Hadith Representative
Mati dalam keadaan syahid, pasti masuk surga
Imam Ahmad : 11937حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ عَنْ ثَابِتٍ عَنْ أَنَسٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تُعْجِبُهُ الرُّؤْيَا الْحَسَنَةُ فَرُبَّمَا قَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا فَإِذَا رَأَى الرَّجُلُ رُؤْيَا سَأَلَ عَنْهُ فَإِنْ كَانَ لَيْسَ بِهِ بَأْسٌ كَانَ أَعْجَبَ لِرُؤْيَاهُ إِلَيْهِ قَالَ فَجَاءَتْ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ رَأَيْتُ كَأَنِّي دَخَلْتُ الْجَنَّةَ فَسَمِعْتُ بِهَا وَجْبَةً ارْتَجَّتْ لَهَا الْجَنَّةُ فَنَظَرْتُ فَإِذَا قَدْ جِيءَ بِفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ وَفُلَانِ بْنِ فُلَانٍ حَتَّى عَدَّتْ اثْنَيْ عَشَرَ رَجُلًا وَقَدْ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرِيَّةً قَبْلَ ذَلِكَ قَالَتْ فَجِيءَ بِهِمْ عَلَيْهِمْ ثِيَابٌ طُلْسٌ تَشْخُبُ أَوْدَاجُهُمْ قَالَ فَقِيلَ اذْهَبُوا بِهِمْ إِلَى نَهْرِ الْبَيْدَخِ أَوْ قَالَ إِلَى نَهَرِ الْبَيْدَجِ قَالَ فَغُمِسُوا فِيهِ فَخَرَجُوا مِنْهُ وُجُوهُهُمْ كَالْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ قَالَ ثُمَّ أَتَوْا بِكَرَاسِيَّ مِنْ ذَهَبٍ فَقَعَدُوا عَلَيْهَا وَأُتِيَ بِصَحْفَةٍ أَوْ كَلِمَةٍ نَحْوِهَا فِيهَا بُسْرَةٌ فَأَكَلُوا مِنْهَا فَمَا يُقَلِّبُونَهَا لِشِقٍّ إِلَّا أَكَلُوا مِنْ فَاكِهَةٍ مَا أَرَادُوا وَأَكَلْتُ مَعَهُمْ قَالَ فَجَاءَ الْبَشِيرُ مِنْ تِلْكَ السَّرِيَّةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَانَ مِنْ أَمْرِنَا كَذَا وَكَذَا وَأُصِيبَ فُلَانٌ وَفُلَانٌ حَتَّى عَدَّ الِاثْنَيْ عَشَرَ الَّذِينَ عَدَّتْهُمْ الْمَرْأَةُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيَّ بِالْمَرْأَةِ فَجَاءَتْ قَالَ قُصِّي عَلَى هَذَا رُؤْيَاكِ فَقَصَّتْ قَالَ هُوَ كَمَا قَالَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الْمَعْنَى
[Бәхз] безгә сөйләгән, [Сөләйман Ибн әл-Мөгыйрә] безгә [Сабиттан] [Әнәстән] сөйләгән, ул болай дигән: «Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) яхшы төшләрдән бик канәгать иде, һәм ул еш кына: «Сезнең берәрегез төш күрдеме?» – дип сорый иде. Шуңа күрә бер кеше төш күрсә, ул бу турыда сорый иде, әгәр ул тискәре булмаса, күргән төшеннән канәгать була иде. Әнәс болай диде: «Шуннан соң бер хатын килеп: «Әй Аллаһның Илчесе, мин җәннәткә кергән кебек төш күрдем. Һәм мин анда нәрсәдер төшкән тавыш ишеттем, бу җәннәтне тетрәндерде. Аннары мин тикшердем, һәм фәлән кеше, фәлән кеше китерелгән булып чыкты», – диде, хәтта ул унике кешенең исемен әйтте. Ә аннан алда Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) хәрби экспедиция җибәргән иде. Унике кеше пычрак киемнәр киеп, юан тамырлары агып торган килеш китерелгән иде». Әнәс болай диде: «Шуннан соң көчле тавыш ишетелде; «Аларны Байдах елгасына алып барыгыз - яки ул Байдах елгасы диде -». Анда алар батып үлделәр - чумдырылдылар, юындылар. Шуннан соң алар тулы айдагы ай кебек йөзләре үзгәреп чыктылар». Әнәс әйтте: «Аннары алар алтын урындыклар алып килеп, аларны урындык итеп ясадылар. Аннары аларга хөрмә салынган тәлинкә бирделәр - яки дөресрәге - һәм алар ашадылар. Ул теләгән җимешне ашый алмаса, тәлинкәне әйләндермәде. Шуңа күрә мин алар белән ашадым». Әнәс әйтте: «Аннары Аллаһ илчесенең сугыш хәбәрчесе килеп: «Әй Аллаһ илчесе, безнең проблемаларыбыз фәлән-фәлән иде, аннары фәлән-фәлән үтерелде», - диде. Ул хатын санаган унике кешене атады. Шуннан соң Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам: «Хатынны монда чакырыгыз!» - диде. Хатын белән очраштылар. Ул: «Бу кешегә төшеңне сөйлә», - диде. Аннары хатын төшен сөйләде. Әнәс әйтте: «Бу хәл хатын-кыз Рәсүлүллаһ салләллаһу галәйһи вәссәламгә әйткәнчә булды». Безгә [Әбу ән-Нәдрил] әйтте, безгә [Сөләйман] мәгънәле рәвештә сөйләде.