Hadith Representative
Seorang berbuat dosa kemudian dia berwudhu dan membaguskan wudhunya, shalat dua rakaat dan memohon ampun kepada Allah kecuali pasti Allah akan mengampuni dosanya
Imam Tirmidzi : 371حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ أَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ الْفَزَارِيِّ قَال سَمِعْتُ عَلِيًّا يَقُولُإِنِّي كُنْتُ رَجُلًا إِذَا سَمِعْتُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدِيثًا نَفَعَنِي اللَّهُ مِنْهُ بِمَا شَاءَ أَنْ يَنْفَعَنِي بِهِ وَإِذَا حَدَّثَنِي رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ اسْتَحْلَفْتُهُ فَإِذَا حَلَفَ لِي صَدَّقْتُهُ وَإِنَّهُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ وَصَدَقَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَا مِنْ رَجُلٍ يُذْنِبُ ذَنْبًا ثُمَّ يَقُومُ فَيَتَطَهَّرُ ثُمَّ يُصَلِّي ثُمَّ يَسْتَغْفِرُ اللَّهَ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ثُمَّ قَرَأَ هَذِهِ الْآيَةَ{ وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ }إِلَى آخِرِ الْآيَةِقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَأَنَسٍ وَأَبِي أُمَامَةَ وَمُعَاذٍ وَوَاثِلَةَ وَأَبِي الْيَسَرِ وَاسْمُهُ كَعْبُ بْنُ عَمْرٍو قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ عُثْمَانَ بْنِ الْمُغِيرَةِ وَرَوَى عَنْهُ شُعْبَةُ وَغَيْرُ وَاحِدٍ فَرَفَعُوهُ مِثْلَ حَدِيثِ أَبِي عَوَانَةَ وَرَوَاهُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَمِسْعَرٌ فَأَوْقَفَاهُ وَلَمْ يَرْفَعَاهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ مِسْعَرٍ هَذَا الْحَدِيثُ مَرْفُوعًا أَيْضًا وَلَا نَعْرِفُ لِأَسْمَاءَ بْنِ الْحَكَمِ حَدِيثًا مَرْفُوعًا إِلَّا هَذَا
Huet eis gesot [Qutaibah] gesot; huet eis gesot [Abu Awanah] vun [Uthman bin Al Mughirah] vun [Ali bin Rabi'ah] vun [Asma` bin Al Hakam Al Fazari] sot hien; 'Ech hunn [Ali] héieren soen; 'Tatsächlech, ech sinn e Mann, deen, wann ech en Hadith vum Messenger vu Gott sallallaahu 'alaihi wasallam héieren, dann wäert Allah mir domat Virdeeler ginn, mam Wëlle vun Allah, deen mir Virdeeler gëtt. A wann ee vun de Begleeder vum Messenger vu Gott mir en Hadith erzielt, dann froen ech hien ze schwieren, wann hien geschwuer huet, dann gleewen ech him. [Abu Bakr] - hie war en éierleche Mann - huet mir emol gesot, hie sot; 'Ech hunn de Messenger vu Gott sallallaahu 'alaihi wasallam soen héieren: 'Et ass kee Mënsch, deen eng Sënn mécht, dann opstinn a biet, dann Allah ëm Verzeiung freet, ausser Allah wäert him definitiv verzeien'. Dann huet hien dëse Vers gelies: -An -och- déi, déi, wa se grausam Dote maachen oder sech selwer Onrecht begehen, un Allah denken an dann Verzeiung fir hir Sënne froen - bis zum Enn vum Vers'. Hie sot: 'An dësem Kapitel gëtt et och Erzielungen vum Ibn Mas'ud, Abu Darda`, Anas, Abu Umamah, Mu'adz a Watsilah. Den Numm vum Abu Al Yasar war Ka'ab bin Amru'. Den Abu Isa sot: 'Den Ali säin Hadith ass am Grad vum Hasan, a mir wëssen näischt driwwer aus dëser Linn ausser vum Hadith vum Uthman bin Al Mughrah. [Syu'bah] an anerer hunn dësen Hadith vum [Uthman bin Al Mughrah] erzielt, duerno hunn se en als den Hadith vum Abu Awanah interpretéiert. [Sufyan Ats Tsauri] an [Mis'ar] hunn et och erzielt, awer béid hunn et nëmmen op eng mauquf Manéier erzielt an et net dem Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam weiderginn.' An dësen Hadith gouf och aus Mis'ar am Marfu' erzielt, a mir woussten ni, datt den Asma` bin Al Hakam en anere Marfu'-Hadith wéi dësen Hadith hat.