Hadith Representative
Amanah dan Silaturahim berdiri di tepi Shirath
Imam Muslim : 288حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفِ بْنِ خَلِيفَةَ الْبَجَلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبُو مَالِكٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى النَّاسَ فَيَقُومُ الْمُؤْمِنُونَ حَتَّى تُزْلَفَ لَهُمْ الْجَنَّةُ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ يَا أَبَانَا اسْتَفْتِحْ لَنَا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ وَهَلْ أَخْرَجَكُمْ مِنْ الْجَنَّةِ إِلَّا خَطِيئَةُ أَبِيكُمْ آدَمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى ابْنِي إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ قَالَ فَيَقُولُ إِبْرَاهِيمُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ إِنَّمَا كُنْتُ خَلِيلًا مِنْ وَرَاءَ وَرَاءَ اعْمِدُوا إِلَى مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي كَلَّمَهُ اللَّهُ تَكْلِيمًا فَيَأْتُونَ مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى كَلِمَةِ اللَّهِ وَرُوحِهِ فَيَقُولُ عِيسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُومُ فَيُؤْذَنُ لَهُ وَتُرْسَلُ الْأَمَانَةُ وَالرَّحِمُ فَتَقُومَانِ جَنَبَتَيْ الصِّرَاطِ يَمِينًا وَشِمَالًا فَيَمُرُّ أَوَّلُكُمْ كَالْبَرْقِ قَالَ قُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَيُّ شَيْءٍ كَمَرِّ الْبَرْقِ قَالَ أَلَمْ تَرَوْا إِلَى الْبَرْقِ كَيْفَ يَمُرُّ وَيَرْجِعُ فِي طَرْفَةِ عَيْنٍ ثُمَّ كَمَرِّ الرِّيحِ ثُمَّ كَمَرِّ الطَّيْرِ وَشَدِّ الرِّجَالِ تَجْرِي بِهِمْ أَعْمَالُهُمْ وَنَبِيُّكُمْ قَائِمٌ عَلَى الصِّرَاطِ يَقُولُ رَبِّ سَلِّمْ سَلِّمْ حَتَّى تَعْجِزَ أَعْمَالُ الْعِبَادِ حَتَّى يَجِيءَ الرَّجُلُ فَلَا يَسْتَطِيعُ السَّيْرَ إِلَّا زَحْفًا قَالَ وَفِي حَافَتَيْ الصِّرَاطِ كَلَالِيبُ مُعَلَّقَةٌ مَأْمُورَةٌ بِأَخْذِ مَنْ أُمِرَتْ بِهِ فَمَخْدُوشٌ نَاجٍ وَمَكْدُوسٌ فِي النَّارِ وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ إِنَّ قَعْرَ جَهَنَّمَ لَسَبْعُونَ خَرِيفًا
Ни кажа [Мухамед бин Тариф бин Халифа ал-Баџали] ни кажа [Мухамед бин Фудлаил] ни кажа [Абу Малик ал-Асијаи] од [Абу Хазим] од [Абу Хурејра] и [Абу Малик] од [Риби] од [Худзаифа] двајцата рекоа: „Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, рекол: „На Судниот ден, Аллах Тебарека ве Теала ќе ги собере сите луѓе.“ Потоа верниците станаа и рајот им беше донесен близу. Тие дојдоа кај пророкот Адам и рекоа: „О, татко наш, моли веднаш да ни се отворат портите на небото“. Адам одговори: „-Не заслужувам да го барам ова за тебе-, нели поради вината на твојот татко на небото си протеран? Оди и прашај го мојот син Ибрахим Халилулах.“ Пратеникот на Аллах рекол: „Тогаш Ибрахим одговорил: „Не сум достоен да те прашам ова, јас сум само Халил - љубовник - пред кого сè уште има неколку љубовници. Прашај го Муса саллаллаху алејхи ве селлем со кого Аллах еднаш разговарал во разговор“. Па тие дојдоа кај Муса саллаллаху алејхи ве селлем, но тој исто така рече: „Не сум достоен да те прашам ова. Прашај го пророкот Иса кој беше создаден со зборот на Аллах и дишеше од Него“. Но, пророкот Иса исто така одби, велејќи: „Не сум достоен да те прашам ова“. Па отидоа кај пророкот Мухамед саллаллаху алејхи ве селлем. Потоа тој - Мухамед - стана и вратата му се отвори, потоа довербата и пријателството беа испратени сè додека двајцата не застанаа од двете страни на Шират - мостот -, десно и лево. Тогаш најбрзиот од вас кога поминува низ Шират е како молња“. Јас - Абу Хурејра - реков: „Мојот татко и мајка како ваш откуп, брзи како молња, што мислите, господине?“ „Тој одговори: „Не виде ли како молњата помина и се врати во трепкање на окото?“ Потоа втората е брза како налет на ветер, потоа брза како птица што лета, а потоа има и луѓе кои брзо трчаат по неа поради своите добри дела. Во тоа време, твојот Пророк стоеше близу ширетот и секогаш се молеше: „О, Господи мој, спаси го, спаси го“. До слуги кои имаа многу малку вежбање, сè додека не дојде човек и не можеше да се искачи на ширетот освен со лазење, додека од двете страни висеа синџири од остро железо и го земаа секој на кого му беше наредено да биде земен, сè додека не се оставени луѓе кои преживеале, но нивните тела беа растргнати, а имаше и луѓе кои завршија фрлени во огнот на пеколот. И се колнам во Оној во Чии Раце е душата на Абу Хурејра, навистина дното на пеколот може да се достигне за патување од седумдесет години.“