Hadith Representative
Malaikat pencabut nyawa datang kepada Nabi dawud
Imam Ahmad : 9063حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ يَعْنِي الْقَارِيَّ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنِ الْمُطَّلِبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ دَاوُدُ النَّبِيُّ فِيهِ غَيْرَةٌ شَدِيدَةٌ وَكَانَ إِذَا خَرَجَ أُغْلِقَتْ الْأَبْوَابُ فَلَمْ يَدْخُلْ عَلَى أَهْلِهِ أَحَدٌ حَتَّى يَرْجِعَ قَالَ فَخَرَجَ ذَاتَ يَوْمٍ وَغُلِّقَتْ الدَّارُ فَأَقْبَلَتْ امْرَأَتُهُ تَطَّلِعُ إِلَى الدَّارِ فَإِذَا رَجُلٌ قَائِمٌ وَسَطَ الدَّارِ فَقَالَتْ لِمَنْ فِي الْبَيْتِ مِنْ أَيْنَ دَخَلَ هَذَا الرَّجُلُ الدَّارَ وَالدَّارُ مُغْلَقَةٌ وَاللَّهِ لَتُفْتَضَحُنَّ بِدَاوُدَ فَجَاءَ دَاوُدُ فَإِذَا الرَّجُلُ قَائِمٌ وَسَطَ الدَّارِ فَقَالَ لَهُ دَاوُدُ مَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا الَّذِي لَا أَهَابُ الْمُلُوكَ وَلَا يَمْتَنِعُ مِنِّي شَيْءٌ فَقَالَ دَاوُدُ أَنْتَ وَاللَّهِ مَلَكُ الْمَوْتِ فَمَرْحَبًا بِأَمْرِ اللَّهِ فَرَمَلَ دَاوُدُ مَكَانَهُ حَيْثُ قُبِضَتْ رُوحُهُ حَتَّى فَرَغَ مِنْ شَأْنِهِ وَطَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ فَقَالَ سُلَيْمَانُ لِلطَّيْرِ أَظِلِّي عَلَى دَاوُدَ فَأَظَلَّتْ عَلَيْهِ الطَّيْرُ حَتَّى أَظْلَمَتْ عَلَيْهِمَا الْأَرْضُ فَقَالَ لَهَا سُلَيْمَانُ اقْبِضِي جَنَاحًا جَنَاحًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُرِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ فَعَلَتْ الطَّيْرُ وَقُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَلَبَتْ عَلَيْهِ يَوْمَئِذٍ الْمَصْرَخِيَّةُ
Беҙгә [Ҡотәйбә] әйтте; беҙгә [Йәғҡүб бин Абдуррахман бин Мөхәммәт] - атап әйткәндә, Әл-Ҡари - [Әмру бин Әби Әмру] [Әл Мөтсәлиб] [Әбү Һүрәйрә]-нән әйтте; Шул Рәсүлуллаһ шәллаллаһу ғәләйһис-сәләм әйтте: «Ысынлап та, пәйғәмбәр Дауыт ҙур көнләшеүгә дусар булды, ул сыҡҡанда ул бөтә ишектәрҙе япты, бер кем дә уның ғаиләһен күрә алмаһын өсөн - уның ҡатыны - өйгә ҡайтҡансы», — тине. өйҙә, ул һуңынан өйҙә булған кешеләрҙән һораны; — Ишек ябылғас, ҡайҙан килеп сыҡҡан был кеше? Аллаһ менән ант итәм, Дауыт һис шикһеҙ асыуланасаҡ». Шунан һуң Дауыт пәйғәмбәр килеп, был кешене үҙенең өйө уртаһында торғанын күрә, шуға күрә Дауыт унан һорай; 'Һин кем? — тип яуап бирҙе ир; — Мин батшаларҙан бер ҡасан да ҡурҡмаған кеше, миңә бер нәмә лә ҡамасаулай алмай. Шулай итеп, Дауыт әйтте; — Аллаһ менән ант итәм, һин үлем фәрештәһе, Аллаһтың бойороғо менән ҡаршы алдың. Шунан Дауыт тиҙ генә үлгән урынына атланы, Дауыт үлгәс ҡояш сыҡты, Сөләймән ҡоштарға әйтте; — Күләгә Дауыт, — шунан ҡоштар уны ер ҡараңғыланып ҡаплаған. Сөләймән ҡоштарға әйтте; Ҡанаттан ҡанат тотоп тор. Әбү Һөрәйрә әйтте; Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи вәссәләм шунан ҡоштар нисек эшләгәнен күрһәтте. Ә Рәсүлуллаһтың ғүмерен тартып алдылар һәм шул ваҡытта ғүмерҙәрҙе юғалтыу етдилеге килеп сыҡты.