Hadith Representative
Di syurga ada pasar yang tidak di berlakukan jual beli di dalamnya, kecuali gambar wanita dan laki-laki
Imam Tirmidzi : 2472حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ حَبِيبِ بْنِ أَبِي الْعِشْرِينَ حَدَّثَنَا الْأَوْزَاعِيُّ حَدَّثَنَا حَسَّانُ بْنُ عَطِيَّةَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ أَنَّهُ لَقِيَ أَبَا هُرَيْرَةَفَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ أَسْأَلُ اللَّهَ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنِي وَبَيْنَكَ فِي سُوقِ الْجَنَّةِ فَقَالَ سَعِيدٌ أَفِيهَا سُوقٌ قَالَ نَعَمْ أَخْبَرَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ إِذَا دَخَلُوهَا نَزَلُوا فِيهَا بِفَضْلِ أَعْمَالِهِمْ ثُمَّ يُؤْذَنُ فِي مِقْدَارِ يَوْمِ الْجُمُعَةِ مِنْ أَيَّامِ الدُّنْيَا فَيَزُورُونَ رَبَّهُمْ وَيُبْرِزُ لَهُمْ عَرْشَهُ وَيَتَبَدَّى لَهُمْ فِي رَوْضَةٍ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ فَتُوضَعُ لَهُمْ مَنَابِرُ مِنْ نُورٍ وَمَنَابِرُ مِنْ لُؤْلُؤٍ وَمَنَابِرُ مِنْ يَاقُوتٍ وَمَنَابِرُ مِنْ زَبَرْجَدٍ وَمَنَابِرُ مِنْ ذَهَبٍ وَمَنَابِرُ مِنْ فِضَّةٍ وَيَجْلِسُ أَدْنَاهُمْ وَمَا فِيهِمْ مِنْ دَنِيٍّ عَلَى كُثْبَانِ الْمِسْكِ وَالْكَافُورِ وَمَا يَرَوْنَ أَنَّ أَصْحَابَ الْكَرَاسِيِّ بِأَفْضَلَ مِنْهُمْ مَجْلِسًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ نَرَى رَبَّنَا قَالَ نَعَمْ قَالَ هَلْ تَتَمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قُلْنَا لَا قَالَ كَذَلِكَ لَا تُمَارَوْنَ فِي رُؤْيَةِ رَبِّكُمْ وَلَا يَبْقَى فِي ذَلِكَ الْمَجْلِسِ رَجُلٌ إِلَّا حَاضَرَهُ اللَّهُ مُحَاضَرَةً حَتَّى يَقُولَ لِلرَّجُلِ مِنْهُمْ يَا فُلَانُ بْنَ فُلَانٍ أَتَذْكُرُ يَوْمَ قُلْتَ كَذَا وَكَذَا فَيُذَكَّرُ بِبَعْضِ غَدْرَاتِهِ فِي الدُّنْيَا فَيَقُولُ يَا رَبِّ أَفَلَمْ تَغْفِرْ لِي فَيَقُولُ بَلَى فَسَعَةُ مَغْفِرَتِي بَلَغَتْ بِكَ مَنْزِلَتَكَ هَذِهِ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى ذَلِكَ غَشِيَتْهُمْ سَحَابَةٌ مِنْ فَوْقِهِمْ فَأَمْطَرَتْ عَلَيْهِمْ طِيبًا لَمْ يَجِدُوا مِثْلَ رِيحِهِ شَيْئًا قَطُّ وَيَقُولُ رَبُّنَا تَبَارَكَ وَتَعَالَى قُومُوا إِلَى مَا أَعْدَدْتُ لَكُمْ مِنْ الْكَرَامَةِ فَخُذُوا مَا اشْتَهَيْتُمْ فَنَأْتِي سُوقًا قَدْ حَفَّتْ بِهِ الْمَلَائِكَةُ فِيهِ مَا لَمْ تَنْظُرْ الْعُيُونُ إِلَى مِثْلِهِ وَلَمْ تَسْمَعْ الْآذَانُ وَلَمْ يَخْطُرْ عَلَى الْقُلُوبِ فَيُحْمَلُ لَنَا مَا اشْتَهَيْنَا لَيْسَ يُبَاعُ فِيهَا وَلَا يُشْتَرَى وَفِي ذَلِكَ السُّوقِ يَلْقَى أَهْلُ الْجَنَّةِ بَعْضُهُمْ بَعْضًا قَالَ فَيُقْبِلُ الرَّجُلُ ذُو الْمَنْزِلَةِ الْمُرْتَفِعَةِ فَيَلْقَى مَنْ هُوَ دُونَهُ وَمَا فِيهِمْ دَنِيٌّ فَيَرُوعُهُ مَا يَرَى عَلَيْهِ مِنْ اللِّبَاسِ فَمَا يَنْقَضِي آخِرُ حَدِيثِهِ حَتَّى يَتَخَيَّلَ إِلَيْهِ مَا هُوَ أَحْسَنُ مِنْهُ وَذَلِكَ أَنَّهُ لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ أَنْ يَحْزَنَ فِيهَا ثُمَّ نَنْصَرِفُ إِلَى مَنَازِلِنَا فَيَتَلَقَّانَا أَزْوَاجُنَا فَيَقُلْنَ مَرْحَبًا وَأَهْلًا لَقَدْ جِئْتَ وَإِنَّ بِكَ مِنْ الْجَمَالِ أَفْضَلَ مِمَّا فَارَقْتَنَا عَلَيْهِ فَيَقُولُ إِنَّا جَالَسْنَا الْيَوْمَ رَبَّنَا الْجَبَّارَ وَيَحِقُّنَا أَنْ نَنْقَلِبَ بِمِثْلِ مَا انْقَلَبْنَاقَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لَا نَعْرِفُهُ إِلَّا مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَقَدْ رَوَى سُوَيْدُ بْنُ عَمْرٍو عَنْ الْأَوْزَاعِيِّ شَيْئًا مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ
