Hadith Representative
Pertolongan Allah memperlihatkan Baitul maqdis agar Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam dapat menjawab keraguan kaum quraisy
Imam Muslim : 251و حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حُجَيْنُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ وَهُوَ ابْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْفَضْلِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَقَدْ رَأَيْتُنِي فِي الْحِجْرِ وَقُرَيْشٌ تَسْأَلُنِي عَنْ مَسْرَايَ فَسَأَلَتْنِي عَنْ أَشْيَاءَ مِنْ بَيْتِ الْمَقْدِسِ لَمْ أُثْبِتْهَا فَكُرِبْتُ كُرْبَةً مَا كُرِبْتُ مِثْلَهُ قَطُّ قَالَ فَرَفَعَهُ اللَّهُ لِي أَنْظُرُ إِلَيْهِ مَا يَسْأَلُونِي عَنْ شَيْءٍ إِلَّا أَنْبَأْتُهُمْ بِهِ وَقَدْ رَأَيْتُنِي فِي جَمَاعَةٍ مِنْ الْأَنْبِيَاءِ فَإِذَا مُوسَى قَائِمٌ يُصَلِّي فَإِذَا رَجُلٌ ضَرْبٌ جَعْدٌ كَأَنَّهُ مِنْ رِجَالِ شَنُوءَةَ وَإِذَا عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام قَائِمٌ يُصَلِّي أَقْرَبُ النَّاسِ بِهِ شَبَهًا عُرْوَةُ بْنُ مَسْعُودٍ الثَّقَفِيُّ وَإِذَا إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام قَائِمٌ يُصَلِّي أَشْبَهُ النَّاسِ بِهِ صَاحِبُكُمْ يَعْنِي نَفْسَهُ فَحَانَتْ الصَّلَاةُ فَأَمَمْتُهُمْ فَلَمَّا فَرَغْتُ مِنْ الصَّلَاةِ قَالَ قَائِلٌ يَا مُحَمَّدُ هَذَا مَالِكٌ صَاحِبُ النَّارِ فَسَلِّمْ عَلَيْهِ فَالْتَفَتُّ إِلَيْهِ فَبَدَأَنِي بِالسَّلَامِ
Һәм беҙгә [Зөһәйр бин Хәрб] һөйләне [Хөжәйен бин әл-Мөсәнә] беҙгә [Ғәбдел Әзиз] - атап әйткәндә, Ибн Әбү Сәләмә - [Ғабдулла бин әл-Фадлл] [Әбү Сәләмә бин Абдуррахман] [Әбү Һүрәйләһүлләһүлләһүлләһүл] әйтте: үҙемде төшөмдә хижрҙа булғанда, Ҡөрәйш халҡы минең төнгө сәйәхәтем тураһында һораны -Исра һәм Миғраж ваҡытында, пент-. Бәйтүл Мәҡдис тураһында мин аныҡ ҡына белмәгән бер нисә нәмә һоранылар, шуға күрә быға тиклем бер ҡасан да тоймаған ҡайғы тойҙом». Ул тағы: «Шулай итеп, Аллаһы Тәғәлә уны миңә күрә алһын өсөн күтәрҙе», — тине. Ә улар минән һорамайҙар, әммә мин уларға мотлаҡ яуап бирәсәкмен. Мин үҙемде бер төркөм Пәйғәмбәрҙәр менән күргәнем бар. Ә ҡапыл миңә намаҙ уҡып торған Муса пәйғәмбәрҙе күрһәттеләр, баҡтиһәң, ул бөҙрә сәсле ҡалын кәүҙәле кеше булып сыҡты, әйтерһең дә, Бәни Сянуахтан. Миңә шулай уҡ намаҙ уҡып торған Иса бин Мәрйәмде күрһәттеләр. Уруах бин Мәсғүд Ац Цаҡафи уға иң оҡшаш кеше. Миңә шулай уҡ Ибраһим пәйғәмбәрҙе күрһәттеләр, ул да намаҙ уҡып торған, уға иң оҡшаған кеше һинең дуҫың; атап әйткәндә, үҙе. Намаҙ ваҡыты еткәс, барыһын да етәкләнем. Һәм намаҙ уҡығандан һуң кемдер: «Эй, Мөхәммәт, был йәһәннәм утының һаҡлаусы фәрештәһе, уға сәләм бир! — Шулай итеп, мин уға боролдом, әммә ул шунда уҡ минән алдан сәләм бирҙе.