-

حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ عَنْ أَبِي رِمْثَةَ قَالَأَتَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَأَبِي فَقَالَ لِرَجُلٍ أَوْ لِأَبِيهِ مَنْ هَذَا قَالَ ابْنِي قَالَ لَا تَجْنِي عَلَيْهِ وَكَانَ قَدْ لَطَّخَ لِحْيَتَهُ بِالْحِنَّاءِ

ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ [ਇਬਨ ਬਸੀਸਯਰ] ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ['ਅਬਦੁਰਰਹਿਮਾਨ] ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਹ ਸਾਨੂੰ [ਸੁਫ਼ਯਾਨ] ਨੇ [ਇਯਾਦ ਬਿਨ ਲਕੀਥ] ਤੋਂ [ਅਬੂ ਰਿਮਤਸਾਹ] ਤੋਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੂ 'ਅਲੈਹੀ ਵਾਲਮ' ਕੋਲ ਗਏ, ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ: "ਇਹ ਕੌਣ ਹੈ?" ਆਦਮੀ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮੇਰਾ ਪੁੱਤਰ।" ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਸ ਨਾਲ ਬੁਰਾ ਨਾ ਕਰੋ।" ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਮਹਿੰਦੀ ਨਾਲ ਰੰਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।"