Hadith Representative
Berwudhu dan menyempurnakan wudhunya, maka dosa dosanya akan keluar dari tubuhnya sampai keluar dari bawah kuku kukunya
Imam Tirmidzi : 2حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مُوسَى الْأَنْصَارِيُّ حَدَّثَنَا مَعْنُ بْنُ عِيسَى الْقَزَّازُ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ ح و حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ عَنْ مَالِكٍ عَنْ سُهَيْلِ بْنِ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَوَضَّأَ الْعَبْدُ الْمُسْلِمُ أَوْ الْمُؤْمِنُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ خَرَجَتْ مِنْ وَجْهِهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ نَظَرَ إِلَيْهَا بِعَيْنَيْهِ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ أَوْ نَحْوَ هَذَا وَإِذَا غَسَلَ يَدَيْهِ خَرَجَتْ مِنْ يَدَيْهِ كُلُّ خَطِيئَةٍ بَطَشَتْهَا يَدَاهُ مَعَ الْمَاءِ أَوْ مَعَ آخِرِ قَطْرِ الْمَاءِ حَتَّى يَخْرُجَ نَقِيًّا مِنْ الذُّنُوبِقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ حَدِيثُ مَالِكٍ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبُو صَالِحٍ وَالِدُ سُهَيْلٍ هُوَ أَبُو صَالِحٍ السَّمَّانُ وَاسْمُهُ ذَكْوَانُ وَأَبُو هُرَيْرَةَ اخْتُلِفَ فِي اسْمِهِ فَقَالُوا عَبْدُ شَمْسٍ وَقَالُوا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو وَهَكَذَا قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ وَهُوَ الْأَصَحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَاب عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ وَثَوْبَانَ وَالصُّنَابِحِيِّ وَعَمْرِو بْنِ عَبَسَةَ وَسَلْمَانَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَالصُّنَابِحِيُّ الَّذِي رَوَى عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ لَيْسَ لَهُ سَمَاعٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَاسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عُسَيْلَةَ وَيُكْنَى أَبَا عَبْدِ اللَّهِ رَحَلَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُبِضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ فِي الطَّرِيقِ وَقَدْ رَوَى عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَادِيثَ وَالصُّنَابِحُ بْنُ الْأَعْسَرِ الْأَحْمَسِيُّ صَاحِبُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُقَالُ لَهُ الصُّنَابِحِيُّ أَيْضًا وَإِنَّمَا حَدِيثُهُ قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنِّي مُكَاثِرٌ بِكُمْ الْأُمَمَ فَلَا تَقْتَتِلُنَّ بَعْدِي
Ба мо [Исҳоқ ибни Мӯсо Ал Ансорӣ] гуфт, ба мо хабар дод [Маън ибни Исо Ал Каззоз] гуфт, ба мо [Молик ибни Анас] хабар додааст. Аз роҳи дигар; ва ба мо [Қутайба] аз [Молик] аз [Суҳайл ибни Абӯ Солеҳ] аз [падараш] аз [Абу Ҳурайра] ривоят кардааст, ки Расули Худо (с) фармуд: «Агар мусалмон ё мӯъмин таҳорат кунад, пас рӯи худро бишӯяд, пас гуноҳҳое, ки дар рӯи об аз об берун меояд. об, ё чизе монанди он. Агар дасташро бишӯяд, гуноҳҳои дастонаш бо об ё бо охирин қатраи об берун мешавад, то ки хурдтарин гуноҳе берун наояд». Абу Исо гуфт; «Ин ҳадиси саҳеҳи Ҳасан аст, яъне ҳадисе аст, ки Молик аз Суҳайл аз падараш аз Абуҳурайра ва Абушолиҳ, падари Суҳайл, яъне Абусолиҳ Ас Саммон ва номаш Заквон аст. Худи Абуҳурайра то ҳол дар бораи номи ӯ баҳс дорад; баъзе Абду Сямси гуфтанд, баъзе Абдуллох ибни Амру гуфтанд ва монанди ин Мухаммад ибни Исмоил гуфт; 'Ин аз ҳама дуруст аст'. Абу Исо гуфт; Дар ин боб низ аз Усмон ибни Аффон, Саубон, Аш-Шунабиҳӣ, Умар ибни Абоса, Салмон, Абдуллоҳ ибни Амру ва Аш-Шунабиҳӣ ривоят шудааст, ки аз Абубакри Аш Шиддиқ ривоят кардаанд, вале он ҳазрат (р) онро мустақиман аз Паёмбари Худо (с) нашунидааст. Номи ӯ Абдурраҳмон ибни Усайла буд ва лақабаш Абуабдуллоҳ барои дидор бо Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам сафар кард, дар ҳоле ки худи Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам дар ҳоли дар сафар буданаш даргузашт. Аз Паёмбари Худо (с) чанд ҳадис ривоят кардааст. Аш-Шунабӣ ибни Аъсор ал-Аҳмосӣ дӯсти Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва олиҳи ва саллам) буд ва ӯро Ашшунабиҳи низ мегуфтанд. Ҳадиси ривояткардааш ин аст; гуфт; Аз Паёмбар (с) шунидам, ки мефармуд: «Дарҳақиқат, ман умматро зиёд мекунам, пас пас аз ман якдигарро накушед».