Hadith Representative
Malaikat jibril menyampaikan perlindungan Allah terhadap Nabi dari ucapan kaumnya
Imam Bukhari : 2992حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ قَالَ حَدَّثَنِي عُرْوَةُ أَنَّ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا زَوْجَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَتْهُ أَنَّهَا قَالَتْ لِلنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ أَتَى عَلَيْكَ يَوْمٌ كَانَ أَشَدَّ مِنْ يَوْمِ أُحُدٍ قَالَ لَقَدْ لَقِيتُ مِنْ قَوْمِكِ مَا لَقِيتُ وَكَانَ أَشَدَّ مَا لَقِيتُ مِنْهُمْ يَوْمَ الْعَقَبَةِ إِذْ عَرَضْتُ نَفْسِي عَلَى ابْنِ عَبْدِ يَالِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ فَلَمْ يُجِبْنِي إِلَى مَا أَرَدْتُ فَانْطَلَقْتُ وَأَنَا مَهْمُومٌ عَلَى وَجْهِي فَلَمْ أَسْتَفِقْ إِلَّا وَأَنَا بِقَرْنِ الثَّعَالِبِ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا أَنَا بِسَحَابَةٍ قَدْ أَظَلَّتْنِي فَنَظَرْتُ فَإِذَا فِيهَا جِبْرِيلُ فَنَادَانِي فَقَالَ إِنَّ اللَّهَ قَدْ سَمِعَ قَوْلَ قَوْمِكَ لَكَ وَمَا رَدُّوا عَلَيْكَ وَقَدْ بَعَثَ إِلَيْكَ مَلَكَ الْجِبَالِ لِتَأْمُرَهُ بِمَا شِئْتَ فِيهِمْ فَنَادَانِي مَلَكُ الْجِبَالِ فَسَلَّمَ عَلَيَّ ثُمَّ قَالَ يَا مُحَمَّدُ فَقَالَ ذَلِكَ فِيمَا شِئْتَ إِنْ شِئْتَ أَنْ أُطْبِقَ عَلَيْهِمْ الْأَخْشَبَيْنِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَلْ أَرْجُو أَنْ يُخْرِجَ اللَّهُ مِنْ أَصْلَابِهِمْ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ وَحْدَهُ لَا يُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا
Al à contât [Abdullah bin Yusuf] al à contât [Ibnu Wahb] al à dit che al veve contât a mi [Yunus] di [Ibn Shihab] al à dit che al veve contât a mi [Urwah] che [Aisyah Radliallahu Anhu], la femine dal Profete Shallallahu Alahi Wasallam, come che i à dit il profete: “La vôstre majestat e à mai vût alc di plui seri de bataie di Uhud?”. Lui al rispuindè: ‘Invezit, o provi dispès incidents de vôs int. E l’event plui dificil che o ves mai vût par frontâju al è stât in timp dal incident di al-’Aqabah, cuant che o mi soi ufrît a Ibnu ‘Abdi Yalil bin ‘Abdu Kulal par judâmi ma lui nol voleve apaiâ il me desideri fintant che infin o no jeri lât vie cuntune muse inquiete e o no ai rivât a Qasaal. -Qarnu al-Manazil-. O ai alçât il cjâf e al è vignût fûr che o jeri sot di un nûl che al mi cuvierzeve, daspò o ai vuardât in chê direzion e al è vignût fûr che al jere l’anel Gabriel che daspò al mi clamà e al disè; ‘Invezit, Allah al sint ce che la tô int e ti dîs e ce che a ti infligjin. E Allah al à mandât dai angei di mont che a son pronts a comandâ ce che tu volis. Cussì l’anel de mont al clamà e mi saludà daspò al disè; “O Mohammed”. Cussì al disè; ‘ce che tu âs di dîlu. Se tu âs bisugne, o sfracaiarò chestis dôs monts su di lôr’. Duncje il Profete al disè: ‘No. Di fat, o speri che Allah al fasarà cressi dai lôr dissendents personis che a adorin l’unic Allah e a no associin compagns cun nuie cun Lui.