Hadith Representative
Seorang muhajir yang bunuh diri tetap mendapat ampunan karena hijrahnya
Imam Muslim : 167حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ الطُّفَيْلَ بْنَ عَمْرٍو الدَّوْسِيَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي حِصْنٍ حَصِينٍ وَمَنْعَةٍ قَالَ حِصْنٌ كَانَ لِدَوْسٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَبَى ذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلَّذِي ذَخَرَ اللَّهُ لِلْأَنْصَارِ فَلَمَّا هَاجَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَدِينَةِ هَاجَرَ إِلَيْهِ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو وَهَاجَرَ مَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ فَاجْتَوَوْا الْمَدِينَةَ فَمَرِضَ فَجَزِعَ فَأَخَذَ مَشَاقِصَ لَهُ فَقَطَعَ بِهَا بَرَاجِمَهُ فَشَخَبَتْ يَدَاهُ حَتَّى مَاتَ فَرَآهُ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فِي مَنَامِهِ فَرَآهُ وَهَيْئَتُهُ حَسَنَةٌ وَرَآهُ مُغَطِّيًا يَدَيْهِ فَقَالَ لَهُ مَا صَنَعَ بِكَ رَبُّكَ فَقَالَ غَفَرَ لِي بِهِجْرَتِي إِلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا لِي أَرَاكَ مُغَطِّيًا يَدَيْكَ قَالَ قِيلَ لِي لَنْ نُصْلِحَ مِنْكَ مَا أَفْسَدْتَ فَقَصَّهَا الطُّفَيْلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ وَلِيَدَيْهِ فَاغْفِرْ
Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйәбә] һәм [Исхаҡ бин Ибраһим] улар барыһы ла [Сөләймән], [Әбү Бәкер] әйтте, беҙгә [Сөләймән бин Хәрб] беҙгә [Хәммәд бин Зәйд] [Хәммәд бин Зәид] [Хәжәр аш-Шәүүәф] [Әбүби әзбәйр]-нан [Әбүбәйр]ҙән әйтте. Әмру Әд Дауси пәйғәмбәребеҙгә: «Эй, Аллаһ илсеһе, һин ныҡлы һәм үҙеңде һаҡлай алырлыҡ ҡәлғәлә йәшәргә теләйһеңме?» Һөйләүсе: «Ҡәлғә йәһилиә ваҡытында Даус халҡына ҡараған», — тигән. Әммә Рәсүлуллаһ шәлләллаһу ғәләйһи вәсәллам, Аллаһ Тәғәләнең ансарҙар халҡына вәғәҙә иткәнде өҫтөн күргәне өсөн, баш тартты. Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм Мәҙинәгә һижрәт иткәндә, Әбү Төфәйел бин Әмрү ҙә үҙ халҡынан бер кеше менән бергә һижрәт иткән. Әммә Әбү Төфәйелдең дуҫы Мәҙинәнең -климатына- түҙә алмай ауырып китә, шунан ҡайсы алып, ҡулдары ҡанға батҡансы бармаҡтарының һырттарын ҡырҡа, хатта үлә. Әммә төшөндә Әбү Туфаил был кешене бик яҡшы хәлдә күрә, шул уҡ ваҡытта ул ҡулдарын ҡаплай. Шунан һуң Әбү Түфәл был кешенән: «Һинең илаһың һиңә нимә эшләне? ' Ир яуап бирҙе: 'Ул мине ғәфү итте, сөнки минең һижрәм Уға, Пәйғәмбәргә саллаллаһу ғәләйһис-сәләм'. Шунан һуң Әбү Төфәйел тағы: «Әммә ни өсөн мин һинең ҡулдарыңды ҡаплап йөрөгәнеңде күрәм? — Ир яуап бирҙе: «Миңә: «Һин емергән нәмәне беҙ төҙәтмәйәсәкбеҙ», — тип әйткәндәр. Әбү Төфәйл төштө Рәсүлуллаһҡа һөйләй, Рәсүлуллаһ ғәләйһис-сәләм: «Йә Аллаһ, уның ҡулдарын ғәфү ит», — ти.