Hadith Representative
Panas yang sangat menyengat di dunia, itu berasal dari hembusan dari neraka jahannam
Imam Tirmidzi : 145حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اشْتَدَّ الْحَرُّ فَأَبْرِدُوا عَنْ الصَّلَاةِ فَإِنَّ شِدَّةَ الْحَرِّ مِنْ فَيْحِ جَهَنَّمَقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي ذَرٍّ وَابْنِ عُمَرَ وَالْمُغِيرَةِ وَالْقَاسِمِ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ أَبِيهِ وَأَبِي مُوسَى وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَنَسٍ قَالَ وَرُوِيَ عَنْ عُمَرَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذَا وَلَا يَصِحُّ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ اخْتَارَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ تَأْخِيرَ صَلَاةِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ وَهُوَ قَوْلُ ابْنِ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَقَ قَالَ الشَّافِعِيُّ إِنَّمَا الْإِبْرَادُ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ إِذَا كَانَ مَسْجِدًا يَنْتَابُ أَهْلُهُ مِنْ الْبُعْدِ فَأَمَّا الْمُصَلِّي وَحْدَهُ وَالَّذِي يُصَلِّي فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ فَالَّذِي أُحِبُّ لَهُ أَنْ لَا يُؤَخِّرَ الصَّلَاةَ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ قَالَ أَبُو عِيسَى وَمَعْنَى مَنْ ذَهَبَ إِلَى تَأْخِيرِ الظُّهْرِ فِي شِدَّةِ الْحَرِّ هُوَ أَوْلَى وَأَشْبَهُ بِالِاتِّبَاعِ وَأَمَّا مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ أَنَّ الرُّخْصَةَ لِمَنْ يَنْتَابُ مِنْ الْبُعْدِ وَالْمَشَقَّةِ عَلَى النَّاسِ فَإِنَّ فِي حَدِيثِ أَبِي ذَرٍّ مَا يَدُلُّ عَلَى خِلَافِ مَا قَالَ الشَّافِعِيُّ قَالَ أَبُو ذَرٍّ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي سَفَرٍ فَأَذَّنَ بِلَالٌ بِصَلَاةِ الظُّهْرِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا بِلَالُ أَبْرِدْ ثُمَّ أَبْرِدْ فَلَوْ كَانَ الْأَمْرُ عَلَى مَا ذَهَبَ إِلَيْهِ الشَّافِعِيُّ لَمْ يَكُنْ لِلْإِبْرَادِ فِي ذَلِكَ الْوَقْتِ مَعْنًى لِاجْتِمَاعِهِمْ فِي السَّفَرِ وَكَانُوا لَا يَحْتَاجُونَ أَنْ يَنْتَابُوا مِنْ الْبُعْدِ
سانوں دسیا اے [قطیبہ] آکھیا؛ سانوں [اللیتس] [ابن شہاب] توں [سعید بن المسیب] تے [ابو سلمہ] توں [ابو ہریرہ] دسیا اے اوہنے آکھیا؛ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: جے دن بہت گرم اے تاں نماز پڑھنے دے لئی ٹھنڈا ہونے تک انتظار کرو، کیونجے گرم گرمی جہنم دے جہنم دے واراں توں اے۔ اوہنے آکھیا؛ اس باب وچ ابو سعید، ابو دزر، ابن عمر، مغیرہ، القاسم بن شوفوان انہاں دے والد، ابو موسی، ابن عباس تے انس توں اک تاریخ وی موجود اے۔ اوہنے آکھیا؛ 'اس دے بارے وچ عمر توں وی پیغمبر صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم توں روایت ہوئی اے لیکن ایہ روایت وی صحیح نئيں اے۔ ابو عیسیٰ نے کہیا؛ ابو ہریرہ دی حدیث حسن مستند اے. تے سائنسداناں دے اک گروہ نے دوپہر دی نماز ختم کرن دا انتخاب کیتا جدوں سورج بہت گرم سی۔ ایہ رائے بن المبارک ، احمد تے اسحاق دے پاس اے ۔ شافعی فرمایا؛ 'فضا ٹھنڈا ہون تک ظہر دی نماز دا انتظار کرن دی جائز ایہ اے جے مسجد لوکاں نوں گرم کردی اے - مسجد جاندے ویلے - فاصلے دی وجہ توں۔ رہی گل کسے دی جیہڑی اکلا نماز پڑھدا اے یا کوئی جیہڑا اپنے لوکاں دی مسجد وچ نماز پڑھدا اے، فیر میں ترجیح دیواں گا کہ اوہ سورج بہت گرم ہون دے باوجود نماز پڑھدا رہوے'۔ ابو عیسیٰ نے کہیا؛ 'جو لوک سورج گرم ہون تے ظہر دی نماز ختم کردے نیں، فیر اوہ زیادہ اہم اے تے سنت دے مطابق'۔ جتھے تک شیفعی دی طرف توں اختیار کردہ رائے دی اے کہ تسکین انہاں لوکاں دے لئی اے جنہاں دی سکونت دور تے دشوار ہُندی اے تاں حدیث ابو دزار وچ اک دلیل اے جس توں سیافی دی گل دے برعکس ظاہر ہُندا اے۔ ابوذر نے کہیا؛ 'اسی اک مرتبہ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم دے نال سفر اُتے ساں، فیر بلال نے ظہر دی نماز دے لئی اذان دی، فیر رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: اے بلال صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم ٹھنڈا ہونے تک انتظار کرو'۔ جے اسی شافعی دی رائے اُتے چلئیے تاں انتظار کرنے دا کوئی فائدہ نئيں کیونجے اوہ راستے وچ جمع ہوچکے نيں تے انہاں نوں زحمت کرنے دی ضرورت نئيں اے کیونجے اوہ دور توں آندے نيں'۔
تائیدی احادیث :
Imam Ahmad : 6833, 6948, 6949, 7161, 7295, 7397, 7495, 7874, 8229, 8545, 8742, 8763, 8825, 8967, 9576, 9577, 10102, 10134, 10187, 10640, 11066, 11072, 11073, 11145, 17479, 17587, 17588, 20412, 20468, 20553, 20881, 22039, 23095, 23096, 23457, 25689
Imam Bukhari : 502, 503, 504, 505, 506, 593, 3019, 3020
Imam Muslim : 972, 973, 974, 975, 976, 977, 978, 979, 4094
Imam Abu Dawud : 340, 341
Imam Tirmidzi : 145, 146, 2517
Imam Nasa'i : 496, 497
Imam Ibnu Majah : 669, 670, 671, 672, 673, 3410, 3463
Imam Malik : 24, 25, 26, 1486, 1487
Imam Darimi : 1181, 2650, 2722