Hadith Representative
Amanah dan Silaturahim berdiri di tepi Shirath
Imam Muslim : 288حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفِ بْنِ خَلِيفَةَ الْبَجَلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبُو مَالِكٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى النَّاسَ فَيَقُومُ الْمُؤْمِنُونَ حَتَّى تُزْلَفَ لَهُمْ الْجَنَّةُ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ يَا أَبَانَا اسْتَفْتِحْ لَنَا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ وَهَلْ أَخْرَجَكُمْ مِنْ الْجَنَّةِ إِلَّا خَطِيئَةُ أَبِيكُمْ آدَمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى ابْنِي إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ قَالَ فَيَقُولُ إِبْرَاهِيمُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ إِنَّمَا كُنْتُ خَلِيلًا مِنْ وَرَاءَ وَرَاءَ اعْمِدُوا إِلَى مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي كَلَّمَهُ اللَّهُ تَكْلِيمًا فَيَأْتُونَ مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى كَلِمَةِ اللَّهِ وَرُوحِهِ فَيَقُولُ عِيسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُومُ فَيُؤْذَنُ لَهُ وَتُرْسَلُ الْأَمَانَةُ وَالرَّحِمُ فَتَقُومَانِ جَنَبَتَيْ الصِّرَاطِ يَمِينًا وَشِمَالًا فَيَمُرُّ أَوَّلُكُمْ كَالْبَرْقِ قَالَ قُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَيُّ شَيْءٍ كَمَرِّ الْبَرْقِ قَالَ أَلَمْ تَرَوْا إِلَى الْبَرْقِ كَيْفَ يَمُرُّ وَيَرْجِعُ فِي طَرْفَةِ عَيْنٍ ثُمَّ كَمَرِّ الرِّيحِ ثُمَّ كَمَرِّ الطَّيْرِ وَشَدِّ الرِّجَالِ تَجْرِي بِهِمْ أَعْمَالُهُمْ وَنَبِيُّكُمْ قَائِمٌ عَلَى الصِّرَاطِ يَقُولُ رَبِّ سَلِّمْ سَلِّمْ حَتَّى تَعْجِزَ أَعْمَالُ الْعِبَادِ حَتَّى يَجِيءَ الرَّجُلُ فَلَا يَسْتَطِيعُ السَّيْرَ إِلَّا زَحْفًا قَالَ وَفِي حَافَتَيْ الصِّرَاطِ كَلَالِيبُ مُعَلَّقَةٌ مَأْمُورَةٌ بِأَخْذِ مَنْ أُمِرَتْ بِهِ فَمَخْدُوشٌ نَاجٍ وَمَكْدُوسٌ فِي النَّارِ وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ إِنَّ قَعْرَ جَهَنَّمَ لَسَبْعُونَ خَرِيفًا
Ба мо хабар додааст [Муҳаммад бин Сариф бин Халифа ал-Баҷалӣ] ба мо хабар додааст [Муҳаммад бин Фудлайл] ба мо хабар додааст [Абу Молик ал-Осиҷоӣ] аз [Абу Ҳозим] аз [Абу Ҳурайра] ва [Абу Молик] аз [Рибъӣ] аз [Ҳудзайфа] ҳарду гуфтанд: «Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: «Дар рӯзи қиёмат Аллоҳи Таборак ва Таъоло ҳамаи инсонҳоро ҷамъ мекунад». Сипас мӯъминон бархостанд ва биҳишт ба онҳо наздик карда шуд. Онҳо назди ҳазрати Одам (алайҳиссалом) омада гуфтанд: «Эй падари мо, бихоҳ, ки дарвозаҳои биҳиштро фавран барои мо боз кунанд». Одам (алайҳиссалом) ҷавоб дод: «Ман сазовори он нестам, ки инро барои ту бипурсам, оё ин аз сабаби гуноҳи падарат дар биҳишт нест, ки туро аз он ҷо берун карданд? Бирав ва аз писарам Иброҳим Халилуллоҳ (алайҳиссалом) пурс». Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) гуфтанд: «Ман сазовори он нестам, ки инро аз ту бипурсам, ман танҳо як Халили ошиқ ҳастам - дар пеши ӯ то ҳол якчанд ошиқ ҳастанд». Аз Мусо алайҳиссалом, ки Аллоҳ боре бо ӯ дар сӯҳбате сӯҳбат карда буд, бипурсед. Пас онҳо назди Мусо алайҳиссалом омаданд, аммо ӯ низ гуфт: «Ман сазовори он нестам, ки аз шумо инро бипурсам. Аз пайғамбар Исо, ки бо каломи Аллоҳ офарида шудааст ва аз Ӯ нафас кашидааст, бипурсед». Аммо пайғамбар Исо низ рад кард ва гуфт: «Ман сазовори он нестам, ки аз шумо инро бипурсам». Пас онҳо назди паёмбар Муҳаммад алайҳиссалом, ки барои ӯ сухан гуфтаанд, рафтанд. Сипас ӯ - Муҳаммад - бархост ва дар барои ӯ кушода шуд, сипас эътимод ва дӯстӣ фиристода шуд, то он даме ки он ду дар ду тарафи пули Широт - рост ва чап истоданд. Сипас зудтарин аз шумо ҳангоми убур аз Широт мисли барқ аст». Ман - Абу Ҳурайра - гуфтам: «Падару модарам фидои шумо, мисли барқ, чӣ маъно доред, ҷаноб?» Ӯ ҷавоб дод: «Оё надидӣ, ки чӣ тавр барқ дар як мижа задан гузашт ва дубора баргашт?» «Сипас, дуюмӣ мисли шамоли сахт ва сипас мисли паррандаи парвозкунанда тез аст, сипас одамоне ҳастанд, ки аз сабаби аъмоли неки худ дар он тез медаванд. Дар он вақт пайғамбари шумо дар наздикии широт истода, ҳамеша дуо мекард: «Эй Парвардигори ман, ӯро наҷот деҳ, ӯро наҷот деҳ». То ба хизматгороне, ки машқи хеле кам доштанд, то он даме ки марде омад ва наметавонист ба широт ба ҷуз хазидан боло равад, дар ҳоле ки дар ҳарду тараф занҷирҳои тези оҳанин овезон буданд ва ҳар касеро, ки амр шуда буд, ки бурда шавад, мебурданд, то он даме ки одамоне буданд, ки зинда монданд, аммо ҷасадҳояшон пора-пора шуданд ва инчунин одамоне буданд, ки дар ниҳоят ба оташи дӯзах партофта шуданд. Ва ба он касе, ки ҷони Абуҳурайра дар дасти Ӯст, савганд ба он ки ҷони Абуҳурайра дар дасти Ӯст, дар ҳақиқат ба қаъри дӯзах дар масофаи ҳафтод сол расидан мумкин аст».