Hadith Representative
Nabi tak menahan emas segunung uhud lebih dari tiga malam, kecuali untuk membayar hutang
Imam Bukhari : 1319حَدَّثَنَا عَيَّاشٌ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْعَلَاءِ عَنْ الْأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ قَالَ جَلَسْتُ ح و حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي حَدَّثَنَا الْجُرَيْرِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو الْعَلَاءِ بْنُ الشِّخِّيرِ أَنَّ الْأَحْنَفَ بْنَ قَيْسٍ حَدَّثَهُمْ قَالَ جَلَسْتُ إِلَى مَلَإٍ مِنْ قُرَيْشٍ فَجَاءَ رَجُلٌخَشِنُ الشَّعَرِ وَالثِّيَابِ وَالْهَيْئَةِ حَتَّى قَامَ عَلَيْهِمْ فَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ بَشِّرْ الْكَانِزِينَ بِرَضْفٍ يُحْمَى عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ ثُمَّ يُوضَعُ عَلَى حَلَمَةِ ثَدْيِ أَحَدِهِمْ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ نُغْضِ كَتِفِهِ وَيُوضَعُ عَلَى نُغْضِ كَتِفِهِ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ حَلَمَةِ ثَدْيِهِ يَتَزَلْزَلُ ثُمَّ وَلَّى فَجَلَسَ إِلَى سَارِيَةٍ وَتَبِعْتُهُ وَجَلَسْتُ إِلَيْهِ وَأَنَا لَا أَدْرِي مَنْ هُوَ فَقُلْتُ لَهُ لَا أُرَى الْقَوْمَ إِلَّا قَدْ كَرِهُوا الَّذِي قُلْتَ قَالَ إِنَّهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا قَالَ لِي خَلِيلِي قَالَ قُلْتُ مَنْ خَلِيلُكَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتُبْصِرُ أُحُدًا قَالَ فَنَظَرْتُ إِلَى الشَّمْسِ مَا بَقِيَ مِنْ النَّهَارِ وَأَنَا أُرَى أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُرْسِلُنِي فِي حَاجَةٍ لَهُ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا أُنْفِقُهُ كُلَّهُ إِلَّا ثَلَاثَةَ دَنَانِيرَ وَإِنَّ هَؤُلَاءِ لَا يَعْقِلُونَ إِنَّمَا يَجْمَعُونَ الدُّنْيَا لَا وَاللَّهِ لَا أَسْأَلُهُمْ دُنْيَا وَلَا أَسْتَفْتِيهِمْ عَنْ دِينٍ حَتَّى أَلْقَى اللَّهَ
Hevur sagt okkum ['Ayyasy] hevur sagt okkum [Abdul A'laa] hevur sagt okkum [Al Jurairiy] frá [Abu Al 'Alaa'] frá [Al Ahnaf bin Qais] segði; Eg sat í samkomuni. Og tað er eisini frásøgt, hevur sagt mær [Ishaq bin Manshur] hevur sagt okkum ['Abdush Shamad] segði, hevur sagt mær [faðir mín] hevur sagt okkum [Al Jurairiy] hevur sagt okkum [Abu Al 'Alaa' bin Asy-Syikhkhir] at [Al Ahnaf bin Qais hann segði við teir: [ein persónur], hvørs hár og klæðir og útsjónd Hansara var óruddilig, til hann stóð teirra millum, so segði hann heilsan og segði: 'Gev góð tíðindi til tey, sum goyma ríkidømi sítt við steinum, sum vóru strúkað á tey í Helviti Jahannam, síðani sett á bróstøkið teirra millum, til tað kom út úr teirra oddi av teirra beini, untiln kom út á bróstøkið hjá teimum, til tað ristist. Tá fór maðurin og sat og styðjaði seg móti eini súlu. Eg fylgdi honum og setti meg við síðuna av honum, hóast eg ikki kendi aftur, hvør hann var. Tá segði eg við hann: 'Eg síggi ikki tey fólkini, uttan so at tey hata tað, tú sigur'. Hann svaraði: 'Faktiskt hava tey als onga meining, tað, sum eg segði fyrr, var júst sum tað, sum elskari mín segði'. Hann -Al Ahnaf bin Qais- segði; Eg spurdi: 'Hvør er tín elskari?'. Hann svaraði: »Profeturin, hann segði einaferð við meg: »Ó Abu Dzar, hevur tú sæð Uhud?«. Hann - Al Ahnaf bin Qais - segði: 'So hugdi eg at sólini, sum enn var um dagin, og eg sá, at sendiboð Allahs vildi senda meg at nøkta hansara tørv. So eg svaraði: 'Ja, klárt'. Síðan segði Hann: 'Mær hevði ikki dámt tað, um eg hevði gull so stórt sum Uhud-fjallið og so brúkti eg alt uttan tríggjar dinarar - sum mær dámar væl at hava -'. Og sanniliga hava tey als onga vit, tey savna bara heimin. Nei, við Allah skal eg ikki biðja tey um heimin, og eg skal ikki geva teimum hesa átrúnaðarligu fatwa fyrr enn eg møti Allah'.