Hadith Representative
Amanah dan Silaturahim berdiri di tepi Shirath
Imam Muslim : 288حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفِ بْنِ خَلِيفَةَ الْبَجَلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبُو مَالِكٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى النَّاسَ فَيَقُومُ الْمُؤْمِنُونَ حَتَّى تُزْلَفَ لَهُمْ الْجَنَّةُ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ يَا أَبَانَا اسْتَفْتِحْ لَنَا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ وَهَلْ أَخْرَجَكُمْ مِنْ الْجَنَّةِ إِلَّا خَطِيئَةُ أَبِيكُمْ آدَمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى ابْنِي إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ قَالَ فَيَقُولُ إِبْرَاهِيمُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ إِنَّمَا كُنْتُ خَلِيلًا مِنْ وَرَاءَ وَرَاءَ اعْمِدُوا إِلَى مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي كَلَّمَهُ اللَّهُ تَكْلِيمًا فَيَأْتُونَ مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى كَلِمَةِ اللَّهِ وَرُوحِهِ فَيَقُولُ عِيسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُومُ فَيُؤْذَنُ لَهُ وَتُرْسَلُ الْأَمَانَةُ وَالرَّحِمُ فَتَقُومَانِ جَنَبَتَيْ الصِّرَاطِ يَمِينًا وَشِمَالًا فَيَمُرُّ أَوَّلُكُمْ كَالْبَرْقِ قَالَ قُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَيُّ شَيْءٍ كَمَرِّ الْبَرْقِ قَالَ أَلَمْ تَرَوْا إِلَى الْبَرْقِ كَيْفَ يَمُرُّ وَيَرْجِعُ فِي طَرْفَةِ عَيْنٍ ثُمَّ كَمَرِّ الرِّيحِ ثُمَّ كَمَرِّ الطَّيْرِ وَشَدِّ الرِّجَالِ تَجْرِي بِهِمْ أَعْمَالُهُمْ وَنَبِيُّكُمْ قَائِمٌ عَلَى الصِّرَاطِ يَقُولُ رَبِّ سَلِّمْ سَلِّمْ حَتَّى تَعْجِزَ أَعْمَالُ الْعِبَادِ حَتَّى يَجِيءَ الرَّجُلُ فَلَا يَسْتَطِيعُ السَّيْرَ إِلَّا زَحْفًا قَالَ وَفِي حَافَتَيْ الصِّرَاطِ كَلَالِيبُ مُعَلَّقَةٌ مَأْمُورَةٌ بِأَخْذِ مَنْ أُمِرَتْ بِهِ فَمَخْدُوشٌ نَاجٍ وَمَكْدُوسٌ فِي النَّارِ وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ إِنَّ قَعْرَ جَهَنَّمَ لَسَبْعُونَ خَرِيفًا
Huet eis [Muhammad bin Tharif bin Khalifah al-Bajali] gesot, datt [Muhammad bin Fudlail] eis gesot huet, datt [Abu Malik al-Asyja'i] vun [Abu Hazim] vun [Abu Hurairah] an [Abu Malik] vun [Rib'i] vun [Hudzaifah] béid gesot hunn: 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam sot: 'Um leschten Dag wäert Allah Tabaraka wa Ta'ala all Mënschen zesummefaassen.' Dunn sinn d'Gleeweger opgestan, an d'Paradies ass bei si bruecht ginn. Si koumen zum Prophet Adam a soten: 'O eise Papp, frot, datt d'Paarte vum Himmel direkt fir eis opgemaach ginn'. Den Adam huet geäntwert: '-Ech verdéngen et net, dat fir dech ze froen-, ass et net wéinst der Schold vun dengem Papp am Himmel, datt du verdriwwen gi bass? Gitt a frot mäi Jong Ibrahim Khalilullah'. De Gesandte vu Gott sot: "Dunn huet den Ibrahim geäntwert: 'Ech sinn et net wäert, Iech dat ze froen, ech sinn nëmmen e Khalil - Liebhaber - virun deem et nach ëmmer verschidde Liebhaber gëtt. Frot de Musa sallallaahu 'alaihi wasallam, mat deem Allah eemol an engem Gespréich geschwat huet'. Also koumen si bei de Musa sallallaahu 'alaihi wasallam', awer hien huet och gesot: 'Ech sinn et net wäert, Iech dat ze froen. Frot de Prophet Isa, deen mam Wuert vu Gott geschaf gouf an aus Him geootmet huet'. Awer de Prophet Isa huet och refuséiert a gesot: 'Ech sinn et net wäert, Iech dat ze froen'. Also sinn si bei de Prophet Mohammed sallallaahu 'alaihi wasallam' gaangen. Dunn ass hien - de Mohammed - opgestan an d'Dier gouf fir hien opgemaach, dann goufen Vertrauen a Frëndschaft geschéckt, bis déi zwee op béide Säite vun der Shirath -Bréck - stoungen, riets a lénks. Dann ass dee séiersten vun Iech, wann Dir duerch d'Shirath gitt, wéi e Blëtz." Ech - den Abu Hurairah - sot: 'Mäi Papp a meng Mamm als Är Léisegeld, sou séier wéi de Blëtz, wat mengs du domat, Här?' Hien huet geäntwert: 'Hutt Dir net gesinn, wéi de Blëtz an engem Aenblénken eriwwergaangen ass an erëm zréckkoum?' Dann ass déi zweet sou séier wéi e Wandstouss, dann sou séier wéi e fléiende Vugel, dann gëtt et och Leit, déi séier drop lafen wéinst hire gudden Doten. Deemools stoung Äre Prophéit beim Shirath a gebiet ëmmer: 'O mäi Rabb, rett hien, rett hien'. Bis zu Dénger, déi ganz wéineg Übung haten, bis e Mann koum a konnt de Shirath net eropklammen, ausser andeems hie krabbelt, während op béide Säiten Ketten aus schaarfem Eisen hänken an jiddereen geholl hunn, deen den Uerder krut, geholl ze ginn, bis et Leit gouf, déi iwwerlieft hunn, awer hir Kierper ausernee gerappt goufen, an et gouf och Leit, déi um Enn an d'Feier vun der Hell gehäit goufen. An bei Dem Een, an deem seng Hänn d'Séil vum Abu Hurairah ass, tatsächlech kann de Buedem vun der Hell an enger Rees vu siwwenzeg Joer erreecht ginn'.