Hadith Representative
Kematian didatangkan seperti domba kelabu lalu didirikan diantara surga neraka
Imam Tirmidzi : 2480حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ الْعَلَاءِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ ثُمَّ يَطَّلِعُ عَلَيْهِمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ أَلَا يَتْبَعُ كُلُّ إِنْسَانٍ مَا كَانُوا يَعْبُدُونَهُ فَيُمَثَّلُ لِصَاحِبِ الصَّلِيبِ صَلِيبُهُ وَلِصَاحِبِ التَّصَاوِيرِ تَصَاوِيرُهُ وَلِصَاحِبِ النَّارِ نَارُهُ فَيَتْبَعُونَ مَا كَانُوا يَعْبُدُونَ وَيَبْقَى الْمُسْلِمُونَ فَيَطَّلِعُ عَلَيْهِمْ رَبُّ الْعَالَمِينَ فَيَقُولُ أَلَا تَتَّبِعُونَ النَّاسَ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ اللَّهُ رَبُّنَا هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى نَرَى رَبَّنَا وَهُوَ يَأْمُرُهُمْ وَيُثَبِّتُهُمْ ثُمَّ يَتَوَارَى ثُمَّ يَطَّلِعُ فَيَقُولُ أَلَا تَتَّبِعُونَ النَّاسَ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ اللَّهُ رَبُّنَا وَهَذَا مَكَانُنَا حَتَّى نَرَى رَبَّنَا وَهُوَ يَأْمُرُهُمْ وَيُثَبِّتُهُمْ قَالُوا وَهَلْ نَرَاهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ وَهَلْ تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ لَا تُضَارُّونَ فِي رُؤْيَتِهِ تِلْكَ السَّاعَةَ ثُمَّ يَتَوَارَى ثُمَّ يَطَّلِعُ فَيُعَرِّفُهُمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّبِعُونِي فَيَقُومُ الْمُسْلِمُونَ وَيُوضَعُ الصِّرَاطُ فَيَمُرُّونَ عَلَيْهِ مِثْلَ جِيَادِ الْخَيْلِ وَالرِّكَابِ وَقَوْلُهُمْ عَلَيْهِ سَلِّمْ سَلِّمْ وَيَبْقَى أَهْلُ النَّارِ فَيُطْرَحُ مِنْهُمْ فِيهَا فَوْجٌ ثُمَّ يُقَالُ هَلْ امْتَلَأْتِ فَتَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ ثُمَّ يُطْرَحُ فِيهَا فَوْجٌ فَيُقَالُ هَلْ امْتَلَأْتِ فَتَقُولُ هَلْ مِنْ مَزِيدٍ حَتَّى إِذَا أُوعِبُوا فِيهَا وَضَعَ الرَّحْمَنُ قَدَمَهُ فِيهَا وَأَزْوَى بَعْضَهَا إِلَى بَعْضٍ ثُمَّ قَالَ قَطْ قَالَتْ قَطْ قَطْ فَإِذَا أَدْخَلَ اللَّهُ أَهْلَ الْجَنَّةِ الْجَنَّةَ وَأَهْلَ النَّارِ النَّارَ قَالَ أُتِيَ بِالْمَوْتِ مُلَبَّبًا فَيُوقَفُ عَلَى السُّورِ بَيْنَ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَأَهْلِ النَّارِ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ فَيَطَّلِعُونَ خَائِفِينَ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَهْلَ النَّارِ فَيَطَّلِعُونَ مُسْتَبْشِرِينَ يَرْجُونَ الشَّفَاعَةَ فَيُقَالُ لِأَهْلِ الْجَنَّةِ وَأَهْلِ النَّارِ هَلْ تَعْرِفُونَ هَذَا فَيَقُولُونَ هَؤُلَاءِ وَهَؤُلَاءِ قَدْ عَرَفْنَاهُ هُوَ الْمَوْتُ الَّذِي وُكِّلَ بِنَا فَيُضْجَعُ فَيُذْبَحُ ذَبْحًا عَلَى السُّورِ الَّذِي بَيْنَ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ ثُمَّ يُقَالُ يَا أَهْلَ الْجَنَّةِ خُلُودٌ لَا مَوْتَ وَيَا أَهْلَ النَّارِ خُلُودٌ لَا مَوْتَقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رِوَايَاتٌ كَثِيرَةٌ مِثْلُ هَذَا مَا يُذْكَرُ فِيهِ أَمْرُ الرُّؤْيَةِ أَنَّ النَّاسَ يَرَوْنَ رَبَّهُمْ وَذِكْرُ الْقَدَمِ وَمَا أَشْبَهَ هَذِهِ الْأَشْيَاءَ وَالْمَذْهَبُ فِي هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ الْأَئِمَّةِ مِثْلِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَمَالِكِ بْنِ أَنَسٍ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَابْنِ عُيَيْنَةَ وَوَكِيعٍ وَغَيْرِهِمْ أَنَّهُمْ رَوَوْا هَذِهِ الْأَشْيَاءَ ثُمَّ قَالُوا تُرْوَى هَذِهِ الْأَحَادِيثُ وَنُؤْمِنُ بِهَا وَلَا يُقَالُ كَيْفَ وَهَذَا الَّذِي اخْتَارَهُ أَهْلُ الْحَدِيثِ أَنْ تُرْوَى هَذِهِ الْأَشْيَاءُ كَمَا جَاءَتْ وَيُؤْمَنُ بِهَا وَلَا تُفَسَّرُ وَلَا تُتَوَهَّمُ وَلَا يُقَالُ كَيْفَ وَهَذَا أَمْرُ أَهْلِ الْعِلْمِ الَّذِي اخْتَارُوهُ وَذَهَبُوا إِلَيْهِ وَمَعْنَى قَوْلِهِ فِي الْحَدِيثِ فَيُعَرِّفُهُمْ نَفْسَهُ يَعْنِي يَتَجَلَّى لَهُمْ
[कुतैबान] आमकां [अब्दुल अझीज बिन मुहंमद] [अल आला बिन अब्दुररहमान] कडल्यान [ताच्या बापाय कडल्यान] [अबू हुरैरा] कडल्यान [अबू हुरैरा] कडल्यान सांगलां की अल्लाचो दूत (स.अ.व.) म्हणटा: ‘अल्ला कयामताच्या दिसा एका शेतांत लोकांक एकठांय करतलो, मागीर तो तांचे कडेन येतलो आनी म्हणटलो: याद दवरात, दरेक मनीस जें पुजा करतालो तें पाळटा. मागीर खुर्सार उपासकाक ताच्या खुरीसाचो अवतार दाखयतले, मुर्तीच्या उपासकाक ताच्या मूर्तीचो अवतार दाखयतले आनी उज्याच्या उपासकाक ताच्या उज्याचो अवतार दाखयतले, मागीर ते पयलीं जें पुजताले तें पाळटले आनी मुसलमान उरतले. मागीर जगांचो स्वामी तांकां येतलो आनी म्हणटलो: तुमी तांचे फाटल्यान वचचे नात? ते म्हणटले: आमी तुमचे कडल्यान अल्लाक आलाशिरो घेतात, आमी तुमचे कडल्यान अल्लाक आलाशिरो घेतात, आमचो प्रभु आमची सुवात आसा जो मेरेन आमी आमचो प्रभू पळयतात. ताणें तांकां आज्ञा केली आनी तांकां बळगें दिलें, मागीर तो लिपलो, मागीर तो येवन म्हणपाक लागलो: तुमी तांचे फाटल्यान वचचे नात? ते म्हणटले: आमी तुमचे कडल्यान अल्लाक आलाशिरो घेतात, आमी तुमचे कडल्यान अल्लाक आलाशिरो घेतात, आमचो प्रभु आमची सुवात आसा जो मेरेन आमी आमचो प्रभू पळयतात. तो तांकां आज्ञा करता आनी तांकां बळगें दिता'. तांणी विचारलें: हे अल्लाच्या दूत, आमी ताका पळयतात? ताणें विचारलें: 'तुका पुराय राती चंद्र पळोवपाक त्रास जाता?' तांणी म्हणलें: ना, हे अल्लाचो दूत. ताणें म्हणलें: ‘खरें