Hadith Representative
Ayat Al Quran pertama yang diturunkan
Imam Muslim : 233و حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى يَقُولُ سَأَلْتُ أَبَا سَلَمَةَ أَيُّ الْقُرْآنِ أُنْزِلَ قَبْلُ قَالَ { يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ } فَقُلْتُ أَوْ اقْرَأْ فَقَالَ سَأَلْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ أَيُّ الْقُرْآنِ أُنْزِلَ قَبْلُ قَالَ { يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ } فَقُلْتُ أَوْ اقْرَأْ قَالَ جَابِرٌ أُحَدِّثُكُمْ مَا حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ جَاوَرْتُ بِحِرَاءٍ شَهْرًا فَلَمَّا قَضَيْتُ جِوَارِي نَزَلْتُ فَاسْتَبْطَنْتُ بَطْنَ الْوَادِي فَنُودِيتُ فَنَظَرْتُ أَمَامِي وَخَلْفِي وَعَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمَالِي فَلَمْ أَرَ أَحَدًا ثُمَّ نُودِيتُ فَنَظَرْتُ فَلَمْ أَرَ أَحَدًا ثُمَّ نُودِيتُ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا هُوَ عَلَى الْعَرْشِ فِي الْهَوَاءِ يَعْنِي جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام فَأَخَذَتْنِي رَجْفَةٌ شَدِيدَةٌ فَأَتَيْتُ خَدِيجَةَ فَقُلْتُ دَثِّرُونِي فَدَثَّرُونِي فَصَبُّوا عَلَيَّ مَاءً فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ } حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عُمَرَ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ بِهَذَا الْإِسْنَادِ وَقَالَ فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ عَلَى عَرْشٍ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ
Һәм беҙгә [Зөһәйр бин Харб] [әл-Вәлид бин Мөслим] беҙгә [әл-Әүзәи] һөйләгәнен әйткәс, ул әйтте: «Мин [Яхъяның] әйткәнен ишеттем, мин [Әбү Сәләмәнән]: «Ҡөрьәндең ниндәй аяттары тәүҙә иңдерелде?» Ул һуңынан уҡыны: «Эй, ҡапланған кешеләр-» -Әл-Мөҙәтцир сүрәһе-. Шулай итеп, мин: "Йәки - бәлки, хәреф - иҡара", - тинем. Шунан һуң мин [Джәбир бин Ғабдуллаһтан]: «Ҡөрьәндең ниндәй аяты тәүҙә иңдерелде?» Ул һуңынан уҡыны: «Эй, ҡапланған кешеләр-» -Әл-Мөҙәтцир сүрәһе-. Шулай итеп, мин: "Йәки - бәлки, хәреф - иҡара", - тинем. Йәбир: «Мин һиңә Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үсәллам беҙгә әйткән бер нәмәне әйттем», — тине. Ул әйтте: «Мин бер ай буйы Һира мәмерйәһендә Иҡтикәфемде эшләнем, Иҡтикәфемде эшләп бөткәс, шунан төштөм, үҙән төбөнә төштөм, шунан мине саҡырҙылар. Шулай итеп, алдыма ла, артыма ла, уңға ла, һулға ла ҡараным, әммә бер кемде лә күрмәнем, шунан мине тағы саҡырҙылар, шунан ҡараным, әммә бер кем дә юҡ, шунан мине саҡырҙылар, шуға күрә башымды күтәрҙем, баҡтиһәң, ул һауала Тәхет өҫтөндә, атап әйткәндә, Ябраил. Шунан аптырап киттем. Шунан Хәҙисә янына барҙым да: “Ҡапла мине, ҡапла мине! шуға күрә ул миңә һыу ҡойҙо, шунан һуң Аллаһ Тәғәлә был аятты индерҙе: «-Эй, кәфенләнгән! Уян һәм иҫкәрт, ә һинең Раббың уны данла, кейемдәрең уларҙы таҙарта-' -Qs. Аль Мудаццир: 1-4-. Беҙгә [Мөхәммәт бин әл-Мөсәнә] әйтте [Ғосман бин Ғүмәр] беҙгә [Ғәли бин әл-Мөбәрәк] [Яхъя бин Әбү Ҡацирҙан] был сәнәд менән һөйләне, һәм ул: «Баҡтиһәң, ул ер менән күк араһындағы тәхеттә ултыра», — тине.