Hadith Representative
Nabi tak menahan emas segunung uhud lebih dari tiga malam, kecuali untuk membayar hutang
Imam Bukhari : 1319حَدَّثَنَا عَيَّاشٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ جَلَسْتُ ح و حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَلَاءِ بْنُ الشِّخِّيرِ أَنَّ الْأَحْنَفَ بْنَ قَيْسٍ حَدَّثَهُمْ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى مَلَإٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَجَاءَ رَجُلٌخَشِنُ الشَّعَرِ وَالثِّيَابِ وَالْهَيْئَةِ حَتَّى قَامَ عَلَيْهِمْ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بَشِّرْ الْكَانِزِينَ بِرَضْفٍ يُحْمَى عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ثُمَّ يُوضَعُ عَلَى حَلَمَةِ ثَدْيِ أَحَدِهِمْ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ نُغْضِ كَتِفِهِ وَيُوضَعُ عَلَى نُغْضِ كَتِفِهِ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ حَلَمَةِ ثَدْيِهِ يَتَزَلْزَلُ ثُمَّ وَلَّى فَجَلَسَ إِلَى سَارِيَةٍ وَتَبِعْتُهُ وَجَلَسْتُ إِلَيْهِ وَأَنَا لَا أَدْرِي مَنْ هُوَ فَقُلْتُ لَهُ لَا أُرَى الْقَوْمَ إِلَّا قَدْ كَرِهُوا الَّذِي قُلْتَ قَالَ إِنَّهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا قَالَ لِي خَلِيلِي قَالَ قُلْتُ مَنْ خَلِيلُكَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتُبْصِرُ أُحُدًا قَالَ فَنَظَرْتُ إِلَى الشَّمْسِ مَا بَقِيَ مِنْ النَّهَارِ وَأَنَا أُرَى أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرْسِلُنِي فِي حَاجَةٍ لَهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا أُنْفِقُهُ كُلَّهُ إِلَّا ثَلَاثَةَ دَنَانِيرَ وَإِنَّ هَؤُلَاءِ لَا يَعْقِلُونَ إِنَّمَا يَجْمَعُونَ الدُّنْيَا لَا وَاللَّهِ لَا أَسْأَلُهُمْ دُنْيَا وَلَا أَسْتَفْتِيهِمْ عَنْ دِينٍ حَتَّى أَلْقَى اللَّهَ
अस्मान् [अय्यासी] प्रति कथितम्, अस्मान् [अब्दुल अ'ला] प्रति कथितम्, अस्मान् [अल जुरैरी], [अबू अल 'अला'] इत्यस्मात्, [अल अहनाफ बिन् कैस] इत्यस्मात्, यः अवदत्: अहं एकस्मिन् समागमे उपविष्टः आसम्। तथा च इदमपि कथितम्, मम [इशाक बिन् मंसूर] इत्यस्मै कथितं यत् सः अस्मान् ['अब्दुश शमाद] सूचितवान् यत् सः मां [मम पितरं] सूचितवान् यत् सः अस्मान् [अल जुरैरी] इत्यस्मै सूचितवान् यत् सः अस्मान् [अबू अल 'आला' बिन् अश-शिखखिर] सूचितवान् यत् [अल अहनाफ बिन् कैस्] तान् अवदत्, सः अवदत्: अहं कुरैशस्य प्रमुखैः सह उपविष्टः आसम् तदा तत्र आगतः [कश्चन] यस्य केशाः, वस्त्राणि, रूपाणि च विच्छिन्नानि आसन् यावत् सः तेषु स्थितः सन् तान् अभिनन्द्य अवदत्, 'ये नरके लोहकृतैः शिलाभिः स्वधनं सञ्चयन्ति, तेभ्यः शुभसमाचारं ददातु, ततः तेषां मध्ये स्वस्तनयोः उपरि स्थापयन्ति यावत् तेषां स्कन्धस्य अग्रात् बहिः न गच्छन्ति, ततः तेषां स्कन्धस्य अग्रभागे स्थापयन्ति स्म स्तनौ यावत् कम्पन्ते स्म। ततः सः पुरुषः गत्वा स्तम्भम् अवलम्ब्य उपविष्टवान्। अहं तं अनुसृत्य पार्श्वे उपविष्टवान्, यदा अहं सः कोऽस्ति इति न ज्ञातवान् । अथ अहं तं अवदम्- 'अहं तान् जनान् न पश्यामि, केवलं ते भवतः वचनं द्वेष्टि इति।' सः अवदत्- 'ननु ते सर्वथा बुद्धिमन्तः न सन्ति, मम वचनं मम प्रियायाः उक्तवत् एव आसीत्' इति। सः - अल अहनाफ बिन् कैस - अवदत्; अहं पृष्टवान्- 'कः तव प्रियः?'। सः अवदत् - 'नबी सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, यम् सः मां अवदत् - 'हे अबू धारर्, किं त्वया उहुद् दृष्टः?'। सः - अल अहनाफ बिन कैस - अवदत्, 'अतः अहं सूर्यं दृष्टवान् यः अद्यापि दिवा एव आसीत्, अहं च दृष्टवान् यत् अल्लाहस्य दूतः सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम स्वस्य आवश्यकतानां पूर्तये मां प्रेषयितुम् इच्छति स्म। अतः अहं प्रत्युवाच- 'आम्, सज्जः' इति। तदा सः अवदत्- 'मम न रोचते यदि मम कृते उहुदपर्वतवत् विशालं सुवर्णं भवति तथा च अहं तत् सर्वं व्ययितवान् त्रीणि दिनारं विहाय - यत् मम इच्छा अस्ति -' इति। ननु च ते सर्वथा न बुद्धिमन्तः, केवलं लौकिकवस्तूनि संग्रहयन्ति। न, अल्लाहस्य कस्याश्चित् अहं तेभ्यः लौकिकवस्तूनि न याचयिष्यामि, यावत् अल्लाहस्य साक्षात्कारं न करिष्यामि तावत् तेभ्यः अस्मिन् धर्मे फतवा न दास्यामि'।