Hadith Representative
Beliau menghadap kiblat dan terus berdoa hingga matahari terbenam
Imam Ibnu Majah : 3065حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَدَخَلْنَا عَلَى جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ فَلَمَّا انْتَهَيْنَا إِلَيْهِ سَأَلَ عَنْ الْقَوْمِ حَتَّى انْتَهَى إِلَيَّ فَقُلْتُ أَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ فَأَهْوَى بِيَدِهِ إِلَى رَأْسِي فَحَلَّ زِرِّي الْأَعْلَى ثُمَّ حَلَّ زِرِّي الْأَسْفَلَ ثُمَّ وَضَعَ كَفَّهُ بَيْنَ ثَدْيَيَّ وَأَنَا يَوْمَئِذٍ غُلَامٌ شَابٌّ فَقَالَ مَرْحَبًا بِكَ سَلْ عَمَّا شِئْتَ فَسَأَلْتُهُ وَهُوَ أَعْمَى فَجَاءَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَقَامَ فِي نِسَاجَةٍ مُلْتَحِفًا بِهَا كُلَّمَا وَضَعَهَا عَلَى مَنْكِبَيْهِ رَجَعَ طَرَفَاهَا إِلَيْهِ مِنْ صِغَرِهَا وَرِدَاؤُهُ إِلَى جَانِبِهِ عَلَى الْمِشْجَبِ فَصَلَّى بِنَا فَقُلْتُ أَخْبِرْنَا عَنْ حَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ بِيَدِهِ فَعَقَدَ تِسْعًا وَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَكَثَ تِسْعَ سِنِينَ لَمْ يَحُجَّ فَأَذَّنَ فِي النَّاسِ فِي الْعَاشِرَةِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَاجٌّ فَقَدِمَ الْمَدِينَةَ بَشَرٌ كَثِيرٌ كُلُّهُمْ يَلْتَمِسُ أَنْ يَأْتَمَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَعْمَلَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ فَخَرَجَ وَخَرَجْنَا مَعَهُ فَأَتَيْنَا ذَا الْحُلَيْفَةِ فَوَلَدَتْ أَسْمَاءُ بِنْتُ عُمَيْسٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ فَأَرْسَلَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ أَصْنَعُ قَالَ اغْتَسِلِي وَاسْتَثْفِرِي بِثَوْبٍ وَأَحْرِمِي فَصَلَّى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْمَسْجِدِ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى إِذَا اسْتَوَتْ بِهِ نَاقَتُهُ عَلَى الْبَيْدَاءِ قَالَ جَابِرٌ نَظَرْتُ إِلَى مَدِّ بَصَرِي مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ بَيْنَ رَاكِبٍ وَمَاشٍ وَعَنْ يَمِينِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَعَنْ يَسَارِهِ مِثْلُ ذَلِك وَمِنْ خَلْفِهِ مِثْلُ ذَلِكَ وَرَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا وَعَلَيْهِ يَنْزِلُ الْقُرْآنُ وَهُوَ يَعْرِفُ تَأْوِيلَهُ مَا عَمِلَ بِهِ مِنْ شَيْءٍ عَمِلْنَا بِهِ فَأَهَلَّ بِالتَّوْحِيدِ لَبَّيْكَ اللَّهُمَّ لَبَّيْكَ لَبَّيْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ لَبَّيْكَ إِنَّ الْحَمْدَ وَالنِّعْمَةَ لَكَ وَالْمُلْكَ لَا شَرِيكَ لَكَ وَأَهَلَّ النَّاسُ بِهَذَا الَّذِي يُهِلُّونَ بِهِ فَلَمْ يَرُدَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ شَيْئًا مِنْهُ وَلَزِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَلْبِيَتَهُ قَالَ جَابِرٌ لَسْنَا نَنْوِي إِلَّا الْحَجَّ لَسْنَا نَعْرِفُ الْعُمْرَةَ حَتَّى إِذَا أَتَيْنَا الْبَيْتَ مَعَهُ اسْتَلَمَ الرُّكْنَ فَرَمَلَ ثَلَاثًا وَمَشَى أَرْبَعًا ثُمَّ قَامَ إِلَى مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَالَ{ وَاتَّخِذُوا مِنْ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى }فَجَعَلَ الْمَقَامَ بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْبَيْتِ فَكَانَ أَبِي يَقُولُ وَلَا أَعْلَمُهُ إِلَّا ذَكَرَهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ثُمَّ رَجَعَ إِلَى الْبَيْتِ فَاسْتَلَمَ الرُّكْنَ ثُمَّ خَرَجَ مِنْ الْبَابِ إِلَى الصَّفَا حَتَّى