Hadith Representative
Berbuat atau membantu berbuat bid'ah tidak diterima amalan wajib dan sunnahnya
Imam Bukhari : 1737حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَمَا عِنْدَنَا شَيْءٌ إِلَّا كِتَابُ اللَّهِ وَهَذِهِ الصَّحِيفَةُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَدِينَةُ حَرَمٌ مَا بَيْنَ عَائِرٍ إِلَى كَذَا مَنْ أَحْدَثَ فِيهَا حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلَا عَدْلٌ وَقَالَ ذِمَّةُ الْمُسْلِمِينَ وَاحِدَةٌ فَمَنْ أَخْفَرَ مُسْلِمًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلَا عَدْلٌ وَمَنْ تَوَلَّى قَوْمًا بِغَيْرِ إِذْنِ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لَا يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلَا عَدْلٌقَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ عَدْلٌ فِدَاءٌ
Ба мо нақл кардааст [Муҳаммад бин Басиёр] ба мо нақл кардааст [Абдурраҳмон] ба мо нақл кардааст [Суфён] аз [Ал-Аъмосӣ] аз [Иброҳим ат-Таймӣ] аз [падараш] аз [Алӣ разияллоҳу анҳу] гуфтааст: «Мо чизе надорем, ба ҷуз Китобуллоҳ ва аш-Шаҳифа - саҳифаҳои ҳадис - аз Паёмбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам, гуфтааст: «Мадина сарзамини муқаддасест, ки қаламраваш то ҳол байни биёбони Саҳро аст. Пас, ҳар касе, ки бидъати бадеро анҷом диҳад, ки дин манъ кардааст ё ба одамон дар анҷом додани бидъат кумак кунад, он шахс аз ҷониби Аллоҳ, фариштагон ва тамоми башар лаънат карда мешавад ва аз ӯ «ибодати воҷиб ва суннати»-и ӯ - ё тавба ва кафорати ӯ - қабул карда намешавад». Ва ӯ гуфт: «Ҳимояи мусалмонон як аст, пас ҳар касе, ки пайванди аҳдро бо мусалмон вайрон кунад, он шахс аз ҷониби Аллоҳ, фариштагон ва тамоми мардум лаънат карда мешавад ва ибодатҳои воҷиб ва суннати ӯ аз ӯ қабул карда намешаванд». Ва ҳар касе, ки қавмеро бе иҷозати валӣ сарпарастӣ кунад, пас он шахсро Аллоҳ, фариштагон ва ҳамаи мардум лаънат мекунанд ва ибодатҳои воҷиб ва суннатии ӯ аз ӯ қабул карда намешаванд. Абу Абдуллоҳ ал-Бухорӣ гуфт: Калимаи "алъаз" маънои "фидия"-ро дорад.