Hadith Representative
Malaikat pencabut nyawa datang kepada Nabi dawud
Imam Ahmad : 9063حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ يَعْنِي الْقَارِيَّ عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنِ الْمُطَّلِبِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ دَاوُدُ النَّبِيُّ فِيهِ غَيْرَةٌ شَدِيدَةٌ وَكَانَ إِذَا خَرَجَ أُغْلِقَتْ الْأَبْوَابُ فَلَمْ يَدْخُلْ عَلَى أَهْلِهِ أَحَدٌ حَتَّى يَرْجِعَ قَالَ فَخَرَجَ ذَاتَ يَوْمٍ وَغُلِّقَتْ الدَّارُ فَأَقْبَلَتْ امْرَأَتُهُ تَطَّلِعُ إِلَى الدَّارِ فَإِذَا رَجُلٌ قَائِمٌ وَسَطَ الدَّارِ فَقَالَتْ لِمَنْ فِي الْبَيْتِ مِنْ أَيْنَ دَخَلَ هَذَا الرَّجُلُ الدَّارَ وَالدَّارُ مُغْلَقَةٌ وَاللَّهِ لَتُفْتَضَحُنَّ بِدَاوُدَ فَجَاءَ دَاوُدُ فَإِذَا الرَّجُلُ قَائِمٌ وَسَطَ الدَّارِ فَقَالَ لَهُ دَاوُدُ مَنْ أَنْتَ قَالَ أَنَا الَّذِي لَا أَهَابُ الْمُلُوكَ وَلَا يَمْتَنِعُ مِنِّي شَيْءٌ فَقَالَ دَاوُدُ أَنْتَ وَاللَّهِ مَلَكُ الْمَوْتِ فَمَرْحَبًا بِأَمْرِ اللَّهِ فَرَمَلَ دَاوُدُ مَكَانَهُ حَيْثُ قُبِضَتْ رُوحُهُ حَتَّى فَرَغَ مِنْ شَأْنِهِ وَطَلَعَتْ عَلَيْهِ الشَّمْسُ فَقَالَ سُلَيْمَانُ لِلطَّيْرِ أَظِلِّي عَلَى دَاوُدَ فَأَظَلَّتْ عَلَيْهِ الطَّيْرُ حَتَّى أَظْلَمَتْ عَلَيْهِمَا الْأَرْضُ فَقَالَ لَهَا سُلَيْمَانُ اقْبِضِي جَنَاحًا جَنَاحًا قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُرِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَيْفَ فَعَلَتْ الطَّيْرُ وَقُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَغَلَبَتْ عَلَيْهِ يَوْمَئِذٍ الْمَصْرَخِيَّةُ
O l'à dito [Qutaibah] o l'à dito; o n’à dito [Ya’qub bin Abdurrahman bin Muhammad] – saieiva à dî Al Qari – da [’Amru bin Abi ‘Amru] da [Al Muththalib] da [Abu Hurairah] o l’à dito; Quello Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam o l'à dito: 'De fæto, o Profeta Dawud o l'aiva unna gran giöia, quande o l'é sciortio feua o l'à serrou tutte e pòrte coscì che nisciun o poeiva vedde a seu famiggia - a seu moggê - fin à quande o l'é tornou à cà,' O l'à dito: 'Così un giorno o Profeta Dawud o l'é anæto, a seu moggê a l'à guardou in gio pe-a cà un casa, o l'à domandou aloa a-a gente ch'a l'ea inta casa; — Da donde o l'é vegnuo st'òmmo quande a pòrta a l'é stæta serrâ? Pe Allah o Dawud o saià de seguo in raggia». Dòppo quello o Profeta Dawud o l’é vegnuo e o l’à attrovou l’òmmo de fronte a-o mezo da seu casa, donca o Dawud o gh’à domandou; 'Ti chi t'ê? — l’òmmo o l’à respòsto; «Son un òmmo ch'o no l'à mai paû di re, e ninte o peu impedîme». Coscì o Dawud o l'à dito; «Pe Allah, ti l'é l'angelo da mòrte, benvenuo pe-o comando de Allah.» Allora o Dawud o l'à camminou a-a spedia a-o pòsto donde o l'ea mòrto, quande o Dawud o l'ea mòrto o sô o s'é levou, o Salomon o l'à dito a-i öxelli; «Ombra Dawud», alloa i öxelli l’an coverto coscì che a tæra a l’é vegnua scua. O Salomon o l'à dito a-i öxelli; «tegnî ala pe ala». O Abu Huraira o l'à dito; O Rasulullah o l'à dapeu mostrou comme i öxelli ô favan. E a vitta do Rasulullah sallallahu 'alaihi wasallam a l'é stæta piggiâ e à quello tempo a gravitæ da perdia de vitta a l'é avvegnua.