إِذَا دَنَا مِنْ الصَّفَا قَرَأَ{ إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِنْ شَعَائِرِ اللَّهِ }نَبْدَأُ بِمَا بَدَأَ اللَّهُ بِهِ فَبَدَأَ بِالصَّفَا فَرَقِيَ عَلَيْهِ حَتَّى رَأَى الْبَيْتَ فَكَبَّرَ اللَّهَ وَهَلَّلَهُ وَحَمِدَهُ وَقَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِيكَ لَهُ أَنْجَزَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الْأَحْزَابَ وَحْدَهُ ثُمَّ دَعَا بَيْنَ ذَلِكَ وَقَالَ مِثْلَ هَذَا ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ نَزَلَ إِلَى الْمَرْوَةِ فَمَشَى حَتَّى إِذَا انْصَبَّتْ قَدَمَاهُ رَمَلَ فِي بَطْنِ الْوَادِي حَتَّى إِذَا صَعِدَتَا يَعْنِي قَدَمَاهُ مَشَى حَتَّى أَتَى الْمَرْوَةَ فَفَعَلَ عَلَى الْمَرْوَةِ كَمَا فَعَلَ عَلَى الصَّفَا فَلَمَّا كَانَ آخِرُ طَوَافِهِ عَلَى الْمَرْوَةِ قَالَ لَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ لَمْ أَسُقْ الْهَدْيَ وَجَعَلْتُهَا عُمْرَةً فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ لَيْسَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلْيَحْلِلْ وَلْيَجْعَلْهَا عُمْرَةً فَحَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ الْهَدْيُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلِعَامِنَا هَذَا أَمْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ فَشَبَّكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَصَابِعَهُ فِي الْأُخْرَى وَقَالَ دَخَلَتْ الْعُمْرَةُ فِي الْحَجِّ هَكَذَا مَرَّتَيْنِ لَا بَلْ لِأَبَدِ الْأَبَدِ قَالَ وَقَدِمَ عَلِيٌّ بِبُدْنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَ فَاطِمَةَ مِمَّنْ حَلَّ وَلَبِسَتْ ثِيَابًا صَبِيغًا وَاكْتَحَلَتْ فَأَنْكَرَ ذَلِكَ عَلَيْهَا عَلِيٌّ فَقَالَتْ أَمَرَنِي أَبِي بِهَذَا فَكَانَ عَلِيٌّ يَقُولُ بِالْعِرَاقِ فَذَهَبْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُحَرِّشًا عَلَى فَاطِمَةَ فِي الَّذِي صَنَعَتْهُ مُسْتَفْتِيًا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الَّذِي ذَكَرَتْ عَنْهُ وَأَنْكَرْتُ ذَلِكَ عَلَيْهَا فَقَالَ صَدَقَتْ صَدَقَتْ مَاذَا قُلْتُ حِينَ فَرَضْتَ الْحَجَّ قَالَ قُلْتُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُهِلُّ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُكَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَإِنَّ مَعِي الْهَدْيَ فَلَا تَحِلَّ قَالَ فَكَانَ جَمَاعَةُ الْهَدْيِ الَّذِي جَاءَ بِهِ عَلِيٌّ مِنْ الْيَمَنِ وَالَّذِي أَتَى بِهِ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْمَدِينَةِ مِائَةً ثُمَّ حَلَّ النَّاسُ كُلُّهُمْ وَقَصَّرُوا إِلَّا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَنْ كَانَ مَعَهُ هَدْيٌ فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ التَّرْوِيَةِ وَتَوَجَّهُوا إِلَى مِنًى أَهَلُّوا بِالْحَجِّ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَصَلَّى بِمِنًى الظُّهْرَ وَالْعَصْرَ وَالْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ وَالصُّبْحَ ثُمَّ مَكَثَ قَلِيلًا حَتَّى طَلَعَتْ الشَّمْسُ وَأَمَرَ بِقُبَّةٍ مِنْ شَعَرٍ فَضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَسَارَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تَشُكُّ قُرَيْشٌ إِلَّا أَنَّهُ وَاقِفٌ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ أَوْ الْمُزْدَلِفَةِ كَمَا كَانَتْ قُرَيْشٌ تَصْنَعُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَجَازَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى عَرَفَةَ فَوَجَدَ الْقُبَّةَ قَدْ ضُرِبَتْ لَهُ بِنَمِرَةَ فَنَزَلَ بِهَا حَتَّى إِذَا زَاغَتْ الشَّمْسُ أَمَرَ بِالْقَصْوَاءِ فَرُحِلَتْ لَهُ فَرَكِبَ حَتَّى أَتَى بَطْنَ الْوَادِي فَخَطَبَ النَّاسَ فَقَالَ إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا فِي شَهْرِكُمْ هَذَا فِي بَلَدِكُمْ هَذَا أَلَا وَإِنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ تَحْتَ قَدَمَيَّ هَاتَيْنِ وَدِمَاءُ الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعَةٌ وَأَوَّلُ دَمٍ أَضَعُهُ دَمُ رَبِيعَةَ بْنِ الْحَارِثِ كَانَ مُسْتَرْضِعًا فِي بَنِي سَعْدٍ فَقَتَلَتْهُ هُذَيْلٌ وَرِبَا الْجَاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَأَوَّلُ رِبًا أَضَعُهُ رِبَانَا رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَإِنَّهُ مَوْضُوعٌ كُلُّهُ فَاتَّقُوا اللَّهَ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّكُمْ أَخَذْتُمُوهُنَّ بِأَمَانَةِ اللَّهِ وَاسْتَحْلَلْتُمْ فُرُوجَهُنَّ بِكَلِمَةِ اللَّهِ وَإِنَّ لَكُمْ عَلَيْهِنَّ أَنْ لَا يُوطِئْنَ فُرُشَكُمْ أَحَدًا تَكْرَهُونَهُ فَإِنْ فَعَلْنَ ذَلِكَ فَاضْرِبُوهُنَّ ضَرْبًا غَيْرَ مُبَرِّحٍ وَلَهُنَّ عَلَيْكُمْ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَقَدْ تَرَكْتُ فِيكُمْ مَا لَمْ تَضِلُّوا إِنْ اعْتَصَمْتُمْ بِهِ كِتَابَ اللَّهِ وَأَنْتُمْ مَسْئُولُونَ عَنِّي فَمَا أَنْتُمْ قَائِلُونَ قَالُوا نَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ وَأَدَّيْتَ وَنَصَحْتَ فَقَالَ بِإِصْبَعِهِ السَّبَّابَةِ إِلَى السَّمَاءِ وَيَنْكُبُهَا إِلَى النَّاسِ اللَّهُمَّ اشْهَدْ اللَّهُمَّ اشْهَدْ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ ثُمَّ أَذَّنَ بِلَالٌ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ رَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى أَتَى الْمَوْقِفَ فَجَعَلَ بَطْنَ نَاقَتِهِ إِلَى الصَّخَرَاتِ وَجَعَلَ حَبْلَ الْمُشَاةِ بَيْنَ يَدَيْهِ وَاسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى غَرَبَتْ الشَّمْسُ وَذَهَبَتْ الصُّفْرَةُ قَلِيلًا حَتَّى غَابَ الْقُرْصُ وَأَرْدَفَ أُسَامَةَ بْنَ زَيْدٍ خَلْفَهُ فَدَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَدْ شَنَقَ الْقَصْوَاءَ بِالزِّمَامِ حَتَّى إِنَّ رَأْسَهَا لَيُصِيبُ مَوْرِكَ رَحْلِهِ وَيَقُولُ بِيَدِهِ الْيُمْنَى أَيُّهَا النَّاسُ السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ كُلَّمَا أَتَى حَبْلًا مِنْ الْحِبَالِ أَرْخَى لَهَا قَلِيلًا حَتَّى تَصْعَدَ ثُمَّ أَتَى الْمُزْدَلِفَةَ فَصَلَّى بِهَا الْمَغْرِبَ وَالْعِشَاءَ بِأَذَانٍ وَاحِدٍ وَإِقَامَتَيْنِ وَلَمْ يُصَلِّ بَيْنَهُمَا شَيْئًا ثُمَّ اضْطَجَعَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى طَلَعَ الْفَجْرُ فَصَلَّى الْفَجْرَ حِينَ تَبَيَّنَ لَهُ الصُّبْحُ بِأَذَانٍ وَإِقَامَةٍ ثُمَّ رَكِبَ الْقَصْوَاءَ حَتَّى أَتَى الْمَشْعَرَ الْحَرَامَ فَرَقِيَ عَلَيْهِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَكَبَّرَهُ وَهَلَّلَهُ فَلَمْ يَزَلْ وَاقِفًا حَتَّى أَسْفَرَ جِدًّا ثُمَّ دَفَعَ قَبْلَ أَنْ تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَأَرْدَفَ ال
