-

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سِنَانٍ حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مِينَاءَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَثَلِي وَمَثَلُ الْأَنْبِيَاءِ كَرَجُلٍ بَنَى دَارًا فَأَكْمَلَهَا وَأَحْسَنَهَا إِلَّا مَوْضِعَ لَبِنَةٍ فَجَعَلَ النَّاسُ يَدْخُلُونَهَا وَيَتَعَجَّبُونَ وَيَقُولُونَ لَوْلَا مَوْضِعُ اللَّبِنَةِ

Powiedział nam [Muhammad bin Sinan] powiedział nam [Salim bin Hayyan] powiedział nam [Sa'id bin Miyna'] od [Dżabira bin 'Abdullaha Raa] powiedział: Prorok sallallaahu 'alaihi wasallam powiedział: „Przypowieść moja i proroków przede mną jest jak ktoś, kto zbudował dom, a następnie go udoskonalił i upiększył, z tym wyjątkiem, że był labinah (miejsce, gdzie cegły pozostały niedokończone), a następnie ludzie wchodzili do domu i byli zdumieni, mówiąc: „Och, gdyby tylko ta labinah została udoskonalona!”.