आमकां [मुहंमद बिन इस्मायल] सांगलां, आमकां [हिशाम बिन अम्मार] सांगलां, आमकां [अब्दुल हमीद बिन हबीब बिन अबू अल इसिरीन] सांगलां, आमकां [अल औझाई] सांगलां, आमकां [हसन बिन अथिया] [सैद बिन अल मुसैयब] कडल्यान सांगलां की ताका [अबू हुरैरा] आनी अबू हुरैरा हांणी म्हणलें: हांव अल्लाक मागतां की म्हाका तुमचे वांगडा स्वर्गाच्या बाजारांत एकठांय करचो. सईदान विचारलें: थंय बाजार आसा काय? अबू हुरैरान जाप दिली: हय, अल्लाच्या दूतान (स.अ.व.) म्हाका कळयलें की जेन्ना जन्नतांतले लोक परादीसांत भितर सरतले तेन्ना ते आपल्या कर्तुबाच्या सद्गुणाक लागून थंयच रावपाचे, मागीर तांकां ह्या संवसाराच्या दिसां सावन एक शुक्राराच्या समतुल्य परवानगी दितले, मागीर ते आपल्या प्रभूक भेट दितले, मागीर तो तांकां आपलें सिंहासन दाखयतलो, परादीसाच्या बागांतली एक बाग दिसतली तांकां, मागीर उजवाडाचे मंच, मोतयांचे मंच, माणिकांचे मंच, रत्नांचे मंच, भांगराचे मंच, रुप्याचे मंच तांकां दवरतले आनी तातूंतले सगळ्यांत सकयले आनी तांची उणीव कस्तूरी आनी कपूर हांच्या दोंगरांचेर बसतली आनी तांकां दिसतलें की खुर्ची मालकांचीं आसनां तांच्या आसनापरस बरी नात. अबू हुरैरान विचारलें: हे अल्लाचो दूत, आमी आमच्या प्रभूक पळयतले? ताणें जाप दिली: ‘होय’. अल्लाचो दूत (स.अ.व.) हाणें विचारलें: ‘तुमकां पुराय रातीं सूर्य आनी चंद्र पळोवंक त्रास जाता?’. आमी जाप दिली: ना ताणें म्हणलें: ‘तशेंच तुज्या प्रभूक पळोवपाक तुका कसलोच त्रास जावचो ना. आनी त्या सभेंत देवा बगर कोणूच नाशिल्लो जो ताचे कडेन खऱ्या अर्थान आयिल्लो, जो मेरेन ताणें तातूंतल्या एका मनशाक विचारलें: हे फळां फलाणाचो पूत, ताणें अशें केन्ना म्हणलें तें याद आसा? देवान संवसारांतल्या आपल्या कांय पातकांची याद करून दिली. त्या मनशान म्हणलें: हे प्रभू, तूं म्हाका माफ करिना? देवान जाप दिली: हय, म्हज्या माफीची व्याप्ती तुज्या जाग्यार पावता. जेन्ना ते अशे आशिल्ले, तांकां मेघ सावळी घाली आनी तांकां केन्नाच मेळूंक नाशिल्ल्या अत्तराचो पावस पडलो, तेन्ना आमचो रब्ब तबराका वा ताआला म्हणालो: हांवें तुजे खातीर तयार केल्ल्या वैभवाचे वटेन उबो राव आनी तुका जाय तें घे. मागीर आमी देवदूतांनी व्यापून बाजारांत आयले, तातूंत दोळ्यान केन्नाच पळोवंक नाशिल्लें, कानान केन्नाच आयकूं नाशिल्लें आनी काळजान पार जावंक नाशिल्लें, मागीर आमकां जाय तें आमकां हाडलें, थंय तें विकलें ना आनी विकतें घेतलें ना. त्या बाजारांत स्वर्गांतले लोक एकामेकांक मेळटात'. ताणें फुडें म्हणलें: ‘सपाट - उंचेल्या पांवड्यार - स्वर्गांत रावपी मनीस मागीर येवन ताका मेळटा, जाचो पांवडो ताचे सकयल आनी ताचे कडेन आशिल्ली नम्रताय आनी ताका दाखयल्ल्या कपड्यान ताका धक्को बसता, ताच्या उतरांच्या शेवटाक ताणें आपल्या परस बरे कितें तरी कल्पना केल्या बगर ताणें लेगीत सोंपय ना, कारण कोणाकूय स्वर्गांत दुख्ख जावप योग्य ना. ते उपरांत आमी आमच्या घरा परतले, आमच्या बायलांन आमकां येवकार दिलो, तांणी म्हणलें: येवकार, तूं आमकां सोडून गेल्ल्या वेळा परस बरी सोबीतकाय घेवन येता. ताणें म्हणलें: खरेंच आमी आयज आमच्या रब्ब अल जब्बराक सांगात दितात, आमकां अशें घरा वचप योग्य’. अबू ईसा म्हणालो: ही हदीस हसन घरीब, आमी फकत ह्या साखळीच्या साखळींतल्यान जाणात. [सुवैद बिन अमरू] हाणें ह्या हदीसांतली कांय गजाल [अल औझाई] कडल्यान सांगल्या.