Hadith Representative
Amanah dan Silaturahim berdiri di tepi Shirath
Imam Muslim : 288حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ طَرِيفِ بْنِ خَلِيفَةَ الْبَجَلِيُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ حَدَّثَنَا أَبُو مَالِكٍ الْأَشْجَعِيُّ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَأَبُو مَالِكٍ عَنْ رِبْعِيٍّ عَنْ حُذَيْفَةَ قَالَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَجْمَعُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى النَّاسَ فَيَقُومُ الْمُؤْمِنُونَ حَتَّى تُزْلَفَ لَهُمْ الْجَنَّةُ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ يَا أَبَانَا اسْتَفْتِحْ لَنَا الْجَنَّةَ فَيَقُولُ وَهَلْ أَخْرَجَكُمْ مِنْ الْجَنَّةِ إِلَّا خَطِيئَةُ أَبِيكُمْ آدَمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى ابْنِي إِبْرَاهِيمَ خَلِيلِ اللَّهِ قَالَ فَيَقُولُ إِبْرَاهِيمُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ إِنَّمَا كُنْتُ خَلِيلًا مِنْ وَرَاءَ وَرَاءَ اعْمِدُوا إِلَى مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الَّذِي كَلَّمَهُ اللَّهُ تَكْلِيمًا فَيَأْتُونَ مُوسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُولُ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ اذْهَبُوا إِلَى عِيسَى كَلِمَةِ اللَّهِ وَرُوحِهِ فَيَقُولُ عِيسَى صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَسْتُ بِصَاحِبِ ذَلِكَ فَيَأْتُونَ مُحَمَّدًا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَقُومُ فَيُؤْذَنُ لَهُ وَتُرْسَلُ الْأَمَانَةُ وَالرَّحِمُ فَتَقُومَانِ جَنَبَتَيْ الصِّرَاطِ يَمِينًا وَشِمَالًا فَيَمُرُّ أَوَّلُكُمْ كَالْبَرْقِ قَالَ قُلْتُ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَيُّ شَيْءٍ كَمَرِّ الْبَرْقِ قَالَ أَلَمْ تَرَوْا إِلَى الْبَرْقِ كَيْفَ يَمُرُّ وَيَرْجِعُ فِي طَرْفَةِ عَيْنٍ ثُمَّ كَمَرِّ الرِّيحِ ثُمَّ كَمَرِّ الطَّيْرِ وَشَدِّ الرِّجَالِ تَجْرِي بِهِمْ أَعْمَالُهُمْ وَنَبِيُّكُمْ قَائِمٌ عَلَى الصِّرَاطِ يَقُولُ رَبِّ سَلِّمْ سَلِّمْ حَتَّى تَعْجِزَ أَعْمَالُ الْعِبَادِ حَتَّى يَجِيءَ الرَّجُلُ فَلَا يَسْتَطِيعُ السَّيْرَ إِلَّا زَحْفًا قَالَ وَفِي حَافَتَيْ الصِّرَاطِ كَلَالِيبُ مُعَلَّقَةٌ مَأْمُورَةٌ بِأَخْذِ مَنْ أُمِرَتْ بِهِ فَمَخْدُوشٌ نَاجٍ وَمَكْدُوسٌ فِي النَّارِ وَالَّذِي نَفْسُ أَبِي هُرَيْرَةَ بِيَدِهِ إِنَّ قَعْرَ جَهَنَّمَ لَسَبْعُونَ خَرِيفًا
O n’à dito [o Muhammad bin Tharif bin Khalifah al-Bajali] o n’à dito [o Muhammad bin Fudlail] o n’à dito [o Abu Malik al-Asyja’i] da [Abu Hazim] da [Abu Hurairah] e [Abu Malik] da [Rib’i] da [Hudzaullahi o l’à dito, wasallam o l’à dito: ‘Inte l’Urtimo Giorno Allah Tabaraka wa Ta’ala o l’arrecheuggià tutti i umoen. Allora i credenti se son levæ, e o paradiso o l’é stæto portou vexin à loiatri. Son vegnui da-o Profeta Adammo e gh’an dito: «O nòstro poæ, domandâ che e pòrte do çê ne vëgnan averte de botto». Adam o gh’à respòsto: «No me merito domandâ questo pe ti-, no l’é pe colpa de to poæ into çê che ti l’æ scorrio? Va à domandâ à mæ figgio Ibrahim Khalilullah. O Messaggê de Allah o l’à dito: «Allora o Ibrahim o l’à respòsto: «No son degno de domandâte questo, son solo che un Khalil – amante – davanti a-o quæ gh’é ancon diversci amanti». Domanda a-o Musa, a-o quæ Allah o l'à parlou unna vòtta inte unna conversaçion. Coscì son vegnui da-o Musa, ma o l’à dito ascì: «No son degno de domandâte questo». Domanda a-o Profeta Isa ch’o l’é stæto creou co-a Paròlla de Allah e o l’à respiou da Lê’. Ma o profeta Isa o s’é refuou ascì, co-o dî: «No son degno de domandâte questo». Coscì son anæti da-o Profeta Mahomed, scignificato. Dapeu lê – o Muhammad – o s’é levou in çimma e a pòrta a gh’é stæta averta, dapeu confiansa e amixiçia son stæte mandæ fin à quande i doî se son missi in scê doe bande do Shirath -ponte –, à drita e à manciña. Allora o ciù spedio de ti quande o passa pe-o Shirath o l'é comme a lampadina». Mi – Abu Hurairah – ò dito: «Mò poæ e mæ moæ comme o vòstro rescatto, spedio comme a lampadina, cöse veu dî, scignoo? ’ O l’à respòsto: ‘No l’æ visto comme a lampadina a l’é passâ e a l’é tornâ torna inte un sciaccâ d’euggio? ’ Allora o segondo o l’é spedio comme un raffio de vento, alloa spedio comme un öxello ch’o xeua, alloa gh’é ascì de gente che ghe corran spedio pe caxon de seu boñe açioin. À quelli tempi o teu Profeta o l’ea vexin a-o shirath, e o pregava delongo: «O mæ Rabb, sarvâlo, sarvâlo». Fin a-i servitoî ch'aivan ben ben pöca prattica, fin à quande un òmmo o l'é vegnuo e o no poeiva montâ in sciô shirath feua che con strisciâse, tanto che da tutte doe e bande gh'ea de cadeñe de færo affiou ch'appendeivan e piggiavan tutti quelli che gh'ea l'ordine de ëse piggiæ, fin à quande gh'ea de gente che sorveviveivan ma i seu còrpi vegnivan sciortii à tòcchi, e gh'ea ascì de gente che finivan da-o feugo. E da Quello che inte seu man l’é l’anima de Abu Hurairah, de fæto o fondo de l’inferno o peu ëse razzonto inte un viægio de settanta anni’.