Huet eis [Hisyam bin Ammar] erzielt; huet eis [Hatim bin Isma'il] erzielt; huet eis [Ja'far bin Muhammad] vun [säi Papp] erzielt, hie sot: 'Ech sinn eemol komm fir de [Jabir bin Abdullah] ze gesinn. Wéi mir hie begéint sinn, huet hie gefrot, wéi et de Leit geet, bis hien no mir gefrot huet. Also hunn ech geäntwert: 'Ech sinn de Muhammad bin Ali bin Husain'. Also huet hien seng Hand op mäi Kapp geluecht, während hien meng iewescht an ënnescht Knäppercher opgeknäppt huet, dann huet hien seng Schëller tëscht meng Broscht geluecht an zu där Zäit war ech nach e Kand, dat erwuesse war. Hie sot: 'Wëllkomm, frot wat Dir wëllt'. Ech hunn hie gefrot, well hie blann war. Bis et Zäit fir d'Gebied war, stoung hien op senger Gebietsmatte, déi, wann hien seng Fersen op d'Säite vun der Gebietsmatte gesat huet, wéinst der klenger Gréisst vun der Gebietsmatte gezunn huet, während säi Schal iwwer senge Schëlleren hänkt an hie gebiet huet a eis gefouert huet.' Dann hunn ech gefrot: 'Sot eis, wéi de Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam den Hadsch gemaach huet! ' Also huet hien mat senger Hand gewise an seng néng Fanger ausgestreckt a gesot: 'Tatsächlech, de Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam ass néng Joer laang net op den Hadsch gaangen, duerno huet hien d'Leit opgeruff, am zéngte Joer den Hadsch ze maachen. De Prophet sallallahu 'alaihi wasallam ass op den Hadsch gaangen, duerno koumen vill Leit op Medina, si wollten all mam Prophet sallallahu 'alaihi wasallam zesummekommen a maachen, wéi hie gemaach huet. Also ass hien gaangen, a mir sinn mat him gaangen. Wéi mir zu Dzul Hulaifah ukomm sinn, huet d'Asma bint Umais de Muhammad bin Abu Bakr gebuer, dofir gouf si geschéckt fir ze froen: 'Wat soll ech maachen?' Dann sot hien zu der Asma: 'Huel e Bad a bannen et fest mat engem Stoff a gitt an d'Ihram eran.' Dann ass de Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam an der Moschee gebiet, duerno ass hien op dem Qashwa Kamel geridden, an de Kamel ass riicht opgestallt an huet hien iwwer d'Sahara-Wüst gedroen. De Jabir sot: ' „Souwäit ech gesinn hunn, hunn ech vill Leit virun him gesinn, tëscht Autofuerer a Foussgänger, och op der rietser, lénkser an hannert him - vill Leit ware sichtbar -. De Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam war ënner eis, während de Koran bei hie erofkomm ass, an hie war sech sengem Takwil ganz bewosst. Wat hie mécht, maache mir och.“ Hien huet seng Stëmm vum Monotheismus erhieft andeems hien gesot huet: 'Ech erfëllen Äre Ruff, O Allah. Ech erfëllen Äre Ruff, ech erfëllen Äre Ruff. Et gëtt kee Partner fir Iech, ech erfëllen Äre Ruff. Tatsächlech gehéieren Luef, Genoss a Räich nëmmen Iech, Dir hutt keng Partner.' D'Leit hunn och hir Stëmme mat de Rezitatioune gehieft, déi se recitéiert hunn, an hien sallallahu 'alaihi wasallam huet näischt iwwer hir Handlungen gesot. Hien sallallahu 'alaihi wasallam huet weider seng Talbiyah gelies. De Jabir radiallahu 'anhu sot nach eng Kéier: 'Mir hunn keng Absicht ausser den Hadsch ze maachen, a mir wëssen nach näischt iwwer d'Umrah.'" Wéi mir mat him zu Baitullah ukomm sinn, huet hien direkt de Rukun - den Ufank vum Tawaf - geriwwe - gekusst -, dann dräi Ronnen gejoggt an déi aner véier Ronnen normal gelaf. Dann ass hien zum Maqam Ibrahim gaangen, während hien de Vers gelies huet: 'A maacht de Maqam Ibrahim zu enger Gebiedsplaz'. Hie positionéiert sech och tëscht dem Maqam Ibrahim an dem Baitullah - Kaaba-. -Mäi Papp sot; - 'an ech weess net, ausser hien huet