Hadith Representative
Menjauhi arah kiblat saat buang hajat dan memohon ampunan kepada Allah
Imam Tirmidzi : 8حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءَ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ الْأَنْصَارِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَتَيْتُمْ الْغَائِطَ فَلَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بَوْلٍ وَلَا تَسْتَدْبِرُوهَا وَلَكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُواقَالَ أَبُو أَيُّوبَ فَقَدِمْنَا الشَّامَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ قَدْ بُنِيَتْ مُسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةِ فَنَنْحَرِفُ عَنْهَا وَنَسْتَغْفِرُ اللَّهَ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ جَزْءٍ الزُّبَيْدِيِّ وَمَعْقِلِ بْنِ أَبِي الْهَيْثَمِ وَيُقَالُ مَعْقِلُ بْنُ أَبِي مَعْقِلٍ وَأَبِي أُمَامَةَ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ حُنَيْفٍ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي أَيُّوبَ أَحْسَنُ شَيْءٍ فِي هَذَا الْبَابِ وَأَصَحُّ وَأَبُو أَيُّوبَ اسْمُهُ خَالِدُ بْنُ زَيْدٍ وَالزُّهْرِيُّ اسْمُهُ مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ شِهَابٍ الزُّهْرِيُّ وَكُنْيَتُهُ أَبُو بَكْرٍ قَالَ أَبُو الْوَلِيدِ الْمَكِّيُّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ إِدْرِيسَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا مَعْنَى قَوْلِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ بِغَائِطٍ وَلَا بِبَوْلٍ وَلَا تَسْتَدْبِرُوهَا إِنَّمَا هَذَا فِي الْفَيَافِي وَأَمَّا فِي الْكُنُفِ الْمَبْنِيَّةِ لَهُ رُخْصَةٌ فِي أَنْ يَسْتَقْبِلَهَا وَهَكَذَا قَالَ إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ و قَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ رَحِمَهُ اللَّهُ إِنَّمَا الرُّخْصَةُ مِنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي اسْتِدْبَارِ الْقِبْلَةِ بِغَائِطٍ أَوْ بَوْلٍ وَأَمَّا اسْتِقْبَالُ الْقِبْلَةِ فَلَا يَسْتَقْبِلُهَا كَأَنَّهُ لَمْ يَرَ فِي الصَّحْرَاءِ وَلَا فِي الْكُنُفِ أَنْ يَسْتَقْبِلَ الْقِبْلَةَ
безгә [Сәгыйд бин Абдуррахман Әл Мәхзуми] әйтте, безгә [Суфиян бин Уяйнә] [әз-Зүһри] ['Ато бин Язид Әл-Ләйси] [Әбу Әйюб Әл-Әншари] әйтте, ул әйтте, Аллаһның Рәсүле саллаһу галәйһи вә сәлләм әйтте: "Әгәр сез тизәк чыгарсагыз, Кыйблага карамагыз һәм аңа аркагызны бормагыз, тизәк чыгарсагыз да, тизәк чыгарсагыз да. Ләкин көнчыгышка яки көнбатышка карагыз". Әбу Әйюб әйтте: "Без Сүриягә килгәч, аларның бәдрәфләре Кыйблага караган итеп төзелгән икәнен күрдек, шуңа күрә без алардан йөз чөердек һәм Аллаһтан гафу сорадык". Әбу Гайсә әйтте: "Бу бүлектә шулай ук Абдулла бин Әл-Харис бин Җәзи әз-Зүбәйди һәм Мәгъкил бин Әбу Әл-Хәйсам (шулай ук Мәгъкил бин Әбу Өмәмә буларак та билгеле), Әбу Һөрәйрә һәм Сүһәйл бин Хәниф тарихлары бар". Әбу Гайсә әйтте: «Бу бүлектә Әбу Әйюб риваять иткән хәдис иң яхшы һәм иң ышанычлысы. Әбу Әйюбның исеме Халид бин Зәйд, ә әз-Зүһринең исеме Мөхәммәд бин Мөслим бин Убайдулла бин Сыһаб әз-Зүһри, аның кушаматы Әбу Бәкер». Әбу Әл-Вәлид Әл-Мәкки болай диде; Әбу Габдулла Мөхәммәд бин Идрис Асый Сяфигый болай диде: «Пәйгамбәрнең салләллаһу галәйһи вә сәлләмнең «Кыблага карамагыз һәм аңа аркагызны бормагыз» сүзләренең бердәнбер мәгънәсе ачык урында. Әгәр сез ябык бинада булсагыз, кыйблага карау уңайлы. Исхак бин Ибраһим дә шулай диде. Шул ук вакытта Әхмәд бин Хәнбәл Рәхимәһулла болай диде: «Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вә сәлләмнең тизәк чыгарганда яки сидек чыгарганда аңа аркасын борып карау гына җиңеллек бирә иде, аңа каратып тору әле дә рөхсәт ителми». Имам Әхмәд чүлдә яки ябык бинада кыйблага карау арасында аерма ясамаган кебек.