Hadith Representative
Pertanyaan waraqah tentang Nabi melihat namus, nama lain malaikat jibril pada saat awal mula turunnya wahyu
Imam Bukhari : 3حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ عَنْ عُقَيْلٍ عَنْ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ أَنَّهَا قَالَتْأَوَّلُ مَا بُدِئَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْوَحْيِ الرُّؤْيَا الصَّالِحَةُ فِي النَّوْمِ فَكَانَ لَا يَرَى رُؤْيَا إِلَّا جَاءَتْ مِثْلَ فَلَقِ الصُّبْحِ ثُمَّ حُبِّبَ إِلَيْهِ الْخَلَاءُ وَكَانَ يَخْلُو بِغَارِ حِرَاءٍ فَيَتَحَنَّثُ فِيهِ وَهُوَ التَّعَبُّدُ اللَّيَالِيَ ذَوَاتِ الْعَدَدِ قَبْلَ أَنْ يَنْزِعَ إِلَى أَهْلِهِ وَيَتَزَوَّدُ لِذَلِكَ ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَى خَدِيجَةَ فَيَتَزَوَّدُ لِمِثْلِهَا حَتَّى جَاءَهُ الْحَقُّ وَهُوَ فِي غَارِ حِرَاءٍ فَجَاءَهُ الْمَلَكُ فَقَالَ اقْرَأْ قَالَ مَا أَنَا بِقَارِئٍ قَالَ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ قُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّانِيَةَ حَتَّى بَلَغَ مِنِّي الْجَهْدَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ اقْرَأْ فَقُلْتُ مَا أَنَا بِقَارِئٍ فَأَخَذَنِي فَغَطَّنِي الثَّالِثَةَ ثُمَّ أَرْسَلَنِي فَقَالَ{ اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ اقْرَأْ وَرَبُّكَ الْأَكْرَمُ }فَرَجَعَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَرْجُفُ فُؤَادُهُ فَدَخَلَ عَلَى خَدِيجَةَ بِنْتِ خُوَيْلِدٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا فَقَالَ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَزَمَّلُوهُ حَتَّى ذَهَبَ عَنْهُ الرَّوْعُ فَقَالَ لِخَدِيجَةَ وَأَخْبَرَهَا الْخَبَرَ لَقَدْ خَشِيتُ عَلَى نَفْسِي فَقَالَتْ خَدِيجَةُ كَلَّا وَاللَّهِ مَا يُخْزِيكَ اللَّهُ أَبَدًا إِنَّكَ لَتَصِلُ الرَّحِمَ وَتَحْمِلُ الْكَلَّ وَتَكْسِبُ الْمَعْدُومَ وَتَقْرِي الضَّيْفَ وَتُعِينُ عَلَى نَوَائِبِ الْحَقِّ فَانْطَلَقَتْ بِهِ خَدِيجَةُ حَتَّى أَتَتْ بِهِ وَرَقَةَ بْنَ نَوْفَلِ بْنِ أَسَدِ بْنِ عَبْدِ الْعُزَّى ابْنَ عَمِّ خَدِيجَةَ وَكَانَ امْرَأً قَدْ تَنَصَّرَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ يَكْتُبُ الْكِتَابَ الْعِبْرَانِيَّ فَيَكْتُبُ مِنْ الْإِنْجِيلِ بِالْعِبْرَانِيَّةِ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكْتُبَ وَكَانَ شَيْخًا كَبِيرًا قَدْ عَمِيَ فَقَالَتْ لَهُ خَدِيجَةُ يَا ابْنَ عَمِّ اسْمَعْ مِنْ ابْنِ أَخِيكَ فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ يَا ابْنَ أَخِي مَاذَا تَرَى فَأَخْبَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَبَرَ مَا رَأَى فَقَالَ لَهُ وَرَقَةُ هَذَا النَّامُوسُ الَّذِي نَزَّلَ اللَّهُ عَلَى مُوسَى يَا لَيْتَنِي فِيهَا جَذَعًا لَيْتَنِي أَكُونُ حَيًّا إِذْ يُخْرِجُكَ قَوْمُكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوَمُخْرِجِيَّ هُمْ قَالَ نَعَمْ لَمْ يَأْتِ رَجُلٌ قَطُّ بِمِثْلِ مَا جِئْتَ بِهِ إِلَّا عُودِيَ وَإِنْ يُدْرِكْنِي يَوْمُكَ أَنْصُرْكَ نَصْرًا مُؤَزَّرًا ثُمَّ لَمْ يَنْشَبْ وَرَقَةُ أَنْ تُوُفِّيَ وَفَتَرَ الْوَحْيُقَالَ ابْنُ شِهَابٍ وَأَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِيَّ قَالَ وَهُوَ يُحَدِّثُ عَنْ فَتْرَةِ الْوَحْيِ فَقَالَ فِي حَدِيثِهِ بَيْنَا أَنَا أَمْشِي إِذْ سَمِعْتُ صَوْتًا مِنْ السَّمَاءِ فَرَفَعْتُ بَصَرِي فَإِذَا الْمَلَكُ الَّذِي جَاءَنِي بِحِرَاءٍ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ فَرُعِبْتُ مِنْهُ فَرَجَعْتُ فَقُلْتُ زَمِّلُونِي زَمِّلُونِي فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى{ يَا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ قُمْ فَأَنْذِرْ إِلَى قَوْلِهِ وَالرُّجْزَ فَاهْجُرْ }فَحَمِيَ الْوَحْيُ وَتَتَابَعَ تَابَعَهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ وَأَبُو صَالِحٍ وَتَابَعَهُ هِلَالُ بْنُ رَدَّادٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ وَقَالَ يُونُسُ وَمَعْمَرٌ بَوَادِرُهُ
