Hadith Representative
Malaikat jibril mengabarkan bahwa utusan bani sulaim telah terbunuh dan Allah ridha kepada mereka dan Allah telah membahagiakan mereka
Imam Bukhari : 2591حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرُ الْحَوْضِيُّ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ عَنْ إِسْحَاقَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَبَعَثَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَقْوَامًا مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ إِلَى بَنِي عَامِرٍ فِي سَبْعِينَ فَلَمَّا قَدِمُوا قَالَ لَهُمْ خَالِي أَتَقَدَّمُكُمْ فَإِنْ أَمَّنُونِي حَتَّى أُبَلِّغَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّه صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِلَّا كُنْتُمْ مِنِّي قَرِيبًا فَتَقَدَّمَ فَأَمَّنُوهُ فَبَيْنَمَا يُحَدِّثُهُمْ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ أَوْمَئُوا إِلَى رَجُلٍ مِنْهُمْ فَطَعَنَهُ فَأَنْفَذَهُ فَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ فُزْتُ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ ثُمَّ مَالُوا عَلَى بَقِيَّةِ أَصْحَابِهِ فَقَتَلُوهُمْ إِلَّا رَجُلًا أَعْرَجَ صَعِدَ الْجَبَلَ قَالَ هَمَّامٌ فَأُرَاهُ آخَرَ مَعَهُ فَأَخْبَرَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلَام النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُمْ قَدْ لَقُوا رَبَّهُمْ فَرَضِيَ عَنْهُمْ وَأَرْضَاهُمْ فَكُنَّا نَقْرَأُ أَنْ بَلِّغُوا قَوْمَنَا أَنْ قَدْ لَقِينَا رَبَّنَا فَرَضِيَ عَنَّا وَأَرْضَانَا ثُمَّ نُسِخَ بَعْدُ فَدَعَا عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ صَبَاحًا عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَبَنِي لَحْيَانَ وَبَنِي عُصَيَّةَ الَّذِينَ عَصَوْا اللَّهَ وَرَسُولَهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ
Безгә [Хафш бин Гомәр Әл-Хәудхий] [Хаммам] безгә [Исхактан] [Әнәс радияллаһү ганһү] сөйләгәнен сөйләде. Ул болай диде: «Аллаһның Илчесе (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) Бану Сүләимнән җитмеш кешене Бану Әмир кабиләсенә җибәрде. Ул шунда җиткәч, абыем аларга: «Әгәр алар миңа Аллаһның Илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) хәбәрен җиткерергә рөхсәт итсәләр, мин сездән алда барам, ә сез минем янымда калырга тиеш», – диде. Шулай итеп, ул аларның сафлары алдында алга китте, ә кәферләр аның иминлеген гарантияләделәр. Ләкин ул Аллаһның Илчесенең (аңа Аллаһның рәхмәте һәм сәламе булсын) хәбәрен җиткергәч, аларның берсе аны пычак белән кадап үтерде. Абыем әйтте: «Аллаһу әкбәр, Кәгъбә Раббысы белән ант итәм, мин уңышка ирештем». Шуннан соң алар абыемның гаскәренә һөҗүм иттеләр һәм тауга качкан бер аксак кешене генә үтерделәр. Хәммәм әйтте: "Минемчә, аның белән качып котыла алган тагын бер кеше бар". Шуннан соң Җәбраил фәрештә (галәйһиссәлам) Пәйгамбәргә (галәйһиссәлам) аларның (үтерелгән илчеләрнең) Раббылары белән очрашуларын, Ул алардан канәгать булуын һәм аларга бәхет бирүләрен хәбәр итте. Алар әйттеләр: Без укыдык: Без үз халкыбызга Раббыбыз белән очрашуыбызны хәбәр иттек, Ул бездән канәгать булды һәм безгә бәхет бирде. Аннары бу аять бетерелде. Аннары Пәйгамбәр (галәйһиссәлам) кырык көн дәвамында иртәнге намазда намаз укыды, Аллаһка һәм Аның Рәсүленә (галәйһиссәлам) буйсынмаган авылларын, Дакванны, Бәни Ләһьянны һәм Бәни 'Ушайяны ләгънәтләде.