Hadith Representative
Malaikat jibril datang kepada manusia untuk mengajarkan agama mereka yaitu iman, islam, ihsan, dan tanda-tanda kiamat
Imam Abu Dawud : 4075حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا كَهْمَسٌ عَنْ ابْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ قَالَ كَانَ أَوَّلَ مَنْ تَكَلَّمَ فِي الْقَدَرِ بِالْبَصْرَةِ مَعْبَدٌ الْجُهَنِيُّ فَانْطَلَقْتُ أَنَا وَحُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيُّ حَاجَّيْنِ أَوْ مُعْتَمِرَيْنِ فَقُلْنَا لَوْ لَقِينَا أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَسَأَلْنَاهُ عَمَّا يَقُولُ هَؤُلَاءِ فِي الْقَدَرِ فَوَفَّقَ اللَّهُ لَنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ دَاخِلًا فِي الْمَسْجِدِ فَاكْتَنَفْتُهُ أَنَا وَصَاحِبِي فَظَنَنْتُ أَنَّ صَاحِبِي سَيَكِلُ الْكَلَامَ إِلَيَّ فَقُلْتُ أَبَا عَبْدِ الرَّحْمَنِ إِنَّهُ قَدْ ظَهَرَ قِبَلَنَا نَاسٌ يَقْرَءُونَ الْقُرْآنَ وَيَتَفَقَّرُونَ الْعِلْمَ يَزْعُمُونَ أَنْ لَا قَدَرَ وَالْأَمْرَ أُنُفٌ فَقَالَ إِذَا لَقِيتَ أُولَئِكَ فَأَخْبِرْهُمْ أَنِّي بَرِيءٌ مِنْهُمْ وَهُمْ بُرَآءُ مِنِّي وَالَّذِي يَحْلِفُ بِهِ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ لَوْ أَنَّ لِأَحَدِهِمْ مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا فَأَنْفَقَهُ مَا قَبِلَهُ اللَّهُ مِنْهُ حَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنِي عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ قَالَبَيْنَمَا نَحْنُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ طَلَعَ عَلَيْنَا رَجُلٌ شَدِيدُ بَيَاضِ الثِّيَابِ شَدِيدُ سَوَادِ الشَّعْرِ لَا يُرَى عَلَيْهِ أَثَرُ السَّفَرِ وَلَا نَعْرِفُهُ حَتَّى جَلَسَ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْنَدَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى رُكْبَتَيْهِ وَوَضَعَ كَفَّيْهِ عَلَى فَخِذَيْهِ وَقَالَ يَا مُحَمَّدُ أَخْبِرْنِي عَنْ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْإِسْلَامُ أَنْ تَشْهَدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَتُقِيمَ الصَّلَاةَ وَتُؤْتِيَ الزَّكَاةَ وَتَصُومَ رَمَضَانَ وَتَحُجَّ الْبَيْتَ إِنْ اسْتَطَعْتَ إِلَيْهِ سَبِيلًا قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَعَجِبْنَا لَهُ يَسْأَلُهُ وَيُصَدِّقُهُ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِيمَانِ قَالَ أَنْ تُؤْمِنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَتُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ الْإِحْسَانِ قَالَ أَنْ تَعْبُدَ اللَّهَ كَأَنَّكَ تَرَاهُ فَإِنْ لَمْ تَكُنْ تَرَاهُ فَإِنَّهُ يَرَاكَ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ السَّاعَةِ قَالَ مَا الْمَسْئُولُ عَنْهَا بِأَعْلَمَ مِنْ السَّائِلِ قَالَ فَأَخْبِرْنِي عَنْ أَمَارَاتِهَا قَالَ أَنْ تَلِدَ الْأَمَةُ رَبَّتَهَا وَأَنْ تَرَى الْحُفَاةَ الْعُرَاةَ الْعَالَةَ رِعَاءَ الشَّاءِ يَتَطَاوَلُونَ فِي الْبُنْيَانِ قَالَ ثُمَّ انْطَلَقَ فَلَبِثْتُ ثَلَاثًا ثُمَّ قَالَ يَا عُمَرُ هَلْ تَدْرِي مَنْ السَّائِلُ قُلْتُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ فَإِنَّهُ جِبْرِيلُ أَتَاكُمْ يُعَلِّمُكُمْ دِينَكُمْحَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ عُثْمَانَ بْنِ غِيَاثٍ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ يَعْمَرَ وَحُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَا لَقِيَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ فَذَكَرْنَا لَهُ الْقَدَرَ وَمَا يَقُولُونَ فِيهِ فَذَكَرَ نَحْوَهُ زَادَ قَالَ وَسَأَلَهُ رَجُلٌ مِنْ مُزَيْنَةَ أَوْ جُهَيْنَةَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِيمَا نَعْمَلُ أَفِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا أَوْ مَضَى أَوْ فِي شَيْءٍ يُسْتَأْنَفُ الْآنَ قَالَ فِي شَيْءٍ قَدْ خَلَا وَمَضَى فَقَالَ الرَّجُلُ أَوْ بَعْضُ الْقَوْمِ فَفِيمَ الْعَمَلُ قَالَ إِنَّ أَهْلَ الْجَنَّةِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَإِنَّ أَهْلَ النَّارِ يُيَسَّرُونَ لِعَمَلِ أَهْلِ النَّارِ حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ عَنْ سُفْيَانَ قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ مَرْثَدٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ ابْنِ يَعْمَرَ بِهَذَا الْحَدِيثِ يَزِيدُ وَيَنْقُصُ قَالَ فَمَا الْإِسْلَامُ قَالَ إِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَحَجُّ الْبَيْتِ وَصَوْمُ شَهْرِ رَمَضَانَ وَالِاغْتِسَالُ مِنْ الْجَنَابَةِ قَالَ أَبُو دَاوُد عَلْقَمَةُ مُرْجِئٌ
