Hadith Representative
Kalian tidak akan pernah melihat Allah di dunia, bahkan ketika dajjal mengaku sebagai rabb: hanya setelah kematian Allah bisa dilihat
Imam Ibnu Majah : 4067حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيُّ عَنْ إِسْمَعِيلَ بْنِ رَافِعٍ أَبِي رَافِعٍ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ السَّيْبَانِيِّ يَحْيَى بْنِ أَبِي عَمْرٍو عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْبَاهِلِيِّ قَالَخَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكَانَ أَكْثَرُ خُطْبَتِهِ حَدِيثًا حَدَّثَنَاهُ عَنْ الدَّجَّالِ وَحَذَّرَنَاهُ فَكَانَ مِنْ قَوْلِهِ أَنْ قَالَ إِنَّهُ لَمْ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ مُنْذُ ذَرَأَ اللَّهُ ذُرِّيَّةَ آدَمَ أَعْظَمَ مِنْ فِتْنَةِ الدَّجَّالِ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيًّا إِلَّا حَذَّرَ أُمَّتَهُ الدَّجَّالَ وَأَنَا آخِرُ الْأَنْبِيَاءِ وَأَنْتُمْ آخِرُ الْأُمَمِ وَهُوَ خَارِجٌ فِيكُمْ لَا مَحَالَةَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا بَيْنَ ظَهْرَانَيْكُمْ فَأَنَا حَجِيجٌ لِكُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنْ يَخْرُجْ مِنْ بَعْدِي فَكُلُّ امْرِئٍ حَجِيجُ نَفْسِهِ وَاللَّهُ خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُسْلِمٍ وَإِنَّهُ يَخْرُجُ مِنْ خَلَّةٍ بَيْنَ الشَّامِ وَالْعِرَاقِ فَيَعِيثُ يَمِينًا وَيَعِيثُ شِمَالًا يَا عِبَادَ اللَّهِ فَاثْبُتُوا فَإِنِّي سَأَصِفُهُ لَكُمْ صِفَةً لَمْ يَصِفْهَا إِيَّاهُ نَبِيٌّ قَبْلِي إِنَّهُ يَبْدَأُ فَيَقُولُ أَنَا نَبِيٌّ وَلَا نَبِيَّ بَعْدِي ثُمَّ يُثَنِّي فَيَقُولُ أَنَا رَبُّكُمْ وَلَا تَرَوْنَ رَبَّكُمْ حَتَّى تَمُوتُوا وَإِنَّهُ أَعْوَرُ وَإِنَّ رَبَّكُمْ لَيْسَ بِأَعْوَرَ وَإِنَّهُ مَكْتُوبٌ بَيْنَ عَيْنَيْهِ كَافِرٌ يَقْرَؤُهُ كُلُّ مُؤْمِنٍ كَاتِبٍ أَوْ غَيْرِ كَاتِبٍ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنَّ مَعَهُ جَنَّةً وَنَارًا فَنَارُهُ جَنَّةٌ وَجَنَّتُهُ نَارٌ فَمَنْ ابْتُلِيَ بِنَارِهِ فَلْيَسْتَغِثْ بِاللَّهِ وَلْيَقْرَأْ فَوَاتِحَ الْكَهْفِ فَتَكُونَ عَلَيْهِ بَرْدًا وَسَلَامًا كَمَا كَانَتْ النَّارُ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَقُولَ لِأَعْرَابِيٍّ أَرَأَيْتَ إِنْ بَعَثْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأُمَّكَ أَتَشْهَدُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ نَعَمْ فَيَتَمَثَّلُ لَهُ شَيْطَانَانِ فِي صُورَةِ أَبِيهِ وَأُمِّهِ فَيَقُولَانِ يَا بُنَيَّ اتَّبِعْهُ فَإِنَّهُ رَبُّكَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يُسَلَّطَ عَلَى نَفْسٍ وَاحِدَةٍ فَيَقْتُلَهَا وَيَنْشُرَهَا بِالْمِنْشَارِ حَتَّى يُلْقَى شِقَّتَيْنِ ثُمَّ يَقُولَ انْظُرُوا إِلَى عَبْدِي هَذَا فَإِنِّي أَبْعَثُهُ الْآنَ ثُمَّ يَزْعُمُ أَنَّ لَهُ رَبًّا غَيْرِي فَيَبْعَثُهُ اللَّهُ وَيَقُولُ لَهُ الْخَبِيثُ مَنْ رَبُّكَ فَيَقُولُ رَبِّيَ اللَّهُ وَأَنْتَ عَدُوُّ اللَّهِ أَنْتَ الدَّجَّالُ وَاللَّهِ مَا كُنْتُ بَعْدُ أَشَدَّ بَصِيرَةً بِكَ مِنِّي الْيَوْمَقَالَ أَبُو الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيُّ فَحَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الْوَلِيدِ الْوَصَّافِيُّ عَنْ عَطِيَّةَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَلِكَ الرَّجُلُ أَرْفَعُ أُمَّتِي دَرَجَةً فِي الْجَنَّةِ قَالَ قَالَ أَبُو سَعِيدٍ وَاللَّهِ مَا كُنَّا نُرَى ذَلِكَ الرَّجُلَ إِلَّا عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ حَتَّى مَضَى لِسَبِيلِهِ قَالَ الْمُحَارِبِيُّ ثُمَّ رَجَعْنَا إِلَى حَدِيثِ أَبِي رَافِعٍ قَالَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُكَذِّبُونَهُ فَلَا تَبْقَى لَهُمْ سَائِمَةٌ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ مِنْ فِتْنَتِهِ أَنْ يَمُرَّ بِالْحَيِّ فَيُصَدِّقُونَهُ فَيَأْمُرَ السَّمَاءَ أَنْ تُمْطِرَ فَتُمْطِرَ وَيَأْمُرَ الْأَرْضَ أَنْ تُنْبِتَ فَتُنْبِتَ حَتَّى تَرُوحَ مَوَاشِيهِمْ مِنْ يَوْمِهِمْ ذَلِكَ أَسْمَنَ مَا كَانَتْ وَأَعْظَمَهُ وَأَمَدَّهُ خَوَاصِرَ وَأَدَرَّهُ ضُرُوعًا وَإِنَّهُ لَا يَبْقَى شَيْءٌ مِنْ الْأَرْضِ إِلَّا وَطِئَهُ وَظَهَرَ عَلَيْهِ إِلَّا مَكَّةَ وَالْمَدِينَةَ لَا يَأْتِيهِمَا مِنْ نَقْبٍ مِنْ نِقَابِهِمَا إِلَّا لَقِيَتْهُ الْمَلَائِكَةُ بِالسُّيُوفِ صَلْتَةً حَتَّى يَنْزِلَ عِنْدَ الظُّرَيْبِ الْأَحْمَرِ عِنْدَ مُنْقَطَعِ السَّبَخَةِ فَتَرْجُفُ الْمَدِينَةُ بِأَهْلِهَا ثَلَاثَ رَجَفَاتٍ فَلَا يَبْقَى مُنَافِقٌ وَلَا مُنَافِقَةٌ إِلَّا خَرَجَ إِلَيْهِ فَتَنْفِي الْخَبَثَ مِنْهَا كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ وَيُدْعَى ذَلِكَ الْيَوْمُ يَوْمَ الْخَلَاصِ فَقَالَتْ أُمُّ شَرِيكٍ بِنْتُ أَبِي الْعَكَرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَأَيْنَ الْعَرَبُ يَوْمَئِذٍ قَالَ هُمْ يَوْمَئِذٍ قَلِيلٌ وَجُلُّهُمْ بِبَيْتِ الْمَقْدِسِ وَإِمَامُهُمْ رَجُلٌ صَالِحٌ فَبَيْنَمَا إِمَامُهُمْ قَدْ تَقَدَّمَ يُصَلِّي بِهِمْ الصُّبْحَ إِذْ نَزَلَ عَلَيْهِمْ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ الصُّبْحَ فَرَجَعَ ذَلِكَ الْإِمَامُ يَنْكُصُ يَمْشِي الْقَهْقَرَى لِيَتَقَدَّمَ عِيسَى يُصَلِّي بِالنَّاسِ فَيَضَعُ عِيسَى يَدَهُ بَيْنَ كَتِفَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ لَهُ تَقَدَّمْ فَصَلِّ فَإِنَّهَا لَكَ أُقِيمَتْ فَيُصَلِّي بِهِمْ إِمَامُهُمْ فَإِذَا انْصَرَفَ قَالَ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام افْتَحُوا الْبَابَ فَيُفْتَحُ وَوَرَاءَهُ الدَّجَّالُ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفَ يَهُودِيٍّ كُلُّهُمْ ذُو سَيْفٍ مُحَلًّى وَسَاجٍ فَإِذَا نَظَرَ إِلَيْهِ الدَّجَّالُ ذَابَ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ وَيَنْطَلِقُ هَارِبًا وَيَقُولُ عِيسَى عَلَيْهِ السَّلَام إِنَّ لِي فِيكَ ضَرْبَةً لَنْ تَسْبِقَنِي بِهَا فَيُدْرِكُهُ عِنْدَ بَابِ اللُّدِّ الشَّرْقِيِّ فَيَقْتُلُهُ فَيَهْزِمُ اللَّهُ الْيَهُودَ فَلَا يَبْقَى شَيْءٌ مِمَّا خَلَقَ اللَّهُ يَتَوَارَى بِهِ يَهُودِيٌّ إِلَّا أَنْطَقَ اللَّهُ ذَلِكَ الشَّيْءَ لَا حَجَرَ وَلَا شَجَرَ وَلَا حَائِطَ وَلَا دَابَّةَ إِلَّا الْغَرْقَدَةَ فَإِنَّهَا مِنْ شَجَرِهِمْ لَا تَنْطِقُ إِلَّا قَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ الْمُسْلِمَ هَذَا يَهُودِيٌّ فَتَعَالَ اقْتُلْهُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَإِنَّ أَيَّامَهُ أَرْبَعُونَ سَنَةً السَّنَةُ كَنِصْفِ السَّنَةِ وَالسَّنَةُ كَالشَّهْرِ وَالشَّهْرُ كَالْجُمُعَةِ وَآخِرُ أَيَّامِهِ كَالشَّرَرَةِ يُصْبِحُ أَحَدُكُمْ عَلَى بَابِ الْمَدِينَةِ فَلَا يَبْلُغُ بَابَهَا الْآخَرَ حَتَّى يُمْسِيَ فَقِيلَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نُصَلِّي فِي تِلْكَ الْأَيَّامِ الْقِصَارِ قَالَ تَقْدُرُونَ فِيهَا الصَّلَاةَ كَمَا تَقْدُرُونَهَا فِي هَذِهِ الْأَيَّامِ الطِّوَالِ ثُمَّ صَلُّوا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيَكُونُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ عَلَيْهِ السَّلَام فِي أُمَّتِي حَكَمًا عَدْلًا وَإِمَامًا مُقْسِطًا يَدُقُّ الصَّلِيبَ وَيَذْبَحُ الْخِنْزِيرَ وَيَضَعُ الْجِزْيَةَ وَيَتْرُكُ الصَّدَقَةَ فَلَا يُسْعَى عَلَى شَاةٍ وَلَا بَعِيرٍ وَتُرْفَعُ الشَّحْنَاءُ وَالتَّبَاغُضُ وَتُنْزَعُ حُمَةُ كُلِّ ذَاتِ حُمَةٍ حَتَّى يُدْخِلَ الْوَلِيدُ يَدَهُ فِي فِي الْحَيَّةِ فَلَا تَضُرَّهُ وَتُفِرَّ الْوَلِيدَةُ الْأَسَدَ فَلَا يَضُرُّهَا وَيَكُونَ الذِّئْبُ فِي الْغَنَمِ كَأَنَّهُ كَلْبُهَا وَتُمْلَأُ الْأَرْضُ مِنْ السِّلْمِ كَمَا يُمْلَأُ الْإِنَاءُ مِنْ الْمَاءِ وَتَكُونُ الْكَلِمَةُ وَاحِدَةً فَلَا يُعْبَدُ إِلَّا اللَّهُ وَتَضَعُ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا وَتُسْلَبُ قُرَيْشٌ مُلْكَهَا وَتَكُونُ الْأَرْضُ كَفَاثُورِ الْفِضَّةِ تُنْبِتُ نَبَاتَهَا بِعَهْدِ آدَمَ حَتَّى يَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الْقِطْفِ مِنْ الْعِنَبِ فَيُشْبِعَهُمْ وَيَجْتَمِعَ النَّفَرُ عَلَى الرُّمَّانَةِ فَتُشْبِعَهُمْ وَيَكُونَ الثَّوْرُ بِكَذَا وَكَذَا مِنْ الْمَالِ وَتَكُونَ الْفَرَسُ بِالدُّرَيْهِمَاتِ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا يُرْخِصُ الْفَرَسَ قَالَ لَا تُرْكَبُ لِحَرْبٍ أَبَدًا قِيلَ لَهُ فَمَا يُغْلِي الثَّوْرَ قَالَ تُحْرَثُ الْأَرْضُ كُلُّهَا وَإِنَّ قَبْلَ خُرُوجِ الدَّجَّالِ ثَلَاثَ سَنَوَاتٍ شِدَادٍ يُصِيبُ النَّاسَ فِيهَا جُوعٌ شَدِيدٌ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الْأُولَى أَنْ تَحْبِسَ ثُلُثَ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ السَّمَاءَ فِي الثَّانِيَةِ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ مَطَرِهَا وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا ثُمَّ يَأْمُرُ اللَّهُ السَّمَاءَ فِي السَّنَةِ الثَّالِثَةِ فَتَحْبِسُ مَطَرَهَا كُلَّهُ فَلَا تُقْطِرُ قَطْرَةً وَيَأْمُرُ الْأَرْضَ فَتَحْبِسُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا تُنْبِتُ خَضْرَاءَ فَلَا تَبْقَى ذَاتُ ظِلْفٍ إِلَّا هَلَكَتْ إِلَّا مَا شَاءَ اللَّهُ قِيلَ فَمَا يُعِيشُ النَّاسُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ قَالَ التَّهْلِيلُ وَالتَّكْبِيرُ وَالتَّسْبِيحُ وَالتَّحْمِيدُ وَيُجْرَى ذَلِكَ عَلَيْهِمْ مُجْرَى الطَّعَامِ قَالَ أَبُو عَبْد اللَّهِ سَمِعْت أَبَا الْحَسَنِ الطَّنَافِسِيَّ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ الْمُحَارِبِيَّ يَقُولُ يَنْبَغِي أَنْ يُدْفَعَ هَذَا الْحَدِيثُ إِلَى الْمُؤَدِّبِ حَتَّى يُعَلِّمَهُ الصِّبْيَانَ فِي الْكُتَّابِ
Al à dit [Ali bin Mohammed] al à contât [Abdurrahman Al Muharibi] di [Isma’il bin Rafi’ Abu Rafi’] di [Abu Zur’ah come Saibani] - ven a stâi Yahya bin Abu Amru - di [Amru bin Abdullah] di [Abu al à dit Umamah Al Bahili]; ‘Il Profete al predicave une volte denant di nô, e la plui part dai siei sermons a nus contavin simpri dal Dajjal par che o varessin di jessi atents. E tra i contignûts dal so sermon al jere: ‘Invezit, di cuant che Allah al à creât i fîs e i nevôts di Adam, no je stade nissune calunnie plui grande dal Dajjal, e no je stade nissun Profete mandât di Allah fûr che che al varès avertît la sô int su la calunnie dal Dajjal. Intant, o soi l’ultin Profete e tu sês ancje l’ultin de ummah, cussì no si pues neâ che il Dajjal al vignarà fûr tra di te. Se al ven fûr, intant che o soi ancjemò tra di voi, alore o soi il difensôr di ogni musulman. Ma se al ven fûr dopo la mê muart, alore ognidun di voi al è il so salvadôr, e Allah al è il me rimplaçant tal salvâ ogni musulman. Di fat, al vignarà fûr di une buse jenfri la Sirie e l’Irak. Dopo al fasarà dam ae sô çampe e ae sô drete. O servidôrs di Allah, o int, rinfuarçâsi, parcè che o spiegarò lis sôs cualitâts che no son mai stadis spiegadis di nissun profete prin di me. La prime volte al si acusarà disint: ‘O soi un profete’. Ancje se nol è un Profete dopo di me, alore al si acusarà ancje se stes disint: ‘O soi il to Rabb’. Intant, no tu puedis viodi Allah fûr che dopo che tu muris. E al à dome un voli, ancje se Allah nol è un voli. E jenfri i siei voi e je scrite la peraule ‘infedel’ che e pues