-

حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ عَنْ يَحْيَى عَنْ هِلَالِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ يَسَارٍ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُحَدِّثُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَلَسَ ذَاتَ يَوْمٍ عَلَى الْمِنْبَرِ وَجَلَسْنَا حَوْلَهُ فَقَالَ إِنِّي مِمَّا أَخَافُ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِي مَا يُفْتَحُ عَلَيْكُمْ مِنْ زَهْرَةِ الدُّنْيَا وَزِينَتِهَا فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَيَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ فَسَكَتَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقِيلَ لَهُ مَا شَأْنُكَ تُكَلِّمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَلَا يُكَلِّمُكَ فَرَأَيْنَا أَنَّهُ يُنْزَلُ عَلَيْهِ قَالَ فَمَسَحَ عَنْهُ الرُّحَضَاءَ فَقَالَ أَيْنَ السَّائِلُ وَكَأَنَّهُ حَمِدَهُ فَقَالَ إِنَّهُ لَا يَأْتِي الْخَيْرُ بِالشَّرِّ وَإِنَّ مِمَّا يُنْبِتُ الرَّبِيعُ يَقْتُلُ أَوْ يُلِمُّ إِلَّا آكِلَةَ الْخَضْرَاءِ أَكَلَتْ حَتَّى إِذَا امْتَدَّتْ خَاصِرَتَاهَا اسْتَقْبَلَتْ عَيْنَ الشَّمْسِ فَثَلَطَتْ وَبَالَتْ وَرَتَعَتْ وَإِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَنِعْمَ صَاحِبُ الْمُسْلِمِ مَا أَعْطَى مِنْهُ الْمِسْكِينَ وَالْيَتِيمَ وَابْنَ السَّبِيلِ أَوْ كَمَا قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّهُ مَنْ يَأْخُذُهُ بِغَيْرِ حَقِّهِ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلَا يَشْبَعُ وَيَكُونُ شَهِيدًا عَلَيْهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ

ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ [ਮੁਆਦਜ਼ ਬਿਨ ਫਦਲਾਹ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ [ਹਿਸ਼ਿਆਮ] ਨੇ [ਯਹਯਾ] ਤੋਂ [ਹਿਲਾਲ ਬਿਨ ਅਬੂ ਮੈਮੂਨਾਹ] ਨੇ ਸਾਨੂੰ ['ਅਥਾ' ਬਿਨ ਯਾਸਰ] ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ [ਅਬੂ ਸਈਦ ਅਲ ਖੁਦਰੀ ਰਦਲਿਅੱਲ੍ਹਾਹੁ 'ਅਨਹੂ] ਨੂੰ ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲ ਅਬੂ ਸਈਦ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਪਸੀਨਾ ਪੂੰਝਿਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਕਿੱਥੇ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ?" ਫਿਰ ਉਹ ਅੱਲ੍ਹਾ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਜਾਪਿਆ: "ਚੰਗਾ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆਏਗਾ। ਦਰਅਸਲ, ਬਸੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਜੋ ਉਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਮੌਤ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨੇੜੇ ਲਿਆ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ (ਪਸ਼ੂ) ਦੇ ਜੋ ਹਰੇ ਪੱਤੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਦੇਖਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਦਸਤ ਲੱਗਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਪਿਸ਼ਾਬ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਚਰਾਉਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਹਨ (ਦੁਬਾਰਾ ਖਾਂਦੇ ਹਨ)। ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮਿੱਠੇ ਹਰੇ ਪੱਤਿਆਂ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਹੈ ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਜੋ ਆਪਣੀ ਦੌਲਤ ਨਾਲ ਗਰੀਬਾਂ, ਅਨਾਥਾਂ ਅਤੇ ਇਬਨ ਸਬਿਲ (ਯਾਤਰੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਮਾਨ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ "। ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੈਗੰਬਰ ਸੱਲੱਲੱਲਾਹੁਲੈਹਿਵਾਸੱਲਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਧਨ ਬਿਨਾਂ ਹੱਕ ਦੇ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜੋ ਖਾਂਦਾ ਹੈ ਪਰ ਕਦੇ ਭਰਿਆ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਉਹ ਧਨ ਕਿਆਮਤ ਦੇ ਦਿਨ ਇਸਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਗਵਾਹ ਹੋਵੇਗਾ।"