Hədis
Suatu urusan dariku terimalah demi Allah, sungguh aku adalah orang yang lebih mengenal Allah daripada mereka dan aku adalah orang yang paling takut kepadanya
Imam Muslim : 4345حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي الضُّحَى عَنْ مَسْرُوقٍ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ صَنَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمْرًا فَتَرَخَّصَ فِيهِ فَبَلَغَ ذَلِكَ نَاسًا مِنْ أَصْحَابِهِ فَكَأَنَّهُمْ كَرِهُوهُ وَتَنَزَّهُوا عَنْهُ فَبَلَغَهُ ذَلِكَ فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ مَا بَالُ رِجَالٍ بَلَغَهُمْ عَنِّي أَمْرٌ تَرَخَّصْتُ فِيهِ فَكَرِهُوهُ وَتَنَزَّهُوا عَنْهُ فَوَاللَّهِ لَأَنَا أَعْلَمُهُمْ بِاللَّهِ وَأَشَدُّهُمْ لَهُ خَشْيَةً حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الْأَشَجُّ حَدَّثَنَا حَفْصٌ يَعْنِي ابْنَ غِيَاثٍ ح و حَدَّثَنَاه إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَعَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ قَالَا أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ كِلَاهُمَا عَنْ الْأَعْمَشِ بِإِسْنَادِ جَرِيرٍ نَحْوَ حَدِيثِهِ
Bizə [Zuhair ibn Harb] nəql etmişdir; Bizə [Cərir] nəql etmişdir [Əl-Əmasi] nəql etmişdir [Əbu Əz-Zuha] nəql etmişdir [Məsruq] nəql etmişdir [Aişə] nəql etdikdən sonra o dedi: Rəsulullah sallallahu aleyhi və səlləm əmrlərindən birinə rahatlıq verdi. Sonra bu, onun bəzi dostlarına çatdı və onlar bunu bəyənmədilər və buraxdılar. Sonra onların bu davranışı barədə xəbər Allahın Elçisinə (Ona Allahın salavatı və salamı olsun) çatdı və o, ayağa qalxıb vəz etdi: “Niyə insanlar məndən bir məsələni onlara gətiriblər ki, mən də ona görə rahatlıq tapdım, sonra da ondan nifrət edib buraxırlar?! Allaha and olsun ki, həqiqətən mən Allahı onlardan daha yaxşı tanıyan və Ondan ən çox qorxan insanam”. Bizə [Əbu Səid əl-Əsyac] nəql etmişdir; Bizə [Həfş] nəql etmişdir, yəni İbn Ğiyats; Həmçinin, bu, başqa bir şəkildə də rəvayət olunur və bizə [İshaq ibn İbrahimə] nəql edilmişdir və [Əli ibn Xasyram] dedi ki, hər ikisinə [İsa ibn Yunusa] [Əməsi]-dən Cərir sənədi vasitəsilə rəvayət etmişdir ki, bu da hədislə oxşardır.