Hadith Representative
Mimpi Rasulullah tentang malaikat jibril dan mikail membawa beliau melihat siksaan di akhirat
Imam Bukhari : 1297بَاب حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَإِنْ رَأَى أَحَدٌ قَصَّهَا فَيَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا قُلْنَا لَا قَالَ لَكِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدِي فَأَخْرَجَانِي إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُوسَى إِنَّهُ يُدْخِلُ ذَلِكَ الْكَلُّوبَ فِي شِدْقِهِ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يَفْعَلُ بِشِدْقِهِ الْآخَرِ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَلْتَئِمُ شِدْقُهُ هَذَا فَيَعُودُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِفِهْرٍ أَوْ صَخْرَةٍ فَيَشْدَخُ بِهِ رَأْسَهُ فَإِذَا ضَرَبَهُ تَدَهْدَهَ الْحَجَرُ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ لِيَأْخُذَهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَى هَذَا حَتَّى يَلْتَئِمَ رَأْسُهُ وَعَادَ رَأْسُهُ كَمَا هُوَ فَعَادَ إِلَيْهِ فَضَرَبَهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا إِلَى ثَقْبٍ مِثْلِ التَّنُّورِ أَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يَتَوَقَّدُ تَحْتَهُ نَارًا فَإِذَا اقْتَرَبَ ارْتَفَعُوا حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا وَفِيهَا رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى وَسَطِ النَّهَرِقَالَ يَزِيدُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ رَمَى الرَّجُلُ بِحَجَرٍ فِي فِيهِ فَرَدَّهُ حَيْثُ كَانَ فَجَعَلَ كُلَّمَا جَاءَ لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ بِحَجَرٍ فَيَرْجِعُ كَمَا كَانَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَفِي أَصْلِهَا شَيْخٌ وَصِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْ الشَّجَرَةِ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ يُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ وَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَنِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ ثُمَّ أَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ قُلْتُ طَوَّفْتُمَانِي اللَّيْلَةَ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ قَالَا نَعَمْ أَمَّا الَّذِي رَأَيْتَهُ يُشَقُّ شِدْقُهُ فَكَذَّابٌ يُحَدِّثُ بِالْكَذْبَةِ فَتُحْمَلُ عَنْهُ حَتَّى تَبْلُغَ الْآفَاقَ فَيُصْنَعُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ يُشْدَخُ رَأْسُهُ فَرَجُلٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ فِيهِ بِالنَّهَارِ يُفْعَلُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي الثَّقْبِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي النَّهَرِ آكِلُوا الرِّبَا وَالشَّيْخُ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهُ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَالَّذِي يُوقِدُ النَّارَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَالدَّارُ الْأُولَى الَّتِي دَخَلْتَ دَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ فَارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا فَوْقِي مِثْلُ السَّحَابِ قَالَا ذَاكَ مَنْزِلُكَ قُلْتُ دَعَانِي أَدْخُلْ مَنْزِلِي قَالَا إِنَّهُ بَقِيَ لَكَ عُمُرٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَ أَتَيْتَ مَنْزِلَكَ
Dúirt sé linn [Musa bin Isma'il] gur inis [Jarir bin Hazim] dúinn [Abu Raja'] ó [Samrah bin Jundab]; Ba ghnách leis an bhFáidh, sallallaahu'alaihiwasallam, nuair a chríochnaigh sé paidir a dhéanamh, go gcasfadh sé a aghaidh orainn agus go ndúirt sé, 'Cé agaibh a raibh brionglóid aige aréir'. Dúirt sé - Samrah bin Jundab: 'Má bhíonn brionglóid ag duine éigin, inseoidh an duine sin é, sin nuair a dúirt sé: 'Maa sya-allah' -de thoil Allah-'. Lá eile d'fhiafraigh sé dínn: 'An bhfuil brionglóid ag aon duine agaibh?'