-

حَدَّثَنَا بَهْزٌ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسٌ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَمَا أَنَا أَسِيرُ فِي الْجَنَّةِ فَإِذَا أَنَا بِقَصْرٍ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا يَا جِبْرِيلُ وَرَجَوْتُ أَنْ يَكُونَ لِي قَالَ قَالَ لَعُمَرَ قَالَ ثُمَّ سِرْتُ سَاعَةً فَإِذَا أَنَا بِقَصْرٍ خَيْرٍ مِنْ الْقَصْرِ الْأَوَّلِ قَالَ فَقُلْتُ لِمَنْ هَذَا يَا جِبْرِيلُ وَرَجَوْتُ أَنْ يَكُونَ لِي قَالَ قَالَ لِعُمَرَ وَإِنَّ فِيهِ لَمِنْ الْحُورِ الْعِينِ يَا أَبَا حَفْصٍ وَمَا مَنَعَنِي أَنْ أَدْخُلَهُ إِلَّا غَيْرَتُكَ قَالَ فَاغْرَوْرَقَتْ عَيْنَا عُمَرَ ثُمَّ قَالَ أَمَّا عَلَيْكَ فَلَمْ أَكُنْ لِأَغَارَ

ਸਾਨੂੰ [ਬਹਜ਼] ਨੇ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ [ਹਮਮ] ਤੋਂ, [ਕਤਦਾ] ਤੋਂ, [ਅਨਸ] ਤੋਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਨਬੀ, ਸੱਲਲਲਾਹੂ ਅਲੈਹਿ ਵਸੱਲਮ, ਨੇ ਫਰਮਾਇਆ: "ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜੰਨਤ ਵਿੱਚ ਤੁਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਂ ਇੱਕ ਮਹਿਲ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਿਆ। ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕਿਸ ਲਈ ਹੈ, ਏ ਜਬਰਾਈਲ? ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ।' 'ਉਮਰ ਲਈ,' ਜਬਰਾਈਲ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਤੁਰਿਆ ਅਤੇ ਪਹਿਲੇ ਨਾਲੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੁੰਦਰ ਇੱਕ ਮਹਿਲ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਿਆ। ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ, 'ਇਹ ਕਿਸ ਲਈ ਹੈ, ਏ ਜਬਰਾਈਲ? ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਹੈ।' 'ਉਮਰ ਲਈ,' ਜਬਰਾਈਲ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਰਹਿਮਤ ਹੋਵੇ। ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਅੰਦਰ ਹੂਰਾਂ ਹਨ। ਹੇ ਅਬੂ ਹਫਸ (ਉਮਰ ਦਾ ਉਪਨਾਮ), ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਸਿਵਾਏ ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀ ਮੇਰੀ ਈਰਖਾ ਨੇ ਹੀ ਰੋਕਿਆ। (ਅਨਸ ਬਿਨ ਮਾਲਿਕ ਰਜ਼ੀਅਲਲਾਹੁ ਅਨਹੂ) ਨੇ ਕਿਹਾ; ਫਿਰ ਉਮਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹੰਝੂ ਵਗ ਪਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਈਰਖਾ ਨਹੀਂ ਕਰਾਂਗਾ।"