Hadith Representative
Malaikat jibril memberitahu tentang saat malam lailatul qadar
Imam Ahmad : 11279حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ انْطَلَقْتُ إِلَى أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ قَالَ قُلْتُ أَلَا تَخْرُجُ بِنَا إِلَى النَّخْلِ نَتَحَدَّثُ قَالَ فَخَرَجَ قَالَ قُلْتُ حَدِّثْنِي مَا سَمِعْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ فِي لَيْلَةِ الْقَدْرِ قَالَ اعْتَكَفَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْعَشْرَ الْأُوَلَ مِنْ رَمَضَانَ فَاعْتَكَفْنَا مَعَهُ فَأَتَاهُ جِبْرِيلُ فَقَالَ إِنَّ الَّذِي تَطْلُبُ أَمَامَكَ فَلَمَّا كَانَ صَبِيحَةُ عِشْرِينَ مِنْ رَمَضَانَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطِيبًا فَقَالَ مَنْ كَانَ اعْتَكَفَ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلْيَرْجِعْ فَإِنِّي أُرِيتُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ وَإِنَّهَا فِي الْعَشْرِ الْأَوَاخِرِ مِنْ رَمَضَانَ فِي وَتْرٍ وَإِنِّي أُنْسِيتُهَا وَإِنِّي رَأَيْتُ كَأَنِّي أَسْجُدُ فِي طِينٍ وَمَاءٍ قَالَ وَمَا نَرَى فِي السَّمَاءِ قَالَ هَمَّامٌ أَحْسَبُهُ قَالَ قَزَعَةً سَمَّى الْغَيْمَ بِاسْمٍ فَجَاءَتْ سَحَابَةٌ وَكَانَ سَقْفُ الْمَسْجِدِ جَرِيدَ النَّخْلِ فَأُمْطِرْنَا فَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَأَيْتُ أَثَرَ الطِّينِ وَالْمَاءِ عَلَى جَبْهَةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَرْنَبَتِهِ تَصْدِيقًا لِرُؤْيَاهُ
अस्मान् ['अफ्फान्] इत्यस्मै कथितं यत्; अस्मान् [हम्म्म] इत्यस्मै कथितं यत्; अस्मान् [याह्या बिन् अबू कथिर] इत्यस्मै कथितं यत्; मम [अबू सलामाह बिन् अब्दुर्रहमान बिन् 'अवफ] इत्यस्मै कथितं यत्; 'अहं [अबु सैद अल खुद्री] गतः' इति अबु सलामाहः अवदत्; 'अहं अवदम्; 'किं त्वं अस्माभिः सह वार्तालापं कर्तुं बहिः आगमिष्यसि ?' अबु सलामाहः अवदत्; 'अतः सः बहिः आगतः' इति अबु सलामाहः अवदत्; 'अहं तं अवदम्; 'कदरस्य रात्रौ विषये भवता अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) इत्यस्मात् किं श्रुतम्' इति कथयतु' इति सः अवदत्; अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) रमजानस्य अन्तिमदशदिनेषु इ'तिकाफ् आचरति स्म, अस्माभिः अपि तस्य सह इ'तिकाफ् आचरति स्म। तदा जिब्रिलः तस्य समीपम् आगत्य अवदत्; 'ननु भवता यत् याचितं तत् भवतः पुरतः अस्ति', ततः रमजानमासस्य विंशतिदिने प्रातःकाले अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) उत्थाय प्रवचनं दत्तवान्, सः अवदत् - 'यः कश्चित् अल्लाहस्य दूतेन (स.अ.व.) सह इ'तिकाफ् करोति, सः मस्जिदं प्रति प्रत्यागच्छेत्, यतः मया दर्शितं यत् रात्रौ एव of Laylatul Kadr विषमरात्रौ रमजानमासस्य अन्तिमदशदिनेषु भवति। परन्तु अहं विस्मृतवान्, पङ्कजले प्रणाममिव स्वप्नं दृष्टवान्।' अबू सैइदः अवदत् - 'यदा वयं आकाशं न पश्यन्तः आसन्, तदा हम्ममः अवदत् - 'मया चिन्तितम् यत् अबू सैइदः मेघयुक्तः अवदत्; 'किन्तु सहसा मेघयुक्तं जातं वयम् अपि वर्षिताः यावत् मस्जिदस्य छतम् प्लावितवान्, तस्मिन् समये मस्जिदस्य छतम् खजूरपत्रैः निर्मितम् आसीत्। तदा अल्लाहस्य दूतः (स.अ.व.) अस्माभिः सह प्रार्थनां कृतवान्, अहं च अल्लाहस्य दूतस्य (स.अ.व.) इत्यस्य ललाटस्य नासिकायां च अद्यापि मलस्य जलस्य च लेशाः अटन्तः दृष्टवान् यत् तस्य स्वप्नस्य सत्यतायाः प्रमाणम् अस्ति।