. D'fhreagair muid: 'Ní hea'. Dúirt sé: 'Ach aréir bhí brionglóid agam go raibh beirt fhear tagtha chugam agus gur choinnigh an bheirt acu mo lámh agus gur thug siad go talamh naofa mé - Al Muqaddasah -, tharla sé go raibh fear ina sheasamh agus an duine eile ina shuí agus slat iarainn le ceann lúbtha ina láimh - de ghnáth le haghaidh rud éigin a chrochadh -.' Dúirt cuid dár gcomrádaithe, ó Mhaois, gur cuireadh an tslat iarainn isteach i dtaobh amháin de bhéal an fhir - ó na fiacla molar - go dtí gur chuaigh sí isteach i gcúl a mhuiníl. Ansin rinneadh an rud céanna ar an taobh eile dá bhéal, ansin baineadh as a bhéal í agus cuireadh ar ais isteach í, agus mar sin de. D'fhiafraigh mé: 'Cad is brí leis seo?' Dúirt an bheirt fhear a bhí ag iompar mé, 'Imigh.' Mar sin chuaigh muid go dtí áit eile agus tháinig muid chuig fear a bhí ina luí ar chúl a mhuiníl, agus fear eile ina sheasamh ar a cheann agus cloch nó carraig mhór ina láimh aige chun a cheann a bhrú. Nuair a bhuail sé é, bhrúigh an chloch a cheann. Mar sin chuaigh an fear chuige chun í a thógáil agus níor stop sé ag déanamh seo go dtí gur athchóiríodh a cheann ina staid bhunaidh, ansin bhuail sé arís é leis an gcloch go dtí gur bhrúigh sé í. D'fhiafraigh mé: 'Cé hé an fear seo?' Dúirt an bheirt acu, 'Imigh.' Mar sin d’imíomar go dtí gur shroicheamar poll cosúil le poll tine ina raibh an barr caol agus an bun leathan agus ag an mbun lasadh tine agus, dá dtabharfaí an tine in aice láimhe, d’éireodh siad - na háitritheoirí - agus nuair a mhúchadh í d’fhillfeadh na háitritheoirí uirthi, fir agus mná ina measc. D’fhiafraigh mé: ‘Cé hiad?’. D’fhreagair an bheirt: ‘Imigh’. Mar sin d’imíomar go dtí gur shroicheamar abhainn a raibh a huisce ina fuil, bhí fear ina sheasamh i lár na habhann’. Dúirt [Yazid] agus [Wahb bin Jarir] ó [Jarir bin Hazim]: ‘Agus ar bhruach na habhann bhí fear ina sheilbh cloiche. Nuair a bhí an duine i lár na habhann os a chomhair agus é ag iarraidh dul amach as an abhainn, chaith an fear a raibh an chloch ina sheilbh clocha air i dtreo a bhéil go dtí gur fhill sé ar a áit bhunaidh i lár na habhann, agus mar sin de, gach uair a theastaigh uaidh dul amach as an abhainn, chaithfí cloch leis ionas go bhfillfeadh sé ar a áit bhunaidh. D’fhiafraigh mé: ‘Cad is brí leis seo?’ D’fhreagair an bheirt: ‘Imigh’. Mar sin chuaigh muid ar aghaidh go dtí gur shroicheamar gairdín glas, lán de chrainn mhóra ann agus faoi bhí seanfhear agus páistí agus fear in aice leis an gcrann ag coinneáil tine, nuair a las sé an tine ansin threoraigh an bheirt fhear a thug suas an crann mé agus chuir siad i dteach mé - sráidbhaile - nár chonaic mé a leithéid riamh cheana agus ann bhí fir, seandaoine, daoine óga, mná agus páistí ansin thug siad amach as sin mé agus thug siad suas arís mé go dtí an crann, ansin chuir siad i dteach níos fearr agus níos áille mé, ina raibh seandaoine agus daoine óga. Dúirt mé: ‘Tabhair timpeall mé anocht agus mínigh dom cad a chonaic mé.’ Mar sin dúirt siad: ‘An-mhaith. Maidir leis an té a chonaic tú a bhéal pollta le hiarann, is duine é ar maith leis bréag a dhéanamh agus nuair a labhraíonn sé bréag i gcónaí, mar sin tugtar chuig an léaslíne é agus déileálfar leis mar sin go dtí Lá an Aiséirí.’ Maidir leis an bhfear a chonaic tú a cheann á bhriseadh, fear a mhúin Allah an Qur'an dó, ansin chodail sé oíche amháin ach níor chleacht sé é i rith an lae, agus déileálfar leis mar sin go dtí Lá an Aiséirí. Agus iad siúd a chonaic tú san fhoirnéis tine is iad na hadhaltráin, agus iad siúd a chonaic tú san abhainn is iad siúd a ghlac úsaireacht, agus is é an seanfhear faoin gcrann an Fáidh Ibrahim (síocháin air), agus is iad na páistí timpeall air clann an chine dhaonna. Maidir leis an té a las an tine, is é caomhnóir Ifrinn é, agus an chéad teach a ndeachaigh tú isteach ann ná teach na gcreidmheach go léir, agus is é an teach seo teach na mairtíreach, agus is mise Gabriel agus is é seo Mícheál, mar sin ardaigh do cheann. Mar sin ardaigh mé mo cheann agus bhí rud éigin cosúil le scamall os cionn mo chinn. Dúirt an bheirt acu, "Sin é d'áit." Dúirt mé, "Lig dom dul isteach i mo theach." Dúirt an bheirt acu, "Níl deireadh le do shaol fós, agus nuair a thiocfaidh a dheireadh, rachaidh tú isteach i do theach go cinnte."