Hadith Representative
Melarang dari sepuluh perkara
Imam Abu Dawud : 3528حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ أَخْبَرَنَا الْمُفَضَّلُ يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ عَنْ أَبِي الْحُصَيْنِ يَعْنِي الْهَيْثَمَ بْنَ شَفِيٍّ قَالَخَرَجْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي يُكْنَى أَبَا عَامِرٍ رَجُلٌ مِنْ الْمَعَافِرِ لِنُصَلِّيَ بِإِيلْيَاءَ وَكَانَ قَاصُّهُمْ رَجُلٌ مِنْ الْأَزْدِ يُقَالُ لَهُ أَبُو رَيْحَانَةَ مِنْ الصَّحَابَةِ قَالَ أَبُو الْحُصَيْنِ فَسَبَقَنِي صَاحِبِي إِلَى الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَدِفْتُهُ فَجَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَسَأَلَنِي هَلْ أَدْرَكْتَ قَصَصَ أَبِي رَيْحَانَةَ قُلْتُ لَا قَالَ سَمِعْتُهُيَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عَشْرٍ عَنْ الْوَشْرِ وَالْوَشْمِ وَالنَّتْفِ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الرَّجُلِ الرَّجُلَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الْمَرْأَةِ الْمَرْأَةَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَأَنْ يَجْعَلَ الرَّجُلُ فِي أَسْفَلِ ثِيَابِهِ حَرِيرًا مِثْلَ الْأَعَاجِمِ أَوْ يَجْعَلَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ حَرِيرًا مِثْلَ الْأَعَاجِمِ وَعَنْ النُّهْبَى وَرُكُوبِ النُّمُورِ وَلُبُوسِ الْخَاتَمِ إِلَّا لِذِي سُلْطَانٍقَالَ أَبُو دَاوُد الَّذِي تَفَرَّدَ بِهِ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ ذِكْرُ الْخَاتَمِ
Беҙгә [Йәзид бин Халид бин Абдулла бин Мәүһәб Әл-Хәмдәни] әйтте, миңә [Әл-Мөфәдхәл] - атап әйткәндә, Ибн Фәдхала - [Айяси бин Аббас Әл-Ҡитбаниҙан] [Әбү Әл-Хөшәйен] - атап әйткәндә, Әл-Хәйтсәм бин Сяме әфәндең [ Әмир], Әл-Мәәфирҙән килгән кеше, Иллияла намаҙ уҡырға сыға. Улар - урындағы халыҡ - кәңәшсе итеп Әл-Әздиҙән килгән кешене тотҡан, уны, ғәҙәттә, Пәйғәмбәребеҙҙең дуҫы Әбү Райхана тип атағандар. Әбү Әл-Хөшәйн: «Мәсеткә дуҫым минән алда килде, шунан һуң мин арттан эйәреп, уның эргәһенә ултырҙым», — тигән. Ул һуңынан минән: «Һин [Әбү Рәйһәнәнең] хикәйәһен ишеттеңме?» Мин: «Юҡ», — тип яуап бирҙем. Ул: «Мин уның былай тигәнен ишеттем: «Аллаһ Илсеһе (салләллаһу ғәләйһи үә сәлләм) ун нәмәне тыйҙы; тештәрҙе ҡырҡыу, татуировкалар эшләү, ҡаштарҙы өҙөү, ирҙең бер юрған аҫтында икенсе ир менән бер ниндәй ҙә япмаһыҙ йоҡлауы, ҡатындың икенсе ҡатын менән бер юрған аҫтында бер ниндәй ҙә ҡаплауһыҙ йоҡлауы, ирҙең туҡыма төбөнә ебәк өҫтәүе 'әжәм кеүек - ғәрәп түгел -, йәки туҡыманы үҙенең ' should' кеүек эшләү. Шулай уҡ беҙгә башҡаларҙың мөлкәтен тартып алыуҙы, хакимдан башҡа толпар тиреһе кейеүҙе, йөҙөк кейеүҙе тыйҙы. Әбү Дауыт әйткән: «Был хәҙисте башҡа хәҙистәрҙән үҙенсәлекле һәм айырылып торған нәмә — лафадты телгә алыу; 'һәм йөҙөк кей'.