Hadith Representative
Yang selalu menyalakan api dan mengobarkannya adalah malik penjaga neraka, itulah neraka
Imam Bukhari : 1297بَاب حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا صَلَّى صَلَاةً أَقْبَلَ عَلَيْنَا بِوَجْهِهِ فَقَالَ مَنْ رَأَى مِنْكُمْ اللَّيْلَةَ رُؤْيَا قَالَ فَإِنْ رَأَى أَحَدٌ قَصَّهَا فَيَقُولُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَسَأَلَنَا يَوْمًا فَقَالَ هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ رُؤْيَا قُلْنَا لَا قَالَ لَكِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ رَجُلَيْنِ أَتَيَانِي فَأَخَذَا بِيَدِي فَأَخْرَجَانِي إِلَى الْأَرْضِ الْمُقَدَّسَةِ فَإِذَا رَجُلٌ جَالِسٌ وَرَجُلٌ قَائِمٌ بِيَدِهِ كَلُّوبٌ مِنْ حَدِيدٍ قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِنَا عَنْ مُوسَى إِنَّهُ يُدْخِلُ ذَلِكَ الْكَلُّوبَ فِي شِدْقِهِ حَتَّى يَبْلُغَ قَفَاهُ ثُمَّ يَفْعَلُ بِشِدْقِهِ الْآخَرِ مِثْلَ ذَلِكَ وَيَلْتَئِمُ شِدْقُهُ هَذَا فَيَعُودُ فَيَصْنَعُ مِثْلَهُ قُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ عَلَى قَفَاهُ وَرَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى رَأْسِهِ بِفِهْرٍ أَوْ صَخْرَةٍ فَيَشْدَخُ بِهِ رَأْسَهُ فَإِذَا ضَرَبَهُ تَدَهْدَهَ الْحَجَرُ فَانْطَلَقَ إِلَيْهِ لِيَأْخُذَهُ فَلَا يَرْجِعُ إِلَى هَذَا حَتَّى يَلْتَئِمَ رَأْسُهُ وَعَادَ رَأْسُهُ كَمَا هُوَ فَعَادَ إِلَيْهِ فَضَرَبَهُ قُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا إِلَى ثَقْبٍ مِثْلِ التَّنُّورِ أَعْلَاهُ ضَيِّقٌ وَأَسْفَلُهُ وَاسِعٌ يَتَوَقَّدُ تَحْتَهُ نَارًا فَإِذَا اقْتَرَبَ ارْتَفَعُوا حَتَّى كَادَ أَنْ يَخْرُجُوا فَإِذَا خَمَدَتْ رَجَعُوا فِيهَا وَفِيهَا رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ فَقُلْتُ مَنْ هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى أَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ مِنْ دَمٍ فِيهِ رَجُلٌ قَائِمٌ عَلَى وَسَطِ النَّهَرِقَالَ يَزِيدُ وَوَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ عَنْ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ وَعَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيْهِ حِجَارَةٌ فَأَقْبَلَ الرَّجُلُ الَّذِي فِي النَّهَرِ فَإِذَا أَرَادَ أَنْ يَخْرُجَ رَمَى الرَّجُلُ بِحَجَرٍ فِي فِيهِ فَرَدَّهُ حَيْثُ كَانَ فَجَعَلَ كُلَّمَا جَاءَ لِيَخْرُجَ رَمَى فِي فِيهِ بِحَجَرٍ فَيَرْجِعُ كَمَا كَانَ فَقُلْتُ مَا هَذَا قَالَا انْطَلِقْ فَانْطَلَقْنَا حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ خَضْرَاءَ فِيهَا شَجَرَةٌ عَظِيمَةٌ وَفِي أَصْلِهَا شَيْخٌ وَصِبْيَانٌ وَإِذَا رَجُلٌ قَرِيبٌ مِنْ الشَّجَرَةِ بَيْنَ يَدَيْهِ نَارٌ يُوقِدُهَا فَصَعِدَا بِي فِي الشَّجَرَةِ وَأَدْخَلَانِي دَارًا لَمْ أَرَ قَطُّ أَحْسَنَ مِنْهَا فِيهَا رِجَالٌ شُيُوخٌ وَشَبَابٌ وَنِسَاءٌ وَصِبْيَانٌ ثُمَّ أَخْرَجَانِي مِنْهَا فَصَعِدَا بِي الشَّجَرَةَ فَأَدْخَلَانِي دَارًا هِيَ أَحْسَنُ وَأَفْضَلُ فِيهَا شُيُوخٌ وَشَبَابٌ قُلْتُ طَوَّفْتُمَانِي اللَّيْلَةَ فَأَخْبِرَانِي عَمَّا رَأَيْتُ قَالَا نَعَمْ أَمَّا الَّذِي رَأَيْتَهُ يُشَقُّ شِدْقُهُ فَكَذَّابٌ يُحَدِّثُ بِالْكَذْبَةِ فَتُحْمَلُ عَنْهُ حَتَّى تَبْلُغَ الْآفَاقَ فَيُصْنَعُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ يُشْدَخُ رَأْسُهُ فَرَجُلٌ عَلَّمَهُ اللَّهُ الْقُرْآنَ فَنَامَ عَنْهُ بِاللَّيْلِ وَلَمْ يَعْمَلْ فِيهِ بِالنَّهَارِ يُفْعَلُ بِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي الثَّقْبِ فَهُمْ الزُّنَاةُ وَالَّذِي رَأَيْتَهُ فِي النَّهَرِ آكِلُوا الرِّبَا وَالشَّيْخُ فِي أَصْلِ الشَّجَرَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام وَالصِّبْيَانُ حَوْلَهُ فَأَوْلَادُ النَّاسِ وَالَّذِي يُوقِدُ النَّارَ مَالِكٌ خَازِنُ النَّارِ وَالدَّارُ الْأُولَى الَّتِي دَخَلْتَ دَارُ عَامَّةِ الْمُؤْمِنِينَ وَأَمَّا هَذِهِ الدَّارُ فَدَارُ الشُّهَدَاءِ وَأَنَا جِبْرِيلُ وَهَذَا مِيكَائِيلُ فَارْفَعْ رَأْسَكَ فَرَفَعْتُ رَأْسِي فَإِذَا فَوْقِي مِثْلُ السَّحَابِ قَالَا ذَاكَ مَنْزِلُكَ قُلْتُ دَعَانِي أَدْخُلْ مَنْزِلِي قَالَا إِنَّهُ بَقِيَ لَكَ عُمُرٌ لَمْ تَسْتَكْمِلْهُ فَلَوْ اسْتَكْمَلْتَ أَتَيْتَ مَنْزِلَكَ
