِدِهِ وَحُسْنِ الثَّنَاءِ عَلَيْهِ شَيْئًا لَمْ يَفْتَحْهُ عَلَى أَحَدٍ قَبْلِي ثُمَّ يُقَالَ يَا مُحَمَّدُ ارْفَعْ رَأْسَكَ سَلْ تُعْطَهْ وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأَقُولُ يَا رَبِّ أُمَّتِي يَا رَبِّ أُمَّتِي يَا رَبِّ أُمَّتِي فَيَقُولُ يَا مُحَمَّدُ أَدْخِلْ مِنْ أُمَّتِكَ مَنْ لَا حِسَابَ عَلَيْهِ مِنْ الْبَابِ الْأَيْمَنِ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ وَهُمْ شُرَكَاءُ النَّاسِ فِيمَا سِوَى ذَلِكَ مِنْ الْأَبْوَابِ ثُمَّ قَالَ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا بَيْنَ الْمِصْرَاعَيْنِ مِنْ مَصَارِيعِ الْجَنَّةِ كَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَهَجَرَ وَكَمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَبُصْرَىوَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ وَأَنَسٍ وَعُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ وَأَبِي سَعِيدٍ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَأَبُو حَيَّانَ التَّيْمِيُّ اسْمُهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدِ بْنِ حَيَّانَ كُوفِيٌّ وَهُوَ ثِقَةٌ وَأَبُو زُرْعَةَ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَرِيرٍ اسْمُهُ هَرِمٌ
Безгә [Сувайд бин Наср] безгә [Абдуллаһ бин Әл-Мөбәрәк] безгә [Әбу Хәйян әт-Тайми]дән [Әбу Зуръа бин Әмру бин Җәрир]дән [Әбу Һөрәйрә] әйтте: Рәсүлүллаһка ит бирделәр, аннары бер егеткә кулын күтәрделәр, ул аны ашады һәм кулы аны шатландырды, аннары тешләде, аннары әйтте: "Әй, кешеләр җитәкчесе, Кыямәт көнендә, ни өчен икәнен беләсезме?" Аллаһ бер ачыклыкта барлык кешеләрне беренчесеннән алып соңгысына кадәр җыйды, чакыручы аларны ишетте, караш аларга үтеп керде һәм кояш якынлашты, кешеләрнең кайгылары һәм авырлыклары алар күтәрә алмаслык дәрәҗәгә җитте. Кешеләр бер-берсенә: "Сезгә нәрсә булганын күрмисезме, кем сезнең өчен Раббыгыз каршында шәфәгать итә икәнен күрмисезме?" - диделәр. Кешеләр бер-берсенә: "Адәм янына барыгыз", - диделәр. Алар Адәм белән очраштылар һәм әйттеләр: Син кешелекнең бабасы, Аллаһ сине Үз куллары белән яратты, сиңа рухын өрде һәм фәрештәләргә боерды, һәм алар сиңа баш ияләр, безгә Раббыбызга шәфәгать итегез, безнең хәлебезне күрмисезме, безгә нәрсә булганын күрмисезме? Адәм аларга әйтте: Минем Раббым хәзер бик ачулы. Ул моңарчы беркайчан да мондый ачуланмаган иде һәм аннан соң да мондый ачуланмаячак. Ул миңа агачка якын барырга тыя иде, ләкин мин тыңламадым, үзем, үзем, үзем. Миңа барыгыз, Нух янына барыгыз. Алар Нух янына килеп әйттеләр: Әй Нух, син җир йөзендә яшәүчеләргә беренче рәсүл, Аллаһ сине бик рәхмәтле кол дип атый, безгә Раббыбызга шәфәгать итегез, безнең хәлебезне күрмисезме, безгә нәрсә булганын күрмисезме? Нух аларга әйтте: Минем Раббым хәзер бик ачулы. Ул моңарчы беркайчан да мондый ачуланмаган иде һәм аннан соң да мондый ачуланмаячак. Мин