-

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ جَمِيعًا عَنْ سُلَيْمَانَ قَالَ أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ عَنْ حَجَّاجٍ الصَّوَّافِ عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ عَنْ جَابِرٍ أَنَّ الطُّفَيْلَ بْنَ عَمْرٍو الدَّوْسِيَّ أَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ لَكَ فِي حِصْنٍ حَصِينٍ وَمَنْعَةٍ قَالَ حِصْنٌ كَانَ لِدَوْسٍ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَبَى ذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلَّذِي ذَخَرَ اللَّهُ لِلْأَنْصَارِ فَلَمَّا هَاجَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْمَدِينَةِ هَاجَرَ إِلَيْهِ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو وَهَاجَرَ مَعَهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ فَاجْتَوَوْا الْمَدِينَةَ فَمَرِضَ فَجَزِعَ فَأَخَذَ مَشَاقِصَ لَهُ فَقَطَعَ بِهَا بَرَاجِمَهُ فَشَخَبَتْ يَدَاهُ حَتَّى مَاتَ فَرَآهُ الطُّفَيْلُ بْنُ عَمْرٍو فِي مَنَامِهِ فَرَآهُ وَهَيْئَتُهُ حَسَنَةٌ وَرَآهُ مُغَطِّيًا يَدَيْهِ فَقَالَ لَهُ مَا صَنَعَ بِكَ رَبُّكَ فَقَالَ غَفَرَ لِي بِهِجْرَتِي إِلَى نَبِيِّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَا لِي أَرَاكَ مُغَطِّيًا يَدَيْكَ قَالَ قِيلَ لِي لَنْ نُصْلِحَ مِنْكَ مَا أَفْسَدْتَ فَقَصَّهَا الطُّفَيْلُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ وَلِيَدَيْهِ فَاغْفِرْ

ਸਾਨੂੰ [ਅਬੂ ਬਕਰ ਬਿਨ ਅਬੂ ਸ਼ਯਾਬਾ] ਅਤੇ [ਇਸਹਾਕ ਬਿਨ ਇਬਰਾਹਿਮ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਾਰੇ [ਸੁਲੇਮਾਨ] ਤੋਂ ਹਨ, [ਅਬੂ ਬਕਰ] ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ [ਸੁਲੇਮਾਨ ਬਿਨ ਹਰਬ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਾਨੂੰ [ਹਮਾਦ ਬਿਨ ਜ਼ੈਦ] ਨੇ [ਹੱਜਾਜ ਅਸ਼-ਸ਼ਵਾਫ਼] ਨੇ [ਅਬੂ ਅਜ਼-ਜ਼ੁਬੈਰ] ਨੇ [ਜਬੀਰ] ਤੋਂ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਥ ਥੁਫੈਲ ਬਿਨ ਅਮਰੂ ਅਦ ਦੌਸੀ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲੱਲੱਲੱਲਾਹੂ' ਕੋਲ ਆਏ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੇ ਰਸੂਲ, ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ?" ਕਥਾਵਾਚਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਕਿਲ੍ਹਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦੌਰਾਨ ਦੌਸ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸੀ।" ਹਾਲਾਂਕਿ, ਰਸੂਲੁੱਲਾ ਸ਼ੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲੱਲੱਲੱਲਾਹੂ' ਨੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਨੇ ਅੰਸਾਰ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਜੋ ਵਾਅਦਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਉਸਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਸਲੱਲੱਲੱਲਾਹੂ' ਮਦੀਨਾ ਵੱਲ ਹਿਜਰਤ ਕਰ ਗਏ, ਤਾਂ ਅਬੂ ਥੁਫੈਲ ਬਿਨ ਅਮਰੂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹਿਜਰਤ ਕਰ ਗਏ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅਬੂ ਥੁਫੈਲ ਦਾ ਦੋਸਤ ਮਦੀਨਾ ਦੇ (ਮੌਸਮ) ਨੂੰ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਿਆ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕੈਂਚੀ ਲੈ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਦੇ ਗੰਢਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਰੇ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਮਰ ਵੀ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ, ਅਬੂ ਥੁਫੈਲ ਨੇ ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਫਿਰ ਅਬੂ ਥੁਫੈਲ ਨੇ ਉਸ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਤੇਰੇ ਰੱਬ ਨੇ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕੀ ਕੀਤਾ?' ਆਦਮੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ, ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਲਮ' ਦੇ ਹਿਜਰੇ ਕਾਰਨ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।' ਫਿਰ ਅਬੂ ਥੁਫੈਲ ਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਪਰ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਢੱਕਦੇ ਕਿਉਂ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ?' ਆਦਮੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, 'ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ 'ਅਸੀਂ ਉਸ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗੇ ਜੋ ਤੂੰ ਤੋੜੀ ਹੈ'। ਫਿਰ ਅਬੂ ਥੁਫੈਲ ਨੇ ਰਸੂਲੁੱਲਾ ਸ਼ੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਲਮ' ਨੂੰ ਸੁਪਨਾ ਦੱਸਿਆ, ਰਸੂਲੁੱਲਾ ਸ਼ੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਲਮ ਨੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਅੱਲ੍ਹਾ, ਉਸਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਮਾਫ਼ ਕਰ ਦੇ।"