Hədis
Melarang dari sepuluh perkara
Imam Abu Dawud : 3528حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ خَالِدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَوْهَبٍ الْهَمْدَانِيُّ أَخْبَرَنَا الْمُفَضَّلُ يَعْنِي ابْنَ فَضَالَةَ عَنْ عَيَّاشِ بْنِ عَبَّاسٍ الْقِتْبَانِيِّ عَنْ أَبِي الْحُصَيْنِ يَعْنِي الْهَيْثَمَ بْنَ شَفِيٍّ قَالَخَرَجْتُ أَنَا وَصَاحِبٌ لِي يُكْنَى أَبَا عَامِرٍ رَجُلٌ مِنْ الْمَعَافِرِ لِنُصَلِّيَ بِإِيلْيَاءَ وَكَانَ قَاصُّهُمْ رَجُلٌ مِنْ الْأَزْدِ يُقَالُ لَهُ أَبُو رَيْحَانَةَ مِنْ الصَّحَابَةِ قَالَ أَبُو الْحُصَيْنِ فَسَبَقَنِي صَاحِبِي إِلَى الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَدِفْتُهُ فَجَلَسْتُ إِلَى جَنْبِهِ فَسَأَلَنِي هَلْ أَدْرَكْتَ قَصَصَ أَبِي رَيْحَانَةَ قُلْتُ لَا قَالَ سَمِعْتُهُيَقُولُ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ عَشْرٍ عَنْ الْوَشْرِ وَالْوَشْمِ وَالنَّتْفِ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الرَّجُلِ الرَّجُلَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَعَنْ مُكَامَعَةِ الْمَرْأَةِ الْمَرْأَةَ بِغَيْرِ شِعَارٍ وَأَنْ يَجْعَلَ الرَّجُلُ فِي أَسْفَلِ ثِيَابِهِ حَرِيرًا مِثْلَ الْأَعَاجِمِ أَوْ يَجْعَلَ عَلَى مَنْكِبَيْهِ حَرِيرًا مِثْلَ الْأَعَاجِمِ وَعَنْ النُّهْبَى وَرُكُوبِ النُّمُورِ وَلُبُوسِ الْخَاتَمِ إِلَّا لِذِي سُلْطَانٍقَالَ أَبُو دَاوُد الَّذِي تَفَرَّدَ بِهِ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ ذِكْرُ الْخَاتَمِ
Bizə [Yezid bin Xalid bin Abdullah bin Məuhəb əl-Həmdani] dedi, mənə [Əl-Mufəzzəl] - yəni İbn Fədalə - [Əyyasi bin Abbas əl-Qitbani] - [Əbu Əl-Hüşeyn] - yəni Əl-Heysəm bin Syafi dedi: “Mən və [Əbu Əmir] adlı bir dostum, Əl-Məafirdən olan bir kişi, İlliyyədə namaz qılmağa çıxdıq. Onların - yerli sakinlərin - məsləhətçisi olaraq Əl-Əzdidən olan bir kişi var idi, ona adətən Peyğəmbərin dostu Əbu Reyhanə deyirdilər”. Əbu Əl-Hüşeyn dedi: “Dostum məndən əvvəl məscidə gəldi, sonra mən arxamca gəlib onun yanında oturdum. Sonra o, məndən soruşdu: “[Əbu Reyhana] hekayəsini eşitdinmi?” Mən cavab verdim: “Xeyr”. O dedi: “Eşitdim ki, o, belə deyir: “Allahın Rəsulu (ona Allahın salavatı və salamı olsun) on şeyi qadağan etmişdir; dişləri düzəltmək, döymə etmək, qaşları almaq, kişinin başqa bir kişi ilə arakəsmə olmadan yorğanın altında yatması, qadının arakəsmə olmadan yorğanın altında başqa bir qadınla yatması, kişinin ərəblər deyil, əcəm xalqı kimi paltarının altına ipək əlavə etməsi və ya çiyinlərindəki paltarı əcəm xalqı kimi ipək etməsi. O, həmçinin başqalarının əmlakını qəsb etməyi, pələng dərisi taxmağı və hökmdardan başqa üzük taxmağı qadağan etmişdir. Əbu Davud demişdir: “Bu hədisi unikal və digər hədislərdən fərqləndirən şey “və üzük taxmaq” ifadəsinin qeyd olunmasıdır.”