үз халкым өчен явызлык сорый идем, үзем, үзем, үзем, миннән башка берәүгә барыгыз, Ибраһим янына барыгыз. Алар Ибраһим пәйгамбәргә килеп әйттеләр: Әй Ибраһим, син Аллаһның пәйгамбәре һәм җир йөзендәге кешеләр арасында Аның сөеклесе, безгә Раббыбызга шәфәгать бир, безнең хәлебезне күрмисеңме, безгә нәрсә булганын күрмисеңме? Нух аларга әйтте: Минем Раббым хәзер бик ачулы, Ул моңарчы беркайчан да мондый ачуланмаган иде һәм аннан соң да мондый ачуланмаячак, мин бер тапкыр өч тапкыр ялганладым - Әбү Хәйян бу хәдистә өчесен дә искә ала - үзем, үзем, үзем, миннән башкага барыгыз, Муса янына барыгыз. Алар Муса пәйгамбәр белән очраштылар һәм әйттеләр: Әй Муса, син Аллаһның рәсүле, Аллаһ сине үз хәбәрләре һәм сүзләре белән бөтен кешеләргә өстен кылды, безгә Раббыбызга шәфәгать бир, безнең хәлебезне күрмисеңме, безгә нәрсә булганын күрмисеңме? Муса аларга әйтте: Минем Раббым хәзер бик ачулы, Ул моңарчы беркайчан да мондый ачуланмаган иде һәм аннан соң да мондый ачуланмаячак, мин бер җанны үтердем, хәтта миңа аны үтерергә боерылмаган булса да, мин, үзем, үзем, миннән башкага барыгыз, Гайсә янына барыгыз. Алар Гайсә пәйгамбәр янына килеп әйттеләр: Әй, Гайсә, син Аллаһның илчесе, Аның сүзләре Мәрьямгә, Аның рухына җиткерелгән, син кешеләр белән бишектә чакта сөйләштең, безгә Раббыбызга шәфәгать бир, безнең хәлебезне күрмисеңме, безгә нәрсә булганын күрмисеңме? Гайсә пәйгамбәр аларга әйтте: Минем Раббым хәзер чыннан да ачулы, Ул моңарчы беркайчан да мондый ачуланмаган иде һәм аннан соң да мондый ачуланмаячак, Ул гөнаһ турында әйтми, мин, мин, мин, миннән башкага бар, Мөхәммәд янына бар. Алар Мөхәммәд янына килеп әйттеләр: Әй, Мөхәммәд, син Аллаһның илчесе, пәйгамбәрләрнең мөһере, синең гөнаһларың үткән һәм гафу ителгән, безгә Раббыбызга шәфәгать бир, безнең хәлебезне күрмисеңме? Аннары мин аршның төбенә җиткәнче бардым, Раббыма сәҗдә кылдым, аннары Аллаһ миңа кадәр беркемгә дә җиткерелмәгән мактау һәм мактау белән башлады, аннары бер тавыш ишетелде: Әй, Мөхәммәд, башыңны күтәр, сора, сиңа бирелер, шәфәгать ит, һәм сиңа шәфәгать итәргә рөхсәт ителәчәк. Аннары мин башымны күтәрдем, әйттем: И Раббым, өммәтем, И Раббым, өммәтем, И Раббым, өммәтем. Ул әйтте: И Мөхәммәд, өммәтеңнән булмаганнарны җәннәтнең уң ишекләреннән керт, һәм алар шул ишекләрдән тыш барлык кешеләрнең дуслары. Шуннан соң ул әйтте: "Җаным Аның кулында булган Зат белән ант итәм, җәннәтнең ике ишеге арасындагы ара Мәккә белән Һәҗәр арасындагы ара кебек һәм Мәккә белән Бәшрә арасындагы ара кебек". Бу очракта Әбү Бәкер Әш-Шиддик, Әнәс, Укба бин Әмир, Әбү Сәгыйдтән охшаш хәдисләр бар. Әбү Гайсә әйтте: Бу хәдис хәсән сахих, ә Әбү Хәйян әт-Тәйминең исеме Яхья бин Сәгыйд бин Хәйян, куфи, ышанычлы, ә Әбү Зуръа бин Әмру бин Джарирның исеме Хәрим.