بىزگە [مۇسا بىن ئىسمائىل] بىزگە [جەرىر بىن ھازىم] بىزگە [ئەبۇ راجا] دىن [سەمرە بىن جۇنداب] مۇنداق دېدى: پەيغەمبەر سەللەللاھۇ ئەلەيھى ۋەسەللەمنىڭ ئادىتى شۇكى، ئۇ نامازنى ئوقۇپ بولغاندىن كېيىن، يۈزىنى بىزگە قاراپ: «سىلەردىن قايسىڭلار تۈنۈگۈن كېچە چۈش كۆردى؟» دەيتتى. ئۇ - سەمرە بىن جۇنداب - مۇنداق دېدى: «ئەگەر بىرەيلەن چۈش كۆرسە، ئۇ ئادەم ئۇنى سۆزلەپ بېرىدۇ، ئاندىن ئۇ: «ئاللاھنىڭ ئىرادىسى بىلەن» دېدى. يەنە بىر كۈنى ئۇ بىزدىن: «سىلەردىن بىرەيلەن چۈش كۆردىمۇ؟» دەپ سورىدى. بىز: «ھېچنېمە» دەپ جاۋاب بەردۇق. ئۇ مۇنداق دېدى: «لېكىن ئۆتكەن كېچە مەن چۈش كۆردۈم، ئىككى ئادەم ماڭا كەلدى، ئۇلار ئىككىسى قولۇمنى تۇتۇپ، مېنى مۇقەددەس زېمىنغا - مۇقەددەس زېمىنغا - ئېلىپ باردى، مەلۇم بولۇشىچە، بىر ئادەم تۇرغان، يەنە بىرى ئولتۇرغان، قولىدا ئۇچى ئېگىلگەن تۆمۈر تاياقنى - ئادەتتە بىر نەرسىنى ئېسىش ئۈچۈن - تۇتۇپ تۇرغان ئىكەن. مۇسادىن كەلگەن بەزى ھەمراھلىرىمىز مۇنداق دېگەن: تۆمۈر تاياق ئادەمنىڭ ئاغزىنىڭ بىر تەرىپىگە، يەنى ئېزىق چىشلىرىدىن باشلاپ، بوينىنىڭ ئارقا تەرىپىگە كىرگۈچە قىستۇرۇلغان. ئاندىن ئاغزىنىڭ يەنە بىر تەرىپىدىمۇ شۇنداق ئىش قىلىنغان، ئاندىن ئاغزىدىن چىقىرىلىپ، قايتا قىستۇرۇلغان، شۇنىڭ بىلەن بىر ۋاقىتتا داۋاملاشقان. مەن: «بۇنىڭ مەنىسى نېمە؟» دەپ سورىدىم. مېنى كۆتۈرۈپ ماڭغان ئىككى ئادەم: «بار» دېدى. شۇڭا بىز يەنە بىر يەرگە بېرىپ، بوينىنىڭ ئارقا تەرىپىدە ياتقان بىر ئادەمنىڭ يېنىغا كەلدۇق. يەنە بىر ئادەم بېشىنى چېقىش ئۈچۈن تاش ياكى چوڭ تاشنى كۆتۈرۈپ بېشىنى تىرەپ تۇراتتى. ئۇ ئادەم ئۇنى ئۇرغاندا، تاش ئۇنىڭ بېشىنى ئېزىپ كەتتى. شۇڭا ئادەم ئۇنى ئېلىش ئۈچۈن يېنىغا باردى، ئۇ بېشى ئەسلىدىكى ھالىتىگە كەلگۈچە بۇنى توختاتمىدى، ئاندىن ئۇ تاش بىلەن يەنە بىر قېتىم ئۇردى، ئاندىن ئۇ ئېزىلىپ كەتكۈچە. مەن: «بۇ ئادەم كىم؟» دەپ سورىدىم. ئۇلار ئىككىسى: «بار» دېدى. شۇڭا بىز يولغا چىقتۇق، ئوت ئۆڭكۈرىگە ئوخشاش بىر ئۆڭكۈرگە كەلدۇق، ئۇنىڭ ئۈستى تار، ئاستى كەڭ ئىدى. ئاستى تەرىپىدە ئوت يېقىلغان ئىدى، ئەگەر ئوت يېقىنلاشتۇرۇلسا، ئۇلار - ئوت ئىچىدىكىلەر - ئورنىدىن تۇراتتى، ئوت ئۆچۈرۈلگەندە، ئوت ئىچىدىكىلەر ئەر-ئاياللاردىن تەركىب تاپقان ھالدا قايتىپ كېتەتتى. مەن: «ئۇلار كىم؟» دەپ سورىدىم. ئىككىسى: «بارىڭلار» دەپ جاۋاب بەردى. شۇڭا بىز يولغا چىقتۇق، سۈيى قان بولغان بىر دەرياغا كەلدۇق، دەريانىڭ ئوتتۇرىسىدا بىر ئادەم تۇراتتى» دېدى. [يەزىد] ۋە [ۋەھب بىن جەرىر] [جەرىر بىن ھازىم] دىن: «دەريانىڭ قىرغىقىدا بىر