Hadith Representative
Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat
Imam Ibnu Majah : 4067حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ
Безгә [Әли бин Мөхәммәд] безгә [Абдуррахман Әл Мөхариби] сөйләде, ул [Исмәгыйль бин Рафиъ Әбу Рафи] әйтте, ул [Әбу Зуръа Әс-Сайбани] - ягъни Яхъя бин Әбу Әмру - ул [Әмру бин Абдуллаһ] әйтте, ул [Әбу Умама Әл-Бәһили] әйтте: "Рәсүлуллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам бервакыт безнең алдыбызда вәгазь сөйләде, һәм вәгазьнең күпчелек өлешен безгә һәрвакыт Дәҗҗал турында сөйләде, шуңа күрә без сак булырбыз." Аның вәгазьләренең арасында болай бар иде: "Чыннан да, Аллаһ Адәмнең балаларын һәм оныкларын яратканнан бирле, Дәҗҗалдан да зуррак гайбәт булмады, һәм Аллаһ тарафыннан җибәрелгән бер генә пәйгамбәр дә булмады, ул үз халкын Дәҗҗал гайбәте турында кисәтмәде. Шуңа күрә мин соңгы пәйгамбәр, сез дә өммәтнең соңгысы, шуңа күрә Дәҗҗал сезнең арагызда чыгачагын инкяр итеп булмый. Әгәр ул чыга икән, мин әле сезнең арагызда булганда, мин һәр мөселманны яклаучы." Әмма ул минем үлемемнән соң чыкса, һәрберегез үзенең коткаручысы, һәм Аллаһ һәр мөселманны коткаруда минем урынбасарым. Чынлыкта, бу Сүрия белән Ирак арасындагы тыкрыктан чыгачак. Аннары ул аның сулына да, уңына да зыян китерәчәк. Әй Аллаһ коллары, әй кешеләр, үзегезне ныгытыгыз, чөнки мин аның миңа кадәр бер генә пәйгамбәр дә аңлатмаган сыйфатларын аңлатырмын. Беренче тапкыр ул үзен: "Мин пәйгамбәр", - дип гаепләячәк. Миннән соң пәйгамбәр булмаса да, ул үзен: "Мин сезнең Раббыгыз", - дип гаепләячәк. Шул ук вакытта сез Аллаһны үлгәннән соң гына күрә алмаячаксыз. Аның бер генә күзе бар, Аллаһ бер күзле булмаса да. Аның күзләре арасында "кәфер" сүзе язылган, аны һәр мөселман гына укый ала, яза белүчеләр дә, яза белмәүчеләр дә. Аның яла ягулары арасында аның белән җәннәт һәм җәһәннәм бар, ләкин асылда җәһәннәм җәннәт, ә җәннәт җәһәннәм. Кем җәһәннәм белән сынаулар кичерсә, Аллаһка сыенсын һәм "Әл-Кәһф" сүрәсе башындагы аятьне укысын. Аның ялган сүзләре арасында ул гарәпкә: "Уйлап кара, әгәр мин синең үлгән атаңны һәм әниеңне терелтә алсам, син мин синең Раббың икәнлегемә шаһитлек бирәсеңме?" - дип әйтер. Гарәп кешесе: "Әйе", - дип җавап бирде. Шуннан соң шайтан аның каршында әтисе һәм әнисе кыяфәтендә пәйда булды, һәм алар икесе дә: "Әй улым, аңа ияр, ул синең Раббың", - диделәр. Аның ялган сүзләре арасында ул кешеләрне үтерергә мәҗбүр итәчәк һәм пычкы белән кисәчәк. Аннары кеше ике өлешкә бүленде. Аннары Дәҗҗал: "Минем гамбәмгә кара, мин аны терелтәчәкмен, аннары ул үзенең Раббысы миннән башка дип әйтер", - дияр. Шулай итеп, Аллаһ кисәкләргә бүленгән кешене терелтте. Шуннан соң Дәҗҗал аңа: "Синең Раббың кем?" - дип сорады. Ул: "Минем Раббым - Аллаһ, ә сез Аллаһ дошманнары. Сез - Дәҗҗал. Аллаһ белән ант итәм, бүгеннән башлап мин синең ялганнарыңнан да күбрәк ышанам", - диде. [Әбү Хәсән Әс-Тәнәфиси] әйтте: безгә [Әл Мөхариби] безгә ['Убайдуллаһ бин Әл Вәлид Әл Вәшафи] ['Асия]дан [Әбу Сәгыйд] ул болай диде: "Рәсүлуллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: "Бу кеше минем өммәтемнән, күктә иң югары дәрәҗәгә ия", - диде. Риваятче әйтте: Әбу Сәгыйд әйтте: "Рәсүлуллаһ салләллаһу галәйһи вәссәлам әйтте: "Аллаһ белән ант итәм, без ул кешене бары тик Гомәр бин Хәттабны гына күрдек, ул барлык эшләрен тәмамлаганчы". Әл Мөхариби әйтте: "Аннары Әбу Рәфи риваят иткән хәдискә кайтып, ул болай диде: "Аның яла ягуының бер өлеше - Дәҗҗал - күккә яңгыр яудырырга, аннары яңгыр яудырырга һәм җиргә үсемлекләр үстерергә боеру, шулай итеп җир үз үсемлекләрен үстерә. Аның яла ягуында ул бер ил аша үткән, ләкин кешеләр аның турында ялган сөйләгән, шуңа күрә бер генә терлек тә калмаган, ләкин һәлак булган дигән сүз бар." Аның яла ягулары арасында ул бер ил аша үтәчәге, аннары кешеләр моны раслаган, шуңа күрә ул күккә яңгыр яудырырга боерган, аннары яңгыр яуган һәм җиргә үсемлекләр үстерергә боерган, шуңа күрә үсемлекләр үскән. Шуңа күрә ул вакытта хайваннар элеккегә караганда зуррак һәм симезрәк булганнар, аларның иң зур корсаклары һәм иң күп сөтләре булган. Чыннан да, бу җир йөзендә Дәҗҗал кермәячәк һәм контрольдә тотмаячак бер генә ил дә юк, Мәккә һәм Мәдинәдән кала, һәм ул анда һәр ярыктан керә алмаячак, ләкин аны кылыч белән саклаячаклар, шуңа күрә ул буш һәм беркайчан да эшкәртелмәгән урында туктаячак. Шулай итеп, Мәдинә шәһәре өч тапкыр селкенгән, шуңа күрә шәһәрдә бер генә икейөзле дә, ир-ат та, хатын-кыз да калмас иде, әгәр алар Дәҗҗал белән очрашырга чыкмасалар. Мәдинә шәһәре явыз кешеләрдән азат булган, тимер насос тимердән датны чыгарган кебек, һәм бу көн чистарту көне дип атала. Өммү Сюрәйк бинт Әбү Әл-Әкр сорады: "Әй Аллаһның Илчесе, ул вакытта гарәпләр кайда иде?" Ул җавап бирде: "Ул вакытта аларның саны бик аз иде, һәм алар Бәйтүл Мәкъдистә иде, ә имамнары тәкъва кеше иде. Аларның җитәкчесе иртәнге намазны укырга алга чыгарга җыенганда, кинәт Гайсә бин Мәрьям төште, шуңа күрә руханилары Гайсә намазны укырга алга чыгарыр өчен арткы якка чигенде. Аннары Гайсә кулын җитәкчесенең ике иңбашына куеп: "Барыгыз һәм намазны укыгыз, чөнки ул сезнең өчен фарыз ителде", - диде. Ниһаять, аларның җитәкчесе аларны намазга чакырды, һәм намаз тәмамлангач, Гайсә: "Ишекне ачыгыз", - диде. Алар ишекне ачтылар, һәм аның артында Дәҗҗал һәм җитмеш мең яһүд көтеп тора иде, аларның һәрберсенең алтыннан ясалган кылычы һәм зур яшел халат кигән иде. Гайсә Дәҗҗалга карагач, Дәҗҗал суда эри торган тоз кебек эреде - таркалды. Аннары ул йөгерде һәм Луд шәһәренең көнчыгыш капкасында Гайсә белән очрашты, аннары Гайсә аны үтерде. Шулай итеп, Аллаһ яһүдләргә җиңелү китерде, анда Аллаһ тарафыннан яратылган бер генә җан иясе дә алар тарафыннан саклану өчен кулланылмады, ләкин Аллаһ аларны сөйләштерәчәк, ташлардан, агачлардан, диварлардан һәм терлекләрдән башлап, Гаркада агачыннан башка. Чөнки ул сөйләшергә теләмәгәннәрнең агачларыннан берсе. Шуннан соң Аллаһның