Ни беше кажано [Убаидулах бин Муаџ], ни беше кажано [мојот татко], ни беше кажано [кахмас] од [Ибн Бураида] од [Јахја бин Јамар], тој рече: „Лицето кое првпат зборуваше за прашањето за судбината во градот Басра беше Мабад Ал Џухани. Хумаид бин Абдурахман Ал Химјари и јас отидовме на хаџ или умра. Потоа промрморевме: „Ако сретнеме еден од асхабите на Ресулулах саллаллаху алејхи ве селлем, ќе го прашаме што велат луѓето за судбината.“ Потоа Аллах нè предодреди да се сретнеме со [Абдулах бин Умар] кога тој требаше да влезе во џамијата, па мојот пријател и јас му пристапивме. Мислев дека мојот пријател ќе ми го претстави разговорот, па реков: „О Абу Абдурахман, меѓу нас се појавија луѓе кои го читаат Куранот и се вредни во потрагата по знаење, но тие веруваат дека нема судбина и дека работите едноставно се случуваат без никакво мешање од судбината!“ Потоа Ибн Умар рекол: „Ако ги сретнеш, кажи дека јас сум се одделил од нив и дека и тие се одделиле од мене. И во Оној во кого се колне Абдулах бин Умар во Негово име, ако имаат злато големо колку планината Ухуд, а потоа го потрошат, тогаш Аллах нема да го прифати сè додека не поверуваат во судбината“. Потоа рекол: „[Умар Ибнул Кхатсаб] ми кажа, тој рекол: „Додека бевме со Ресулулах саллаллаху алејхи ве селлем, одеднаш дојде еден човек кој носеше многу бела облека и косата му беше многу црна. Немаше знаци дека е на долго патување, но никој од нас не го познаваше. Потоа му се приближи на Ресулулаху алејхи ве селлем, ги потпре колената на колената на Ресулулаху алејхи ве селлем и ги стави дланките на двете негови бутови. После тоа рекол: „О Мухамед, кажи ми за исламот?“ Потоа, Ресулулах, саллаллаху алејхи ве селлем, одговори: „Ислам е да сведочите дека нема друг бог достоен за обожавање освен Аллах и дека Мухамед е Негов гласник. Обавувате намаз, давате зекат, постите за време на Рамазан и одите на аџилак во Бејтулах ако можете“. Човекот рече: „Во право сте“. Омар рече: „Бевме изненадени од него“, праша тој и самиот го потврди тоа“. Човекот повторно праша: „Кажи ми за верата?“ Тој одговори: „Верата е да веруваш во Аллах, Неговите ангели, Неговите книги, Неговите пратеници, Судниот ден и да веруваш во судбината; лоша или добра“. Човекот рече: „Во право сте“. Човекот продолжи: „Кажи ми што е ихсан?“ Тој одговори: „Го обожаваш Аллах како да го гледаш, ако не можеш да го видиш, навистина Тој може да те види“. Човекот повторно праша: „Кажи ми за Судниот ден?“ Тој одговори: „Не е дека лицето кое е прашано знае подобро од лицето кое прашува“. Човекот праша: „Тогаш кажи ми ги знаците?“ Тој одговори: „Ако роб го родил својот господар, тогаш гледате луѓе со боси нозе - сиромашни - и сточари како се натпреваруваат да изградат високи згради“. Омар рече: „Човекот потоа си замина, а јас молчев три дена. Потоа рече: „О Омар, дали знаеш кој беше човекот што го постави тоа прашање?“ Јас одговорив: „Аллах и Неговиот Пратеник знаат подобро.“ Тој рече: „Тоа е Габриел, тој дојде кај вас да ве поучи за вашите религиозни прашања“. Ни кажа [Мусадад], рече, ни кажа [Јахја] од [Усман бин Гијатс], рече тој; ми кажа [Абдула бин Бураида] од [Јахја бин Ја'мар] и [Хумејд бин Абдурахман] двајцата рекоа: „Се сретнавме со [Абдула бин Умар], потоа му кажавме за судбината и што велат луѓето за неа... потоа го спомна хадисот.“ Но, тој додаде, тој рече: „Потоа имаше еден човек од Музеина или Џухеина кој го праша Пратеникот, саллаллаху алејхи ве селлем, „О, Пратенику на Аллах, како треба да даваме милостина? Дали практиката се заснова на судбина што поминала или е заснована на нешто ново?“ тој одговори: „Врз основа на нешто што е утврдено“. Човекот, или некои луѓе повторно прашаа: „Тогаш зошто даваме милостина?“ Тој одговори: „Навистина, на луѓето од небото ќе им биде полесно да прават добри дела преку делата на луѓето од небото, а на луѓето од пеколот ќе им биде полесно да прават добри дела преку делата на луѓето од пеколот“. Ни кажа [Махмуд бин Халид], рече, ни кажа [Ал Фиријаби] од [Суфјан], рече тој; ни кажа [Алкама бин Марсад] од [Сулејман бин Бураида] од [Ибн Ја'мар] со истиот хадис, „зголемување и намалување“. Тој праша: „Тогаш што е ислам?“ Тој одговори: „Обврши намаз, дај зекат, изврши хаџ, пости во текот на месецот Рамазан и искапи се џунуб.“ Абу Давуд рече: „Алкама е мурџија“.