Hadith Representative
Berdoa kepada Allah sehingga Allah tersenyum, jika Allah tersenyum maka Allah telah mengijinkannya untuk masuk ke dalam syurga
Imam Ahmad : 7392حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ حَدَّثَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَزِيدَ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ قَالَ النَّاسُ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ نَرَى رَبَّنَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الشَّمْسِ لَيْسَ دُونَهَا سَحَابٌ قَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ هَلْ تُضَارُّونَ فِي الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ لَيْسَ دُونَهُ سَحَابٌ فَقَالُوا لَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّكُمْ تَرَوْنَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ فَيَقُولُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ شَيْئًا فَيَتْبَعُهُ فَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الْقَمَرَ الْقَمَرَ وَمَنْ كَانَ يَعْبُدُ الشَّمْسَ الشَّمْسَ وَيَتْبَعُ مَنْ كَانَ يَعْبُدُ الطَّوَاغِيتَ الطَّوَاغِيتَ وَتَبْقَى هَذِهِ الْأُمَّةُ فِيهَا مُنَافِقُوهَا فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي غَيْرِ الصُّورَةِ الَّتِي تَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ هَذَا مَكَانُنَا حَتَّى يَأْتِيَنَا رَبُّنَا فَإِذَا جَاءَ رَبُّنَا عَرَفْنَاهُ قَالَ فَيَأْتِيهِمْ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِي الصُّورَةِ الَّتِي يَعْرِفُونَ فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ فَيَقُولُونَ أَنْتَ رَبُّنَا فَيَتْبَعُونَهُ قَالَ وَيُضْرَبُ جِسْرٌ عَلَى جَهَنَّمَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يُجِيزُ وَدَعْوَى الرُّسُلِ يَوْمَئِذٍ اللَّهُمَّ سَلِّمْ سَلِّمْ وَبِهَا كَلَالِيبُ مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ هَلْ رَأَيْتُمْ شَوْكَ السَّعْدَانِ قَالُوا نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَإِنَّهَا مِثْلُ شَوْكِ السَّعْدَانِ غَيْرَ أَنَّهُ لَا يَعْلَمُ قَدْرَ عِظَمِهَا إِلَّا اللَّهُ تَعَالَى فَتَخْطَفُ النَّاسَ بِأَعْمَالِهِمْ فَمِنْهُمْ الْمُوبَقُ بِعَمَلِهِ وَمِنْهُمْ الْمُخَرْدَلُ ثُمَّ يَنْجُو حَتَّى إِذَا فَرَغَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مِنْ الْقَضَاءِ بَيْنَ الْعِبَادِ وَأَرَادَ أَنْ يُخْرِجَ مِنْ النَّارِ مَنْ أَرَادَ أَنْ يَرْحَمَ مِمَّنْ كَانَ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ أَمَرَ الْمَلَائِكَةَ أَنْ يُخْرِجُوهُمْ فَيَعْرِفُونَهُمْ بِعَلَامَةِ آثَارِ السُّجُودِ وَحَرَّمَ اللَّهُ عَلَى النَّارِ أَنْ تَأْكُلَ مِنْ ابْنِ آدَمَ أَثَرَ السُّجُودِ فَيُخْرِجُونَهُمْ قَدْ امْتُحِشُوا فَيُصَبُّ عَلَيْهِمْ مِنْ مَاءٍ يُقَالُ لَهُ مَاءُ الْحَيَاةِ فَيَنْبُتُونَ نَبَاتَ الْحِبَّةِ فِي حَمِيلِ السَّيْلِ وَيَبْقَى رَجُلٌ يُقْبِلُ بِوَجْهِهِ إِلَى النَّارِ فَيَقُولُ أَيْ رَبِّ قَدْ قَشَبَنِي رِيحُهَا وَأَحْرَقَنِي ذَكَاؤُهَا فَاصْرِفْ وَجْهِي عَنْ النَّارِ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَقُولَ فَلَعَلِّي إِنْ أَعْطَيْتُكَ ذَلِكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ فَيَصْرِفُ وَجْهَهُ عَنْ النَّارِ فَيَقُولُ بَعْدَ ذَلِكَ يَا رَبِّ قَرِّبْنِي إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَيَقُولُ أَوَلَيْسَ قَدْ زَعَمْتَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ وَيْلَكَ يَا ابْنَ آدَمَ مَا أَغْدَرَكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو حَتَّى يَقُولَ فَلَعَلِّي إِنْ أَعْطَيْتُكَ أَنْ تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ لَا وَعِزَّتِكَ لَا أَسْأَلُكَ غَيْرَهُ وَيُعْطِي مِنْ عُهُودِهِ وَمَوَاثِيقِهِ أَنْ لَا يَسْأَلَ غَيْرَهُ فَيُقَرِّبُهُ إِلَى بَابِ الْجَنَّةِ فَإِذَا دَنَا مِنْهَا انْفَهَقَتْ لَهُ الْجَنَّةُ فَإِذَا رَأَى مَا فِيهَا مِنْ الْحِبَرَةِ وَالسُّرُورِ سَكَتَ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَسْكُتَ ثُمَّ يَقُولُ يَا رَبِّ أَدْخِلْنِي الْجَنَّةَ فَيَقُولُ أَوَلَيْسَ قَدْ زَعَمْتَ أَنْ لَا تَسْأَلَ غَيْرَهُ وَقَدْ أَعْطَيْتَ عُهُودَكَ وَمَوَاثِيقَكَ أَنْ لَا تَسْأَلَنِي غَيْرَهُ فَيَقُولُ يَا رَبِّ لَا تَجْعَلْنِي أَشْقَى خَلْقِكَ فَلَا يَزَالُ يَدْعُو اللَّهَ حَتَّى يَضْحَكَ اللَّهُ فَإِذَا ضَحِكَ مِنْهُ أَذِنَ لَهُ بِالدُّخُولِ فِيهَا فَإِذَا أُدْخِلَ قِيلَ لَهُ تَمَنَّ مِنْ كَذَا فَيَتَمَنَّى ثُمَّ يُقَالُ تَمَنَّ مِنْ كَذَا فَيَتَمَنَّى حَتَّى تَنْقَطِعَ بِهِ الْأَمَانِيُّ فَيُقَالُ لَهُ هَذَا لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ وَأَبُو سَعِيدٍ جَالِسٌ مَعَ أَبِي هُرَيْرَةَ وَلَا يُغَيِّرُ عَلَيْهِ شَيْئًا مِنْ قَوْلِهِ حَتَّى إِذَا انْتَهَى إِلَى قَوْلِهِ هَذَا لَكَ وَمِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ هَذَا لَكَ وَعَشَرَةُ أَمْثَالِهِ مَعَهُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ حَفِظْتُ مِثْلُهُ مَعَهُ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ وَذَلِكَ الرَّجُلُ آخِرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ دُخُولًا الْجَنَّةَ
Һөйләне беҙгә [Әбдүррәзәҡ] беҙгә [Мәғмәр] [Әз Зөһриҙән] [Атхо бин Йәзид Әл Ләйетстән] [Әбү Һүрәйрә]ҙән әйтте; кешеләр: «Эй, Аллаһ Рәсүле, беҙ Ҡиәмәт көнөндә Раббыбыҙҙы күрербеҙме?» Шуға күрә пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Ҡояштың аҫтында бер ниндәй ҙә болот булмағанын күрһәгеҙ, үҙегеҙҙе ҡурҡыныс тояһығыҙмы?» Улар: «Юҡ, йә Аллаһ илсеһе!» һуңынан Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм: «Тулы ай төндә айҙы күрһәгеҙ, үҙегеҙҙе ҡурҡыныс тояһығыҙмы, уның аҫтында болоттар юҡ?», — тинеләр; — Юҡ, эй, Аллаһ илсеһе! Рәсүлуллаһ Саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм әйтте: «Ысынлап та, һеҙ Уны Ҡиәмәт көнөндә күрерһегеҙ, шуға күрә Аллаһ кешеләрҙе йыйып: «Кем бер нәмәгә табынған, шунан һуң уға эйәрһен», - тиер, һуңынан айға табыныусылар айға эйәрер, ә ҡояшҡа табыныусылар ҡояшҡа эйәрер, ә был тағуттарға һәм өммәһүттәргә табынғандар тәһүткә эйәрер. Әззә Вә Жәллә уларға һеҙ белгәндән башҡа ҡиәфәттә килә, Аллаһ Тәғәлә әйтә: «Мин һеҙҙең Раббығыҙ», — тиҙәр; «Мин һеҙҙән Аллаһҡа һыйынам, был беҙҙең урыныбыҙ, Раббыбыҙ беҙгә килгәнсе һәм әгәр Раббыбыҙ беҙгә килгән икән, тимәк, беҙ Уны беләбеҙ», — тине Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм: шунан һуң уларға Аллаһ Әззә Вә Джалла үҙҙәре белгән ҡиәфәттә килеп: «Мин һеҙҙең Раббығыҙ», — тине улар; «Һин беҙҙең Раббыбыҙ, — тине Рәсүлуллаһ саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм: «һәм йәһәннәм өҫтөнән күпер ҡуйылды», — тигән Пәйғәмбәребеҙ ғәләйһис-сәләм: «Шулай итеп, мин уны беренсе булып аша сыҡтым, һәм ул көндө илселәрҙең доғаһы: «Йә Аллаһ, ҡотҡарығыҙ, ҡотҡарығыҙ, ҡотҡарығыҙ». бик үткер сәнскеләр -, Сәғдән