Hadith Representative
Larangan melarang tetangga menyandar kan kayu kedinding rumahmu
Imam Tirmidzi : 1273حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَخْزُومِيُّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا اسْتَأْذَنَ أَحَدَكُمْ جَارُهُ أَنْ يَغْرِزَ خَشَبَهُ فِي جِدَارِهِ فَلَا يَمْنَعْهُ فَلَمَّا حَدَّثَ أَبُو هُرَيْرَةَ طَأْطَئُوا رُءُوسَهُمْ فَقَالَ مَا لِي أَرَاكُمْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ وَاللَّهِ لَأَرْمِيَنَّ بِهَا بَيْنَ أَكْتَافِكُمْقَالَ وَفِي الْبَاب عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ وَمُجَمِّعِ بْنِ جَارِيَةَ قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَرُوِيَ عَنْ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْهُمْ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ قَالُوا لَهُ أَنْ يَمْنَعَ جَارَهُ أَنْ يَضَعَ خَشَبَهُ فِي جِدَارِهِ وَالْقَوْلُ الْأَوَّلُ أَصَحُّ
Cuɛ kɔn la̱r [Tha̱id bin Abdurrahman Al Ma̱kdhumi], cuɛ kɔn la̱r [Thu̱pyan bin Uyaina] kä [Adh Zuhri̱] kä [Al A’raj] kä [Abu Ɣurairah], jɛn cuɛ wee; Cuä jɛ liŋ wëë i̱; Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam cuɛ wee: 'Mi ca ram kɛl kä yɛ thiec ɛ raan thieekädɛ kɛ ɣöö bɛ jiɛnkɛ la̱th wi̱i̱ pa̱a̱nydɛ, /cu jɛ pën'. Mëë ci Abu Hurairah hadith ɛmɔ lat, cukɛ wi̱cdiɛn nyɔk kɛ loc jɔk, cuɛ wee; /Cä jɛ nɛn ɛn ɣöö bia rɔ ri̱t kä jɛ, duŋdɛ ɣöö kɛ Kuoth, bä jɛ yuɔr kam ciöknikun. Cuɛ wee i̱; Rɛy kä nɛmɛ cuɛ tekɛ ɣadith mi̱ cäät mi̱ bä kä Ibn Abbath kɛnɛ Mujammi' bin Jariyah. Abu Isa cuɛ wee; Kä ɣadith duŋ Abu Hurairah ɛ ɣadith mi̱ thuɔ̱k kä ɣa̱than kä ɛ duɔ̱ɔ̱p mi̱ nyooth ɣöö ba naath moc kɛ luäk kɛ mëë ca lar ɛ tha̱a̱ŋ gɔ̱a̱a̱r kä nɛmɛ bä ɛ jɛn mëë ca lat ɛ Ash Syafi'i kä cua lat ɛ gɔ̱a̱a̱r ti̱ ŋuan, cu määni̱ Malik bin Anas, kɛn kɛ cär; Ɛ mi gɔaa ɛn ɣöö bɛ raan thieekädɛ pën ɣöö bɛ jiɛn la̱th wi̱i̱ pa̱a̱nydɛ, duŋdɛ ɣöö cär in nhiam ɛ jɛn min gɔaa ni jɛn.