et vum Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam erwähnt, datt de Prophet d'Suraten Al Kaafiruun an Al Ikhlaash an den zwou Rak'ah Gebieder - am Maqam Ibrahim- gelies huet. Dann ass hien zréck op Baitullah gaangen, huet dann de Rukun - den Ufank vum Tawaf - geriwwe - gekusst oder begréisst -, dann ass hien aus der Dier vum - Kaaba - erausgaangen Richtung Hiwwel vum Shafa.' An wéi hien op de Shafa zougaangen ass, huet hien gelies: 'Tatsächlech sinn de Shafa an de Marwa zu den Zeeche vun Allah, mir fänken -sa'i- mat deem un, wat den Allah Subhanahu Wa Ta'ala ugefaangen huet'. Hie huet ugefaangen, d'Gebied vu Safa aus ze maachen, dann ass hien den Hiwwel eropgeklommen, bis hien de Kaaba gesinn huet, dann huet hien Takbir, Tahlil an Tahmid gesot, während hien gesot huet: 'Et gëtt kee Gott ausser Allah eleng, deen keng Partner huet. Him ass d'Kinnekräich an Him ass all Luef. -Hien- ass den Allmächtegen, deen d'Liewe gëtt, an den Allmächtegen, deen ëmbréngt, an Hien ass allmächteg iwwer alles. Et gëtt kee Gott ausser Allah eleng, deen kee Partner huet, deen Seng Verspriechen erfëllt, Sengen Dénger hëlleft an all Gruppen eleng besiegt'. Dann huet hien tëscht de Liesungen gebiet, dann huet hien d'Liesung dräimol gesot. Dann ass hien erof op Marwa gaangen, wärend hien esou gelaf ass, datt hien, wann seng Been riicht waren, an der Mëtt vum Dall gejoggt ass. Wéi seng Been eropgeklommen waren, ass hien gelaf, bis hien zu Marwa ukomm ass. Zu Marwa huet hien dat gemaach, wat hien zu Shafa gemaach huet. An wéi säin Tawaf zu Marwa opgehalen huet, sot hien: 'Wann ech deem géif konfrontéieren, wat hannert mir war, dann géif ech dat geschluecht Déier -al hadyu- net féieren, an ech géif et zu enger Umrah maachen. Wien ënner iech keen geaffert Déier bréngt, dann akzeptéiert et a maacht et zu engem Akt vum Gottesdéngscht'. Also war jiddereen tahallul a verkierzt seng Hoer ausser dem Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam an de Leit, déi geschluecht Déieren bruecht hunn. Dunn ass de Suraqah bin Malik bin Ju'syum opgestan a sot: "O Messenger vu Gott, gëllt dat fir dëst Joer oder fir ëmmer?" -Den Erzieler- sot; 'De Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam huet seng Fanger mat senge Fanger verwéckelt an geäntwert: 'Umrah ass am Hadsch abegraff - hadsch tamattu' - sou gëtt et gemaach'. Hien huet et zweemol gesot an dann gesot: 'Nee - dëst gëllt nëmme fir dëst Joer - awer fir ëmmer''. -Den Erzieler- sot; Den Ali radliallahu 'anhu koum mat engem Kamel -al hadyu- de Prophet sallallahu 'alaihi wasallam, dann huet hien d'Fatima fonnt, eng vun de Leit, déi tëscht faarwege Kleeder a verbännene Aen stoung. Den Ali huet hir d'Schold ginn, also sot d'Fatima: 'Mäi Papp - de Prophet sallallahu 'alaihi wasallam - huet mir gesot, ech soll dat maachen'. Den Ali radliallahu 'anhu sot et am Irak: 'Dann sinn ech de Messenger vu Gott sallallahu 'alaihi wasallam ëm Rot froen gaangen an hunn mech iwwer d'Aktioune vun der Fatima beschwéiert, déi ech ofgestridden hunn. Also huet hien geäntwert: 'Si - Fatima - huet Recht, si huet Recht. Wat hunn ech gesot, wéi Dir als éischt den Hadsch maache wollt?' Den Ali huet geäntwert: 'Ech sot: 'O