Hadith Representative
An-nisaa'(4) 65. Tidak beriman hingga mereka menjadikan kamu hakim terhadap perkara yang mereka perselisihkan
Imam Tirmidzi : 1283حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُأَنَّ رَجُلًا مِنْ الْأَنْصَارِ خَاصَمَ الزُّبَيْرَ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ الَّتِي يَسْقُونَ بِهَا النَّخْلَ فَقَالَ الْأَنْصَارِيُّ سَرِّحْ الْمَاءَ يَمُرُّ فَأَبَى عَلَيْهِ فَاخْتَصَمُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِلزُّبَيْرِ اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلْ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ فَغَضِبَ الْأَنْصَارِيُّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسْ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ فَقَالَ الزُّبَيْرُ وَاللَّهِ إِنِّي لَأَحْسِبُ نَزَلَتْ هَذِهِ الْآيَةُ فِي ذَلِكَ{ فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ }قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَرَوَى شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ الزُّبَيْرِ وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ وَرَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ عَنْ اللَّيْثِ وَيُونُسُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ نَحْوَ الْحَدِيثِ الْأَوَّلِ
[कुतैबा] अस्मान् [इब्न शिहाब] [उर्वाह] इत्यस्मात् अस्मान् अवदत् यत् सः तस्मै कथितवान् यत् [अब्दुल्लाह बिन अज़-जुबैर] इत्यनेन तस्मै कथितं यत् एकः अन्सारः अस्ति यः अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) इत्यस्य समीपे अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) इत्यस्य समीपे विवादं कृतवान् उच्चभूमिः येषां कृते ते खजूरस्य जलं ददति स्म। अंसारः अवदत् - प्रवाहितं जलं प्रेषयतु, परन्तु सः तत् कर्तुं न अस्वीकृतवान्। अतः ते अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) इत्यस्य सान्निध्ये विवादं कृतवन्तः, अतः अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अज-जुबैरं अवदत्- 'हे जुबैर, तत् जलं ददातु, ततः भवतः प्रतिवेशिनः कृते जलं ददातु। तदा अंसारः क्रुद्धः भूत्वा अवदत्- हे अल्लाहस्य दूत, किं सः भवतः मातुलस्य पुत्रः इति कारणतः अस्ति? अतः रसुलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लमस्य मुखं रक्तं जातम् ततः सः अवदत् - 'तत् सिञ्चतु ततः जलं धारय यावत् तत् विभाजनभित्तिं प्रति न आगच्छति'। तदा अज जुबैरः अवदत्; अल्लाहस्य कसम, मया न अपेक्षितं यत् एषः श्लोकः तस्य विषयस्य विषये अवतरति: -अतः भवतः रब्बेन, ते -सारतः- तावत्पर्यन्तं न विश्वसन्ति यावत् ते भवन्तं तस्य विषयस्य न्यायाधीशं न कुर्वन्ति यस्मिन् विषये ते विवादं कुर्वन्ति। तदा ते भवतः दत्तनिर्णयस्य विषये किमपि आक्षेपं हृदये न अनुभवन्ति, ते च तत् सम्पूर्णतया स्वीकुर्वन्ति-। अबु ईसा अवदत्; इयं हदीसः प्रामाणिकः अस्ति तथा च [स्यूअइब बिन् अबू हमजाह] इत्यनेन [अज ज़ुह्री] इत्यस्मात् [उर्वाह बिन् अज़ जुबैर] इत्यस्मात् [अज जुबैर] इत्यस्मात् कथितवान् परन्तु तस्मिन् अब्दुल्लाह बिन् अज़ जुबैर इत्यस्य उल्लेखः न कृतः। तथा [अब्दुल्लाह बिन् वहब] इत्यनेन अपि [अल लैत्स्] इत्यस्मात् [युनुस्] इत्यनेन [अज् ज़ुह्री] इत्यस्मात् [उर्वाह्] इत्यस्मात् [अब्दुल्लाह बिन् अज् जुबैर] इत्यस्मात् प्रथमहदीस-संपादनवत् कथितम्।