Hədis
Aisyah haid, laksanakanlah hajimu semoga Allah subhanahu wata'ala memberikan pahala
Imam Bukhari : 1458حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرٍ الْحَنَفِيُّ حَدَّثَنَا أَفْلَحُ بْنُ حُمَيْدٍ سَمِعْتُ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْخَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ وَلَيَالِي الْحَجِّ وَحُرُمِ الْحَجِّ فَنَزَلْنَا بِسَرِفَ قَالَتْ فَخَرَجَ إِلَى أَصْحَابِهِ فَقَالَ مَنْ لَمْ يَكُنْ مِنْكُمْ مَعَهُ هَدْيٌ فَأَحَبَّ أَنْ يَجْعَلَهَا عُمْرَةً فَلْيَفْعَلْ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَلَا قَالَتْ فَالْآخِذُ بِهَا وَالتَّارِكُ لَهَا مِنْ أَصْحَابِهِ قَالَتْ فَأَمَّا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرِجَالٌ مِنْ أَصْحَابِهِ فَكَانُوا أَهْلَ قُوَّةٍ وَكَانَ مَعَهُمْ الْهَدْيُ فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى الْعُمْرَةِ قَالَتْ فَدَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا أَبْكِي فَقَالَ مَا يُبْكِيكِ يَا هَنْتَاهُ قُلْتُ سَمِعْتُ قَوْلَكَ لِأَصْحَابِكَ فَمُنِعْتُ الْعُمْرَةَ قَالَ وَمَا شَأْنُكِ قُلْتُ لَا أُصَلِّي قَالَ فَلَا يَضِيرُكِ إِنَّمَا أَنْتِ امْرَأَةٌ مِنْ بَنَاتِ آدَمَ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْكِ مَا كَتَبَ عَلَيْهِنَّ فَكُونِي فِي حَجَّتِكِ فَعَسَى اللَّهُ أَنْ يَرْزُقَكِيهَا قَالَتْ فَخَرَجْنَا فِي حَجَّتِهِ حَتَّى قَدِمْنَا مِنًى فَطَهَرْتُ ثُمَّ خَرَجْتُ مِنْ مِنًى فَأَفَضْتُ بِالْبَيْتِ قَالَتْ ثُمَّ خَرَجَتْ مَعَهُ فِي النَّفْرِ الْآخِرِ حَتَّى نَزَلَ الْمُحَصَّبَ وَنَزَلْنَا مَعَهُ فَدَعَا عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَقَالَ اخْرُجْ بِأُخْتِكَ مِنْ الْحَرَمِ فَلْتُهِلَّ بِعُمْرَةٍ ثُمَّ افْرُغَا ثُمَّ ائْتِيَا هَا هُنَا فَإِنِّي أَنْظُرُكُمَا حَتَّى تَأْتِيَانِي قَالَتْ فَخَرَجْنَا حَتَّى إِذَا فَرَغْتُ وَفَرَغْتُ مِنْ الطَّوَافِ ثُمَّ جِئْتُهُ بِسَحَرَ فَقَالَ هَلْ فَرَغْتُمْ فَقُلْتُ نَعَمْ فَآذَنَ بِالرَّحِيلِ فِي أَصْحَابِهِ فَارْتَحَلَ النَّاسُ فَمَرَّ مُتَوَجِّهًا إِلَى الْمَدِينَةِضَيْرِ مِنْ ضَارَ يَضِيرُ ضَيْرًا وَيُقَالُ ضَارَ يَضُورُ ضَوْرًا وَضَرَّ يَضُرُّ ضَرًّا
Bizə [Muhəmməd bin Bassyar] dedi, mənə [Əbu Bəkr əl-Hənəfi] bizə [Əflah bin Humeyd] dedi; Mən [Əl-Qasim bin Muhəmməd]-in [Aişə radiyallahu anha] belə dediyini eşitdim: “Biz Rəsulullahla (sallallahu aleyhi və səlləm) birlikdə Həcc ayında, Həcc ayının gecələrində və Həccin haram günlərində Sərəf bölgəsində dayanana qədər yola düşdük.” Aişə radiyallahu anha dedi: “O, səhabələri ilə görüşməyə çıxdı və dedi: “Sizdən kim qurbanlıq heyvan gətirməsə və ehramını ümrə etməyi üstün tutsa, onu gətirsin və kim qurbanlıq heyvan gətirsə, yaxşıdır”. Aişə radiyallahu anha dedi: “Beləliklə, Peyğəmbərin (sallallahu aleyhi və səlləm) səhabələri arasında onun dediyi kimi onu götürənlər və onu tərk edənlər də var idi”. Aişə (Allah ondan razı olsun) dedi: “Peyğəmbər (sallallahu aleyhi və səlləm) və bəzi səhabələri güclü insanlar idilər və qurbanlıq heyvanlar gətirirdilər, ona görə də ümrə olaraq ehram bağlamadılar.” Aişə (Allah ondan razı olsun) dedi: “Sonra Allahın Rəsulu (sallallahu aleyhi və səlləm) ağladığım zaman mənimlə qarşılaşdı və soruşdu: “Ey Allahım, səni ağladan nədir?” Mən cavab verdim: “Dostlarına dediklərini eşitdim ki, ümrəni yerinə yetirməyimə mane oldular. O soruşdu: “Nə yaşayırsan?” Mən cavab verdim: “Namaz qılmıram.” O dedi: “Fərqi yoxdur, çünki sən sadəcə Adəm qızlarından olan bir qadınsan ki, Allah onlar üçün ruzi müəyyən edib – yəni menstruasiya – ona görə də həccini yerinə yetir. Allah sənin mükafatını versin”. Aişə (Allah ondan razı olsun) dedi: “Sonra onun həccini yerinə yetirmək üçün Minaya çatana qədər yola düşdük. Həmin vaxt mən yenidən paklanmışdım. Sonra Minanı tərk edib Allah evində ayinləri yerinə yetirdim.” Aişə (Allah ondan razı olsun) dedi: “Sonra mən onunla birlikdə son nəfəsində yola düşdüm, ta ki o, Cəmrənin atıldığı yerə çatana qədər və biz onunla birlikdə dayanana qədər. Sonra o, Əbdürrəhman bin Əbu Bəkri çağırıb dedi: “Qardaşınla müqəddəs torpaqdan çıx və Ümrə üçün ehram bağla, sonra ayinləri yerinə yetir, sonra bura gəl, çünki sən gələnə qədər səni gözləyəcəyəm.” Aişə (Allah ondan razı olsun) dedi: “Beləliklə, Ümrəmi bitirib təvafımı tamamlayana qədər yola düşdük. Gecənin son üçdə birində, səhər vaxtı onun yanına gəldim və o soruşdu: “Bitdinmi?” Mən cavab verdim: “Bəli.” Sonra o, yola düşdüyünü yoldaşlarına elan etdi. Beləliklə, insanlar yola düşüb Mədinəyə doğru getdilər. Peyğəmbər (Ona Allahın salavatı və salamı olsun) dedi: "dhair": Feli "dhaoro-yadhiiru" sözündən gələ bilər və bunların hamısı "zərər vermək" və ya "zərər vurmaq" mənasını verir.