Allah, ech erhiewen d'Stëmm, déi vun Ärem Messenger sallallahu 'alaihi wasallam' erhiewen gouf. Hien sot: 'Tatsächlech hunn ech en Afferdéier bruecht, also maacht net un der Tahallul mat.'' -Den Erzieler- sot; D'Zuel vun den Afferdéieren, déi den Ali aus dem Jemen an déi de Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam aus Medina bruecht huet, war honnert. Dann huet jiddereen seng Käpp zesummegehalen an seng Hoer verkierzt, ausser dem Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam an de Leit, déi d'Afferdéieren bruecht hunn. Wéi den Dag vun der Tarwiyah koum, sinn si all op Mina gaangen an hunn hir Absicht zum Hadsch geruff. De Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ass an e Gefier geklommen, an do huet hien d'Mëttes-, Asr-, Maghrib-, Isha- a Fajr-Gebieder gemaach. Dann waart eng Zäit bis d'Sonn opgeet, dann huet hien den Uerder ginn, d'Kuppel zu Mash'aril opzeriichten, et ass Haram, dofir ass se zu Namirah geplanzt. De Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ass dann gaangen, wéi d'Quraysh et gewinnt sinn, awer hien ass zu Mash'aril Haram oder Muzdalifah gestoppt. De Prophet sallallaahu 'alaihi wasallam huet him erlaabt, zu Arafat unzekommen. An wéi hien der Kuppel no koum, déi zu Namirah opgeriicht gi war, ass hien do stoe bliwwen. Wéi d'Sonn ënnergaangen ass, huet hien säi Kamel - Qashwa - bestallt, hie soll bréngen, dann ass hien drop geridden, bis hien um Buedem vum Dall ukomm ass. Dann huet hien der Masse gepriedegt: 'Tatsächlech, Äert Blutt, Äert Räichtum, Är Éier an Äert Gléck - Är Herrlechkeet - ass Haram, sou wéi et Haram ass an dësem Dag, an Ärem Mount an an Ärem Land, denkt drun, tatsächlech sinn all Saache vun der Dschahiliyyah ënner menge Féiss gedemütegt, d'Blutt vun der Dschahiliyyah ass gedemütegt ginn an d'Blutt, dat ech fir d'éischt veruecht hunn, war d'Blutt vum Rabi'ah bin Harith - deen virdru beim Bani Sa'ad ëm Ënnerhalt gefrot huet an den Hudzail ëmbruecht gouf -, d'Dschahiliyyah Wucher gouf ofgeschaaft, während den éischte Wucher, deen ech ofgeschaaft hunn, eise Wucher war, nämlech de Wucher, dee vum Abbas bin Abdul Muthallib begaange gouf, all dovun sinn ofgeschaaft ginn.' Also fäert Allah virun de Fraen, well Dir hutt si mat dem Mandat vum Allah zu Frae gemaach an Dir hutt Farji mat de Wierder vum Allah legaliséiert. Tatsächlech ass Äert Recht iwwer si, datt si keng aner Leit, déi Dir haasst, an Ärem Bett schlofe loossen. Wann Är Fraen dat maachen, da schléit se mat engem Schlag, deen net wéi deet. An datt si fir Iech suergen an Iech gutt kleeden. Ech loossen Iech zwou Saachen, vun deenen Dir, wann Dir Iech drun hält, net irre gitt, nämlech d'Buch vun Allah. An Dir sidd mir verantwortlech. Wat wëllt Dir dann soen? ' Si hunn geäntwert: 'Mir bezeien, datt Dir vermëttelt hutt, Aufgaben erfëllt a Rot ginn hutt. Also sot hien, a weist mat dem Fanger an den Himmel: 'O Allah, passt op! O Allah, Zeie'. Hien huet et dräimol gesot. Dann huet de Bilal den Opruff zum Gebied gesot, dann den Iqamat, dann huet hien d'Zhuhur-Gebied gemaach. -Duerno- ass de Bilal zréck an de Qamat gaangen, dann huet hien d'Asr-Gebied gemaach an huet kee Gebied tëscht deenen zwee gemaach. Dunn ass