Hadith Representative
Malaikat pencabut nyawa datang kepada Nabi dawud
Imam Ahmad : 9063حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ يَعْنِي الْقَارِيَّ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنِ الْمُطَّلِبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ دَاوُدُ النَّبِيُّ فِيهِ غَيْرَةٌ شَدِيدَةٌ وَكَانَ إِذَا خَرَجَ أُغْلِقَتْ الْأَبْوَابُ فَلَمْ يَدْخُلْ عَلَى أَهْلِهِ أَحَدٌ حَتَّى يَرْجِعَ قَالَ فَخَرَجَ ذَاتَ يَوْمٍ وَغُلِّقَتْ الدَّارُ فَأَقْبَلَتْ امْرَأَتُهُ تَطَّلِعُ إِلَى الدَّارِ فَإِذَا رَجُلٌ قَائِمٌ وَسَطَ الدَّارِ فَقَالَتْ لِمَنْ فِي الْبَيْتِ مِنْ أَيْنَ دَخَلَ هَذَا الرَّجُلُ الدَّارَ وَالدَّارُ مُغْلَقَةٌ وَاللَّهِ لَتُفْتَضَحُنَّ بِدَاوُدَ فَجَاءَ دَاوُدُ فَإِذَا الرَّجُلُ قَائِمٌ وَسَطَ الدَّارِ فَقَالَ لَهُ دَاوُدُ مَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا الَّذِي لَا أَهَابُ الْمُلُوكَ وَلَا يَمْتَنِعُ مِنِّي شَيْءٌ فَقَالَ دَاوُدُ أَنْتَ وَاللَّهِ مَلَكُ الْمَوْتِ فَمَرْحَبًا بِأَمْرِ اللَّهِ فَرَمَلَ دَاوُدُ مَكَانَهُ حَيْثُ قُبِضَتْ رُوحُهُ حَتَّى فَرَغَ مِنْ شَأْنِهِ وَطَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ فَقَالَ سُلَيْمَانُ لِلطَّيْرِ أَظِلِّي عَلَى دَاوُدَ فَأَظَلَّتْ عَلَيْهِ الطَّيْرُ حَتَّى أَظْلَمَتْ عَلَيْهِمَا الْأَرْضُ فَقَالَ لَهَا سُلَيْمَانُ اقْبِضِي جَنَاحًا جَنَاحًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُرِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ فَعَلَتْ الطَّيْرُ وَقُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَلَبَتْ عَلَيْهِ يَوْمَئِذٍ الْمَصْرَخِيَّةُ
سانوں دسیا اے [قطیبہ] نے آکھیا؛ نے سانوں [یعقوب بن عبد الرحمن بن محمد] - یعنی القاری - توں [عمرو بن ابی عمرو] توں [المثلب] توں [ابو ہریرہ] کہیا اے ؛ کہ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فرمایا: 'بے شک حضرت داؤد نوں بڑی حسد سی، جدوں اوہ باہر گئے تاں تمام دروازے بند کر دتے تاکہ کوئی وی انہاں دے خاندان نوں - انہاں دی بیوی نوں نہ دیکھ سکے، جدوں تک کہ اوہ گھر نئيں آئے، انہاں نے فرمایا: 'اس طرح اک دن حضرت داؤد چلے گئے، انہاں دی بیوی نے گھر دے آس پاس نظر ڈالی، فیر اچانک گھر وچ اک شخص کھڑا سی، فیر انہاں نے پُچھیا اوہ لوک جہڑے گھر وچ سن; 'جدوں دروازہ بند سی، ایہہ آدمی کتھوں آیا سی؟ اللہ دی قسم داود ضرور ناراض ہووے گا'۔ اس دے بعد داؤد رسول اللہ ﷺ آئے تے اس شخص نوں اپنے گھر دے وسط وچ کھڑا پایا تاں داؤد نے اس توں پُچھیا؛ 'تسی کون او؟ ' بندے نے جواب دتا؛ 'میں اک اجہا بندہ آں جہڑا کدی بادشاہاں توں نئیں ڈردا، تے مینوں کوئی وی رکاوٹ نئیں رکھ سکدی'۔ لہٰذا داؤد نے کہیا؛ 'اللہ دی قسم، توں موت دا فرشتہ ایں، اللہ دے حکم نال جی آیاں نوں۔' فیر داؤد تیزی نال اوس تھاں تے ٹر پیا جتھے اوہ مریا، جدوں داؤد مر گیا تے سورج چڑھیا، سلیمان نے پرندیاں نوں آکھیا؛ 'شدے داود،' پھیر چڑیاں نے اس نوں اجیہا ڈھکّ دتا کہ دھرتی 'تے ہنیرا ہو گیا۔ سلیمان نے پکھواں نوں آکھیا؛ 'ونگ بائی ونگ پھڑو'۔' ابو ہریرہ نے کہیا؛ رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم نے فیر سانوں وکھایا کہ پرندیاں نے کیویں کیتا؟ تے رسول اللہ صلی اللہ علیہ وآلہ وسلم دی جان کھوہ لئی گئی تے اوس ویلے جانی دے ضائع ہون دی سنگینی ہوئی۔