Яхъя бин Букайр безгә Әл-Ләйттән, Укайлдан, Ибн Шиһабтан, Урва бин әз-Зүбәйрдән, Айшәдән - мөэминнәрнең анасы - ул болай диде: Аллаһның Рәсүленә (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) килгән беренче вәхи аның йокысындагы чын төш иде. Ул төш күрмәде, ләкин таң яктысы кебек иде. Аннары аңа ялгызлык мәхәббәте бирелде, шуңа күрә ул Хира мәгарәсен сайлады һәм анда берникадәр вакыт калды, ягъни гаиләсенә кайтып, анда тагын тору өчен ризык әзерләгәнче, төнлә озак вакыт намаз укыды. Аннары ул Хәдичә белән очрашты һәм ризык әзерләде. Ниһаять, Әл-Хак килгәч, ул Хира мәгарәсендә булганда, фәрештә килеп: "Укы?" - дип сорады. Ул җавап бирде: "Мин укый алмыйм". Пәйгамбәр (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) болай дип аңлатты: Фәрештә мине кочаклады һәм нык кочаклады, аннары җибәрде һәм тагын: "Укы!" - диде. Ул җавап бирде: "Мин укый алмыйм". Фәрештә мине кочаклап алды һәм бик нык кочаклады, аннары җибәреп, тагын әйтте: "Укы!". Ул җавап бирде: "Мин укый алмыйм". Фәрештә мине тагын кочаклап алды һәм өченче тапкыр бик нык кочаклады, аннары җибәреп, тагын әйтте: "Бар иткән Раббыбызның исемен искә алып укыгыз, Ул кешене кан оешуыннан яратты. Укы, һәм синең Раббыбыз иң мәрхәмәтле зат." Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам гаиләсенә вәхи сүзләре белән борчылып кайтты. Ул Хәдиҗә бинт Хавайлид янына барып: "Мине каплагыз, мине каплагыз!" - диде. Ул куркуы югалганчы капланды. Аннары ул Хәдиҗә белән булган вакыйганы сөйләде: "Мин үзем өчен борчылам". Шуңа күрә Хәдиҗә әйтте: "Аллаһ белән ант итәм, Аллаһ сезгә мәңге зыян китермәс, чөнки сез туганлык бәйләнешләрен тоташтыручы". Хәдичә аны Хәдичәнең абыйсының улы Варакоһ бин Нәүфәл бин Әсәд бин Габдел Үзза белән очрашырга чакырды. Ул җәһилият чорында христиан иде. Ул шулай ук иврит телендә китаплар язды, шулай ук Аллаһ рөхсәте белән Инҗилне иврит телендә дә язды. Ул вакытта Варакоһ карт һәм сукыр иде. Хәдичә әйтте: "Әй, абыемның улы, абыеңның нәрсә әйтерен тыңла", - диде. Варакоһ әйтте: "Әй, абыемның улы, син нәрсә кичердең", - диде. Аллаһның пәйгамбәре (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) үзе кичергән вакыйганы сөйләде. Варакоһ әйтте: "Бу Намус, Аллаһ Мусага бервакыт вәхий кылганча. Әгәр мин яшь һәм исән булсам, сине үз халкың куып чыгарганда", - диде. Аллаһның пәйгамбәре (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын!) сорады: "Алар мине куып чыгарырлармы?" Варакоһ җавап бирде: "Әйе. Чөнки син китергән нәрсә белән беркем дә зыян күрмәсен - дошманлык - кичермәсен. Әгәр мин шул вакытта шунда булсам, сезгә бар көчем белән ярдәм итәр идем». Варокоһ ышанган вакыйганы кичермәде, чөнки ул беренче тапкыр фәтрух - бушлык - вәхи вакытында вафат булды. [Ибн Шиһаб] миңа [Әбу Сәләмә бин Абдуррахманга] [Җабир бин Абдуллаһ Әл-Әншари] вәхинең бушлыгы турында сөйләгәнен хәбәр итте, Аллаһының Илчесе, аңа Аллаһының рәхмәте һәм сәламе булсын, болай дип сөйләгән: «Мин йөргәндә күктән бер тавыш ишеттем, мин аңа карадым һәм Хиро мәгарәсендә миңа килгән фәрештә күк белән җир арасындагы урындыкта утыра икән. Мин куркып өйгә кайттым һәм: «Мине каплагыз. Мине каплагыз», - дидем. Шуңа күрә Аллаһ Тәгалә вәхи җибәрде: «Әй, юрганнар белән капланган кешеләр - Аллаһ сүзе килгәнче - һәм потлардан китегез -». Шул вакыттан башлап вәхи өзлексез иңә бирде». Бу хәдисне шулай ук [Абдулла бин Йосыф] һәм [Әбу Салих], шулай ук [Хилал бин Рәддад] [Әз-Зүһридән] риваять иткәннәр. [Юныс] әйткән; һәм [Мә'мәр] аның аны Әз-Зүһридән алганлыгы белән килешкән.