de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam mat sengem Gefier gefuer, bis hien d'Plaz vum Wukuf erreecht huet. Dunn huet hien säi Kamel gesat - sou datt de Bauch vum Kamel d'Feld beréiert huet - an huet e Spazéierseel virun sech geluecht, dann huet hien sech op d'Kibla geriicht. Hien huet weider Wukuf gemaach, bis d'Sonn ënnergaangen ass an dat gielzegt Liicht e bëssen opgedaucht ass an de Sonneball ënnergaangen ass. Dunn huet hien den Usamah bin Said um Réck gedroen a fortgaangen. Hien huet och de Qashwa mat Zügel gebonnen, sou datt säi Kapp bal d'Basis vun de Been vum Gefier beréiert huet, op deem hie gefuer ass. Wärend hien mat senger rietser Hand gestikuléiert huet, sot hien: 'O Leit, sidd roueg, sidd roueg!' All Kéier wann hien d'Zügel vu sengem Kamel ausgestreckt huet, huet hien sech e bëssen entspannt, sou datt de Kamel e bëssen eropgaangen ass. Dunn ass hien zu Muzdalifah ukomm an huet do d'Maghrib- an d'Isha'-Gebieder mat engem Gebiedsruff an zwee Iqamat gemaach. An hien huet keng Gebieder tëscht deenen zwee gemaach. Dunn ass hien sallallaahu 'alaihi wasallam bis zum Sonnenopgang néiergeluecht. Hien huet d'Mueresgebitt gemaach, wéi him kloer gouf, datt et Mueres war, mat engem Opruff zum Gebiet an engem Iqamat. Dann ass hien op der Qashwa geridden, bis hien zu Mash'aril Haram ukomm ass, dann ass hien den Hiwwel eropgeklommen an huet Allah -bertahmid- gelueft, Him verherrlecht -bertakbir- an Him bestätegt -bertahlil-. Hien huet weider Wukuf gemaach, bis d'Sonn komplett hell war, dann ass hien fortgaang, ier d'Sonn opgeet. Hien huet de Fadl bin Abbas - e Mann mat schéinen Hoer, wäisser Haut a schéinem Gesiicht - op sengem Réck gedroen. Wéi de Prophéit sallallaahu 'alaihi wasallam fortgaang ass, ass hien laanscht Frae gaangen, déi gelaf sinn, also huet hien se gekuckt an dann seng Hand op déi aner Säit geluecht. Mëttlerweil huet de Fadl säi Gesiicht op déi aner Säit gedréint. Zu Muhassar ukomm, huet hien sech e bëssen beweegt, dann eng Ofkierzung op d'Kubra -Aqabah-Jumrah geholl, an ass direkt bei der Jumrah ukomm, déi op der Säit vum Bam war. Dann huet hien op all Wurf siwe Kiesel mat engem Takbir gehäit, -mat- Kiesel, déi sou grouss waren wéi Kiesel aus enger Schleider. An hien huet et aus dem Bauch vum Dall gehäit. Dann ass hien op d'Plaz gaangen, wou d'Afferdéieren geschluecht goufen. Do huet hien dräisechzeg Afferdéieren selwer geschluecht an dem Ali de Rescht zesumme mat den Afferdéieren iwwerginn. Dann huet hien den Uerder ginn, datt vun all Afferdéieren, dat hie geschluecht huet, e Stéck Fleesch op d'Säit geluecht soll ginn, dann an e Kessel geluecht, an dann gekacht soll ginn. De Rasulullah an den Ali hunn och giess an d'Zooss gedronk. Dann ass de Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam an d'Kaaba gaangen - fir den Tawaf Ifadhah ze maachen -, dann huet hien d'Mëttesgebitt zu Mekka gemaach a koum bei de Bani Abdul Muththalib, déi Zamzam Waasser gesammelt hunn. Hie sot: 'Huel et, O Bani Muthtalib. Wann d'Leit dech net iwwertroffen hätten, andeems se dir däi Gedrénks ginn hätten, hätt ech mat dir driwwer gekämpft'. Dunn hunn si him en Eemer ginn, sallallaahu 'alaihi wasallam, an hien huet dovunner gedronk.