Hadith Representative
Abdullah bin salam meninggal sedang ia memegang tali yang kokoh
Imam Bukhari : 3529حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَزْهَرُ السَّمَّانُ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ قَالَكُنْتُ جَالِسًا فِي مَسْجِدِ الْمَدِينَةِ فَدَخَلَ رَجُلٌ عَلَى وَجْهِهِ أَثَرُ الْخُشُوعِ فَقَالُوا هَذَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ تَجَوَّزَ فِيهِمَا ثُمَّ خَرَجَ وَتَبِعْتُهُ فَقُلْتُ إِنَّكَ حِينَ دَخَلْتَ الْمَسْجِدَ قَالُوا هَذَا رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ قَالَ وَاللَّهِ مَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَقُولَ مَا لَا يَعْلَمُ وَسَأُحَدِّثُكَ لِمَ ذَاكَ رَأَيْتُ رُؤْيَا عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَصَصْتُهَا عَلَيْهِ وَرَأَيْتُ كَأَنِّي فِي رَوْضَةٍ ذَكَرَ مِنْ سَعَتِهَا وَخُضْرَتِهَا وَسْطَهَا عَمُودٌ مِنْ حَدِيدٍ أَسْفَلُهُ فِي الْأَرْضِ وَأَعْلَاهُ فِي السَّمَاءِ فِي أَعْلَاهُ عُرْوَةٌ فَقِيلَ لِي ارْقَ قُلْتُ لَا أَسْتَطِيعُ فَأَتَانِي مِنْصَفٌ فَرَفَعَ ثِيَابِي مِنْ خَلْفِي فَرَقِيتُ حَتَّى كُنْتُ فِي أَعْلَاهَا فَأَخَذْتُ بِالْعُرْوَةِ فَقِيلَ لَهُ اسْتَمْسِكْ فَاسْتَيْقَظْتُ وَإِنَّهَا لَفِي يَدِي فَقَصَصْتُهَا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ تِلْكَ الرَّوْضَةُ الْإِسْلَامُ وَذَلِكَ الْعَمُودُ عَمُودُ الْإِسْلَامِ وَتِلْكَ الْعُرْوَةُ عُرْوَةُ الْوُثْقَى فَأَنْتَ عَلَى الْإِسْلَامِ حَتَّى تَمُوتَ وَذَاكَ الرَّجُلُعَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلَامٍ و قَالَ لِي خَلِيفَةُ حَدَّثَنَا مُعَاذٌ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا قَيْسُ بْنُ عُبَادٍ عَنْ ابْنِ سَلَامٍ قَالَ وَصِيفٌ مَكَانَ مِنْصَفٌ
[अब्दुल्ला बिन मुहंमद] म्हाका [अजहर अस-सममान] हांकां [इब्न 'आऊन] कडल्यान [मुहम्मद] कडल्यान [कायस बिन अब्बाद] कडल्यान सांगतालो ताणें म्हणलें: हांव मदीना मशिदींत बसून आसतना ताच्या तोंडार एक मनीस आदराचीं चिन्नां आशिल्लो दिसलो. लोकांनी म्हणलें: हो परादीसांतल्या लोकां मदलो एक. उपरांत ताणें दोन रकात नमाज करून ती पुराय केली आनी उपरांत मशिदींतल्यान भायर सरलो. हांवें ताच्या फाटल्यान वचून म्हणलें: ‘तुमी मशिदींत भितर सरले तेन्ना लोकांनी म्हणलें, तूं परादीसांतल्या लोकां मदलो एक.’ त्या मनशान म्हणलें: ‘अल्लाची कसम, कोणाकय खबर नाशिल्लें कितेंय सांगप योग्य न्हय. कारण सांगतलों. पैगंबर (स.अ.व.) हांच्या काळांत म्हाका एक सपन आयलें, आनी हांवें तें ताका सांगलें. सपनांत म्हाका एक व्हडली बाग दिसली, तिचें वातावरण पाचवें आनी सोबीत, ताचे मदीं लोखणाचे खांब आशिल्ले. तळें धर्तरी आनी वयलें मळब. वयल्यान दोरी आशिल्ली. म्हाका म्हणलें; 'चडप'. हांव म्हणटां; ‘म्हाका सोंसपाक मेळना’. मागीर एक मनीस म्हाका मजत करपाक आयलो, मागीर ताणें म्हजे कपडे फाटल्यान उखलून घेतले, जाका लागून हांव वयर चडूंक शकतालो, जो मेरेन हांव माथ्यार आसताना हांवें दोरी धरली. म्हाका म्हणलें; 'धरून रावचें'. देखून हांवें तें धरपाक मेळ्ळें आनी खरेंच दोरी म्हज्या हातांत आशिल्ली’. मागीर हांवें म्हजें सपन पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाका सांगलें आनी ताणें म्हणलें; 'बाग म्हणल्यार इस्लाम, जाल्यार खांबे इस्लामाचे खांब आनी दोरी अल-'उरवातुल वुत्स्का -एकेश्वरवादाचें वाक्य-.' आनी तुमी मरतले मेरेन इस्लामांत आसात'. ती व्यक्ती [‘अब्दुल्ला बिन सलाम] आशिल्ली. आनी म्हाका म्हणलें [खलीफान] आमकां सांगलां [मुअदज] आमकां सांगलां [इब्न 'आऊन] कडल्यान [मुहंमद] आमकां सांगलां [कायस बिन अब्बाद] कडल्यान [इब्न सलाम] म्हणालो; शिफू हें उतर मिन्शाफ' हें सर्वनाम आसा.