म्हणल्यार त्या वेळार ताका पळोवपाक तुका त्रास जावचो ना. मागीर ताणें स्वताक लिपोवन दवरलें आनी मागीर तो प्रगट जालो आनी ताणें तांकां आपली वळख करून दिली, ताणें म्हणलें: हांव तुमचो स्वामी, म्हज्या फाटल्यान. मुसलमान उबे रावले, मागीर सिराट घाली आनी तांणी ती सगळ्यांत बऱ्या घोडे आनी घोड्यार बसपी लोकां भशेन पार केली, सिराटाचेर आसतना तांचीं उतरां: वाचव, वाचव. ते उपरांत फकत नरकांतले लोक उरले, तातूंत नरकांत उडयल्लो व्हडलो पंगड आशिल्लो, ते उपरांत नरकाक विचारलें: तुमी भरल्यात? नरक म्हणलें: आनीक कितें आसा? ते उपरांत फकत नरकांतले लोक उरले, तातूंत नरकांत उडयल्लो व्हडलो पंगड आशिल्लो, ते उपरांत नरकाक विचारलें: तुमी भरल्यात? नरक म्हणलें: आनीक कितें आसा? सगळ्यांची तपासणी जाले उपरांत मेरेन परम दयाळ देवान आपले पांय नरकांत दवरले आनी एकठांय निचोडले. तातूंत विचारता: पुरो? नरकान जाप दिली: पुरो, पुरो. देवान सर्गांतल्या लोकांक सर्गार आनी नरकांतल्या लोकांक नरकांत घाल्या उपरांत, ओडून व्हरून मरण हाडलें आनी मागीर सर्गांतल्या लोकां मदल्या आनी नरकांतल्या लोकां मदल्या प्राचीराचेर उबारून हाडलो, उपरांत सर्गांतल्या लोकांक म्हणलें: हे सर्गार लोक! ते भियेवन पळयले. आनी नरकांतल्या लोकांक म्हणटात: हे नरकांत रावपी! ते सुखी अवस्थेंत पळयतात, तांकां मध्यस्थी मेळटली अशी आस्त आसा. मागीर स्वर्गांतल्या लोकांक आनी नरकांतल्या लोकांक म्हणलें: तुमकां हें खबर आसा? तांणी जाप दिली: आमी जाणात, तें मरण -आमचो जीव काडून घेवपाक- हातांत दितात. ताका सर्ग आनी नरक हांचे मदल्या प्राचीराचेर घालून मारलो, उपरांत म्हणलें: हे सर्गांतले रावपी, आतां अनंतकाळाचो वेळ आयला, आनीक मरण येवचें ना आनी हे नरकांत रावपी, तुमीय अमर उरतले’. अबू ईसा म्हणालो: ही हदीस हसन सहीह. आनी अशेच तरेचे जायते रिवायत पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाचे कडल्यान सांगल्यात, जातूंत लोकांक आपलो प्रभू पळयता असो उल्लेख ना, प्रभूच्या येवपाचो उल्लेख ना आनी तत्सम गजालींचो उल्लेख ना. सुफियन अत-थावरी, मलिक बिन अनस, इब्न अल मुबारक, इब्न उयना, वाकी’ आनी हेर इमामांमदल्या पंडितांच्या मतान हाचेविशीं योग्य विचारसरणी म्हळ्यार तांकां - परलोकांत - ह्यो गजाली दिसतात. तांणी म्हणलें: ह्यो हदीस सांगल्यात आनी आमी तांचेर विस्वास दवरतात, आमकां कशें - तंत्रीक नदरेन - अशें विचारनात. हदीसाच्या पंडितांनी वेंचून काडिल्ली ही विचारसरणी; ह्यो गजाली हदीसांत सांगिल्ले प्रमाण आनी विस्वासांत घेतिल्ल्या प्रमाण दिसतले, अर्थ लावचे नात, अदमास काडले नात आनी कशे विचारले. हें पंडितांचें मत जें तांणी वेंचून काडलें आनी मुखार दवरलें. अल्लाच्या दूत सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम हाच्या उतरांचो अर्थ: ‘तेन्ना ताणें तांकां आपली वळख करून दिली’ म्हळ्यार तांकां दिसप.