Hadith Representative
Jika perjalanan mendesak, menangguhkan shalat maghrib dan menggabungkan dengan isya
Imam Bukhari : 1029حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ قَالَ أَخْبَرَنِي سَالِمٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ فِي السَّفَرِ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ حَتَّى يَجْمَعَ بَيْنَهَا وَبَيْنَ الْعِشَاءِقَالَ سَالِمٌ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَفْعَلُهُ إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ وَزَادَ اللَّيْثُ قَالَ حَدَّثَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ سَالِمٌ كَانَ ابْنُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَجْمَعُ بَيْنَ الْمَغْرِبِ وَالْعِشَاءِ بِالْمُزْدَلِفَةِ قَالَ سَالِمٌ وَأَخَّرَ ابْنُ عُمَرَ الْمَغْرِبَ وَكَانَ اسْتُصْرِخَ عَلَى امْرَأَتِهِ صَفِيَّةَ بِنْتِ أَبِي عُبَيْدٍ فَقُلْتُ لَهُ الصَّلَاةَ فَقَالَ سِرْ فَقُلْتُ الصَّلَاةَ فَقَالَ سِرْ حَتَّى سَارَ مِيلَيْنِ أَوْ ثَلَاثَةً ثُمَّ نَزَلَ فَصَلَّى ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا أَعْجَلَهُ السَّيْرُ يُؤَخِّرُ الْمَغْرِبَ فَيُصَلِّيهَا ثَلَاثًا ثُمَّ يُسَلِّمُ ثُمَّ قَلَّمَا يَلْبَثُ حَتَّى يُقِيمَ الْعِشَاءَ فَيُصَلِّيهَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ يُسَلِّمُ وَلَا يُسَبِّحُ بَعْدَ الْعِشَاءِ حَتَّى يَقُومَ مِنْ جَوْفِ اللَّيْلِ
A wòrdu bisá na nos [Abu Al Yaman] a bisa, a wòrdu informá na nos [Syuaib] for di [Az Zuhriy] a bisa, el a wòrdu informá na mi [Salim] for di [Abdullah bin Umar Radliallahu Anhu] a bisa: ‘Mi a mira Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam ora e biahe a wòrdu urgente, Herihriy a kombiná ku e orashon e orashon di ‘Isha’. Salim a bisa: ‘I Abdullah bin Umar Radliallahu Anhu tambe a hasié ora e tabata wòrdu primi – den un pura – miéntras e tabata biaha’. [Al Laits] a agregá i a bisa, a bisa mi [Yunus] di [Ibn Shihab]; [Salim] a bisa: [Ibnu Umar Radliallahu Anhuma] a kombiná e orashonnan di Maghrib i ‘Isha’ miéntras e tabata na Muzdalifah. Salim ta bisa, atrobe; ‘Ibnu Umar Radliallahu Anhuma a terminá e orashon di Maghrib pasobra e tabata ke yuda su kasá Shafiyah bint Abu ‘Ubaid – ku tabata malu –. Mi a bis’é; ‘Ban resa? !'. El a kontestá: ‘Djis sigui kana’. Mi ta bolbe bisa; ' Ban resa? !'. El a kontestá: ‘Djis sigui kana’. Te ora ku e biahe a yega dos òf tres miya, el a baha i a hasi orashon. Ora el a kaba el a bisa: ‘Wel, mi a mira e Profeta sallallaahu alaihi wasallam hasi orashonnan ora e tabata den un estado di urgensia riba su biahe’. I a bisa, Abdullah bin Umar Radliallahu Anhu: ‘Mi a mira e Profeta sallallaahu alaihi Wasallam ora e biahe tabata urgente, el a posponé e orashon di Maghrib, despues el a hasi tres rak’ah i despues a bisa bon dia. Despues keda ketu un ratu despues hasi e orashon di ‘Isha’ ku dos rak’ah despues saludá. E no a hasi tasbih – hasi orashonnan di sunnah – despues di e orashon di ‘Isha’ te ora el a lanta na fin di anochi’.