башка бер җан иясе: "Әй Аллаһның мөселман колы, монда бер яһүд бар, кил һәм аны үтер", - диде. Рәсүлүллаһ галәйһиссәлам әйтте: "Чыннан да, Дәҗҗал көннәре кырык ел булачак, бер ел ярты ел кебек, киләсе ел ай кебек, ә бер ай атна кебек, ә калган көннәр ут очкыннары кебек - алар тиз оча - бер кеше иртән Мәдинә ишегендә була, аннары ул икенче ишеккә җиткәнче инде көндез була", - дип әйттеләр. Аннары аңа: "Әй Аллаһның Илчесе, без бу бик кыска көннәрдә ничек намаз укыйбыз?" - дип әйттеләр. Ул җавап бирде: "Намаз уку көннәрегезне бу озын көннәрне исәпләгән кебек исәпләгез, аннары намаз укыгыз". Рәсүлүллаһ тагын әйтте: "Шуннан соң Гайсә бин Мәрьям минем өммәтем арасында гадел хөкемдар һәм акыллы җитәкче булачак, ул хачларны юк итәчәк, дуңгызларны үтерәчәк, салымнарны бетерәчәк һәм хәер-сәдака рөхсәт итәчәк, аннары кәҗә яки дөя өчен дә зәкят эзләмәячәк, көнчелек һәм дошманлык бетереләчәк, һәр агулы җан иясеннән агу - агу - бетереләчәк, шуңа күрә кыз бала кулын елан авызына салса, елан аңа зыян китермәячәк, һәм кыз бала арысланга да зыян китерә ала, ә арыслан балага зыян китермәячәк. Бүре кәҗә көтүе арасында эт кебек булачак. Дөнья тынычлык белән тулачак, ян-якларына су салынган савыт кебек - чөнки ул бик яссы - диннәр бердәм булачак, шуңа күрә Аллаһтан башка беркемгә дә табынмаячаклар, сугышка китерә торган бар нәрсә дә юк ителәчәк, Корай кабиләсе үз көчен кире кайтарачак, һәм җир көмеш йолдыз кебек булачак, һәм аның үсемлекләре Адәм пәйгамбәр заманындагы кебек үсәчәк, шуңа күрә бер төркем кеше бер йөзем ашарга җыелса, ул аларны шатландырачак, һәм бер төркем кеше анар ашарга җыелса, ул аларны да шатландырачак, мәсәлән, ул вакытта сыер бик арзан иде, ә ат нибары берничә дирһәм генә иде. Сәхәбәләр: "Әй Аллаһның Илчесе, ни өчен атлар арзанайды?" - диделәр. Ул: "Ул мәңге сугыш өчен кулланылмаячак", - диде. Аңа: "Ни өчен үгезләр шулкадәр кыйммәт?" - дип әйттеләр. Ул: "Чөнки ул бөтен җирне сукалау өчен кулланыла. Чынлыкта, Дәҗҗал чыкканчы өч ел бик авыр вакыт булачак, анда кешеләр каты ачлыктан интегәчәк. Беренче елда Аллаһ күкләргә яңгырның өчтән бер өлешен, ә җиргә уңышның өчтән бер өлешен тотарга боерачак. Икенче елда Аллаһ күккә яңгырның өчтән ике өлешен, ә җиргә үсемлекләрнең өчтән ике өлешен тотарга боерачак. Аннары өченче елда Аллаһ күккә яңгыр суын тотарга боерачак, шуңа күрә ул бер тамчы да су түкмәячәк, һәм Аллаһ җиргә барлык үсемлекләрне тотарга боерачак, шуңа күрә аннан соң бер генә яшел үсемлек тә үсмәячәк, һәм барлык тояклы хайваннар да үләчәк, Аллаһ теләмәгәннәрдән кала». Шуннан соң дуслар: «Кешеләр ул вакытта нәрсә белән яшәячәк?» – дип сорадылар. Ул: «Тәхлил, тәкбир һәм тәхмид алар өчен ризык кебек үк мәгънәгә ия булачак», – дип җавап бирде. Әбү Габдуллаһ болай диде: «Мин Әбү Әл Хәсән Әс-Тәнәфисинең болай дигәнен ишеттем; Әбдүррахман Әл Мөхарибинең болай дигәнен ишеттем: «Бу хәдисне укытучыларга өйрәтергә кирәк, алар үз укучыларына берничә китапта өйрәтә алсыннар өчен».