ئادەم قولىدا تاش تۇتۇپ تۇراتتى. دەريانىڭ ئوتتۇرىسىدىكى ئادەم ئۇنىڭغا قاراپ دەريادىن چىقىشنى ئويلىغاندا، تاش تۇتقان ئادەم ئۇنىڭ ئاغزىغا تاش ئېتىپ، دەريانىڭ ئوتتۇرىسىدىكى ئەسلىدىكى ئورنىغا قايتىپ كېتەتتى، شۇنىڭ بىلەن ئۇ ھەر قېتىم دەريادىن چىقماقچى بولغاندا، ئۇنىڭغا تاش ئېتىلىپ، ئەسلىدىكى ئورنىغا قايتىپ كېتەتتى» دېدى. مەن: «بۇنىڭ مەنىسى نېمە؟» دەپ سورىدىم. ئىككىلىسى: «بارىڭلار» دەپ جاۋاب بەردى. بىز بىر يېشىل باغقا كەلگۈچە ماڭدۇق. باغنىڭ ئىچىدە چوڭ دەرەخلەر بار ئىدى. باغنىڭ ئاستىدا بىر قېرى ئادەم ۋە بالىلار تۇراتتى. دەرەخنىڭ يېنىدا بىر ئادەم ئوت كۆتۈرۈپ تۇراتتى. ئۇ ئوتنى ياققاندا، مېنى دەرەخكە ئېلىپ چىققان ئىككى ئادەم مېنى باشلاپ بىر ئۆيگە - بىر كەنتكە - ئېلىپ كىردى. بۇ ئۆيدە مەن ئىلگىرى كۆرمىگەن ئىدىم. ئۇنىڭ ئىچىدە ئەرلەر، قېرىلار، ياشلار، ئاياللار ۋە بالىلار بار ئىدى. ئۇلار مېنى ئۇ يەردىن ئېلىپ چىقىپ، دەرەخكە ئېلىپ چىقتى، ئاندىن مېنى تېخىمۇ ياخشى ۋە گۈزەل بىر ئۆيگە قويدى. ئۆيدە قېرىلار ۋە ياشلار بار ئىدى. مەن: «بۈگۈن كەچتە مېنى ئېلىپ بېرىپ، كۆرگەنلىرىمنى چۈشەندۈرۈپ بېرىڭلار» دېدىم. ئۇلار: «ياخشى. ئاغزىغا تۆمۈر سانجىلغان ئادەم يالغان سۆزلەشنى ياخشى كۆرىدۇ، سۆزلىگەندە ھەمىشە يالغان سۆزلەيدۇ، شۇڭا ئۇ ئۇپۇققا ئېلىپ كېتىلىدۇ ۋە قىيامەتكىچە شۇنداق مۇئامىلە قىلىنىدۇ» دېدى. بېشى سۇنۇپ كەتكەن ئادەمنى كۆرگىنىڭىزگە كەلسەك، ئۇ ئاللاھ قۇرئاننى ئۆگەتكەن ئادەم ئىدى، ئاندىن ئۇ بىر كېچە ئۇخلاپ قالدى، ئەمما كۈندۈزى ئۇنىڭغا ئەمەل قىلمىدى، قىيامەتكىچە ئۇنىڭغا شۇنداق مۇئامىلە قىلىنىدۇ. ئوت ئوچىقىدا كۆرگەنلىرىڭىز زىنا قىلغۇچىلار، دەريادا كۆرگەنلىرىڭىز ئۆسۈم ئالغانلار، دەرەخنىڭ ئاستىدىكى قېرى كىشى ئىبراھىم پەيغەمبەر (ئۇنىڭغا سالام)، ئۇنىڭ ئەتراپىدىكى بالىلار ئىنسانىيەتنىڭ بالىلىرى. ئوت ياققان ئادەمگە كەلسەك، ئۇ دوزاخنىڭ قوغدىغۇچىسى، سىز كىرگەن تۇنجى ئۆي بارلىق مۆمىنلەرنىڭ ئۆيى، بۇ ئۆي شېھىتلەرنىڭ ئۆيى، مەن جەبرائىل، بۇ مىكائىل، شۇڭا بېشىڭىزنى كۆتۈرۈڭ. مەن بېشىمنى كۆتۈردۈم، بېشىمنىڭ ئۈستىدە بۇلۇتقا ئوخشاش بىر نەرسە بار ئىدى. ئۇلار ئىككىسى: «بۇ سىزنىڭ ئورنىڭىز» دېدى. مەن: «مېنى ئۆيۈمگە كىرگۈزۈڭ» دېدىم. ئۇلار ئىككىسى: «ھاياتىڭىز تېخى ئاخىرلاشمىدى، ئۇنىڭ ئاخىرى كەلگەندە، سىز چوقۇم ئۆيۈڭىزگە كىرىسىز» دېدى.