Hadith Representative
Turunnya Al Lahab(111): 1. Binasalah kedua tangan Abu Lahab dan sesungguhnya dia akan binasa
Imam Muslim : 307و حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ } وَرَهْطَكَ مِنْهُمْ الْمُخْلَصِينَ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى صَعِدَ الصَّفَا فَهَتَفَ يَا صَبَاحَاهْ فَقَالُوا مَنْ هَذَا الَّذِي يَهْتِفُ قَالُوا مُحَمَّدٌ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي فُلَانٍ يَا بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ يَا بَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَاجْتَمَعُوا إِلَيْهِ فَقَالَ أَرَأَيْتَكُمْ لَوْ أَخْبَرْتُكُمْ أَنَّ خَيْلًا تَخْرُجُ بِسَفْحِ هَذَا الْجَبَلِ أَكُنْتُمْ مُصَدِّقِيَّ قَالُوا مَا جَرَّبْنَا عَلَيْكَ كَذِبًا قَالَ فَإِنِّي نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذَابٍ شَدِيدٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو لَهَبٍ تَبًّا لَكَ أَمَا جَمَعْتَنَا إِلَّا لِهَذَا ثُمَّ قَامَ فَنَزَلَتْ هَذِهِ السُّورَةُ تَبَّتْ يَدَا أَبِي لَهَبٍ وَقَدْ تَبَّ كَذَا قَرَأَ الْأَعْمَشُ إِلَى آخِرِ السُّورَةِ و حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ الْأَعْمَشِ بِهَذَا الْإِسْنَادِ قَالَ صَعِدَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ الصَّفَا فَقَالَ يَا صَبَاحَاهْ بِنَحْوِ حَدِيثِ أَبِي أُسَامَةَ وَلَمْ يَذْكُرْ نُزُولَ الْآيَةِ { وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ }
Og hevur sagt okkum [Abu Kuraib Muhammed bin al-'Ala] hevur sagt okkum [Abu Usamah] frá [al-Amasy] frá [Amru bin Murrah] frá [Said bin Jubair] frá [Ibn Abbas] hann segði; 'Tá versið varð opinberað: '-Gev tínum nærmastu skyldfólkum eina ávaring, nevniliga skyldfólk tíni, sum sanniliga eru einlig-' -Sp. Asy Sýara`: 214-. So kom Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam út og gekk upp á Soffa-høllina og rópti sum um hann rópti: 'O vinir mínir'. Onkur teirra undraðist á, hvør rópti. Summir teirra svaraðu: 'Muhammed'. So fóru teir at savnast móti honum. Síðan mælti hann: »Ó Báni Fúlan! Bani Fúlan! Bani Fúlan! Ó Bánú Abdul Manaf! Ó Bani Abdul Muttalíb! ’ So nærkaðust teir allir honum. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði tá: »Hvat hevði tú hugsað, um eg segði tær, at ein herur av reiðmonnum fór at koma út gjøgnum fótin á hesum fjallinum at ráðast á teg. Vilt tú trúgva mær? ' Teir svaraðu: 'Vit hava ongantíð funnið teg liggjandi'. Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam segði aftur: "Ja, eg beri tykkum hóttandi tíðindi um eina pínufulla revsing." Ibn Ábbas segði; 'Abu Lahab átalaði: 'Vei tykkum! Biður tú okkum savnast bara fyri at hoyra hetta málið - nevniliga fyri at siga tíðindini um hóttanina um dóm -'. Síðani fór Abu Lahab avstað. So kom brævið niður: '-Tvær hendur Abu Lahabs fara at glatast, og sanniliga fer hann at fáa skaða-' Soleiðis las al-Amasy til endan av brævinum'. Og hann segði okkum [Abu Bakr bin Abu Syaibah] og [Abu Kuraib] segði, hann segði okkum [Abu Muawiyah] frá [al-Amasy] við hesum sanad. Hann sigur; 'Sendiboð Allahs stóð upp á Shafa ein dagin og segði; 'O vinir mínir', sambært hadithini hjá Abu Usamah, og hann nevnir ikki opinberingina av versinum, '-Gevið nærmastu avvarðandi tykkara ávaring-'.