сәнскеләренең нимә икәнен беләһеңме?' улар: «Эйе, йә Аллаһ илсеһе!» Рәсүлуллаһ Саллаллаһу ғәләйһи үә Сәләм әйтте: «Ысынлап та, был ҡармаҡтар Сәғәт сәнскеләре кеүек һәм тик улар ни тиклем ҙур икәнлеге Аллаһ Тәғәләнән башҡа билдәле түгел, шуға күрә был ҡармаҡтар кешеләрҙе ғәмәлдәренә ҡарап тота, улар араһында үҙҙәренең ғәмәлдәре арҡаһында юҡ ителгәндәр ҙә бар һәм улар араһында шулай уҡ был ҡармаҡтар өлөштәре бар, улар үҙҙәренең өлөштәрен survevi тип, ҡасан Аллаһы Тәғәлә Әззә Вә Джалла үҙенең ҡолдарының һынауын тамамлай, һәм тамуҡтан сығарасаҡ, кем Уның ихтыяры, Уның рәхмәтен алыу өсөн кешеләр төркөмөнән шаһитлыҡ итә, тип, Аллаһтан башҡа илаһ юҡ, тимәк, Аллаһ Әззә Ва Джалла фәрештәләргә бойороҡ бирҙе, уларҙы тамуҡтан сығарырға, фәрештәләр уларҙы таныған маркда - Вәззә билдәһе бар - тамуҡ ашау өсөн сәждә эҙҙәренән Әҙәм балалары һәм ейәндәре, һуңынан Фәрештәләр уларҙы көкөртлө хәлдә сығарып, һуңынан улар уларҙы һыу һиптерҙе, был йәшәү һыуы тип атала, улар үҫкән орлоҡтар кеүек үҫһен өсөн. һыулы быуала, ә унда йөҙө тамуҡҡа ҡарап, йәшәгән кеше; «Эй, Раббым, тамуҡ мине ысынлап та рәнйетте һәм уның ялҡыны мине яндырҙы, шуға күрә йөҙөмдө тамуҡтан бор», — тип, ул һаман да Аллаһҡа доға ҡылыуын дауам итте, тик Аллаһ: бәлки, әгәр Мин һиңә шуны бирһәм, һин Минән башҡа нәмә һорарһың, — тине; «Юҡ, Һинең ихтыярың менән мин Һинән башҡа бер нәмә лә һорамайым», — тип, шунан һуң Аллаһы Тәғәлә йөҙөн йәһәннәмдән борҙо һәм шунан һуң; «Эй, Раббым, мине күк ишегенә яҡынайт», — тине Аллаһ Тәғәлә: «Һин Минән башҡа бер нәмә лә һорамаҫҡа вәғәҙә бирмәнеңме, ҡайғы һиңә, эй Әҙәм улы, ни тиклем хыянатсыһың», — тип, Аллаһ Тәғәлә әйткәнсе доға ҡылыуҙы дауам итте. уға: «бәлки, мин һиңә бирһәм, һин икенсеһен һорарһың», — тигән; 'Һеҙҙең Изза менән мин һеҙҙән башҡа бер нәмә лә һорамайым,' һәм ул вәғәҙә бирҙе һәм ант итте, башҡа бер нәмә лә һорамаҫҡа, һуңынан Аллаһ уны күк ишегенә яҡынайтты, шулай итеп, ул уға яҡын булғанда, Күк уға күренде һәм ҡасан ул күрҙе, нимә унда ҡалды рәүешендә ләззәтләнеп, Аллаһ уға тик тормош ихтыяры һәм . өнһөҙ ҡал, шунан әйтте; «Эй, Раббым, мине күккә индер», – ти, шунан һуң Аллаһы Тәғәлә: «Башҡа бер нәмә лә һорамаҫҡа вәғәҙә бирмәнегеҙме? ысынында һин үҙеңдең вәғәҙәңде һәм ант бирҙең, Минән башҡа бер нәмә лә һорамаҫҡа’, шунан һуң ул әйтте; «Йә Раббым, мине Үҙеңдең йән эйәләреңдең иң бәхетлеһе итмә» һәм ул һаман да Аллаһ йылмайһын өсөн Аллаһҡа доға ҡылыуын дауам итә, әгәр Аллаһ уға йылмайһа, тимәк, Аллаһ уға күккә инергә рөхсәт иткән, ә ул унда һалынғас, тимәк, уға әйтелә; — Быны алырға хыяллан, — тип хыялланды, шунан -уға тағы ла-; ‘Хыялланып, уны алырға’ шулай итеп, ул хыялланды, уның теләге өҙөлдө һәм һуңынан уға әйтелде; — Был һинең өсөн һәм уның менән оҡшаштар өсөн. Әбү Сәғит әйтте: һәм ул ваҡытта Әбү Һүрәйрә менән ултырҙы, һәм ул Әбү Һүрәйрәнең әйткәндәрен бөтөнләй үҙгәртмәне, шуға күрә Әбү Һүрәйрә пәйғәмбәребеҙҙең һүҙҙәренә килгәс: «Был һеҙҙең өсөн һәм уның менән оҡшаштар» [Әбү Сәғит] әйтте: «Мин был һүҙҙәрҙе ишеттем. «Был һеҙҙең өсөн һәм ун тапҡырға күберәк, мәҫәлән, уның менән», — тигән Әбү Һүрәйрә; Мин -яңы ғына ятланым- һәм мәҫәлән уның менән. Әбү Һөрәйрә әйтте; 'ә был күктә йәшәүселәрҙең һуңғыһы күккә ингән'.