jessi lede dome di ogni musulman, sedi chei che a puedin scrivi sedi chei che no puedin. Tra lis sôs calunniis al è che cun lui al è il cîl e l’infier, ma in sostance l’infier al è il cîl e il cîl al è l’infier. Cui che al sperimente provis cul infier, al ciri rifugji in Allah e al lei il verset al inizi de Surah Al Kahf. E tra lis sôs calunniis e je che al dirà a un arap: ‘Pense, se o podessi fâ saltâ fûr il to pari e la tô mari muarts, tu testemoniarès che o soi il to Rabb? ’ L’om arap al rispuindè: ‘Sì’. Alore il diu al comparì incarnât denant di lui in forme di so pari e di so mari, cussì ducj i doi a disevin; ‘O fi mio, seguilu, di fat al è il to Rabb’. E tra lis sôs calunniis e je che al oblearà la int a copâlis e a taiâlis cuntune seghe. Po dopo la persone e fo dividude in dôs parts. Alore il Dajjal al disè; ‘Cjale il me Hamab, di sigûr o lu alçarò sù, daspò al afermarà che il so Rabb al è diferent di me’. Cussì Diu al fasè saltâ fûr l’om che al jere stât distacât. Alore il Dajjal al i disè: ‘Cui al è il to Rabb? ’ al rispuindè: ‘Il me Rabb al è Allah, e voialtris o sin nemîs di Allah. Tu sês il Dajjal. Par Allah, a partî di vuê, no je robe che o crodi plui des vôs -busiis-''. [Abu Hasan At Tanafisi] al à dit; al à dit [Al Muharibi] al à dit [‘Ubaidullah bin Al Walid Al Washafi] di [‘Athiyah] di [Abu Said] al à dit; “Il Rasulullah al à dit: ‘Chel om al ven de mê ummah che al cjape il grât plui alt in cîl’. Il naradôr al disè; Abu Said al disè; “Il Profete al à dit: ‘Par Allah, no vin viodût chest om che Umar bin Khattab fintant che nol à finît ducj i siei afârs’. Al Muharibi al à dit; ‘Dopo tornant al hadith contât di Abu Rafi’, al disè; ‘E une part de sô calunnie - il Dajjal - e je comandant Se il cîl al mande ploie, alore la ploie e colarà, e e ordine ae tiere di fâ cressi lis sôs plantis, cussì la tiere e fâs cressi lis sôs plantis. Inclût inte sô calunnie al è che al passà traviers di un paîs, ma la int e minsonà su di lui, cussì nol restà un besteam ma al varès periût. E tra lis sôs calunniis al jere che al varès passât traviers di un paîs, daspò la int lu confermave, cussì al ordenà al cîl di ploi, daspò la ploie e colà e al ordenà ae tiere di cressi lis sôs plantis, cussì lis plantis a cressevin. Duncje i animâi in chel timp a jerin plui grancj e plui gras di prin, a vevin il stomi plui grant e il plui lat. In fat, nol è un paîs su la facie di cheste tiere che il Dajjal nol jentrarà e nol controlarà fûr de Meche e de Medine, e nol podarà jentrâ dentri di ogni buse ma al sarà cjatât cu la vuardie di chel puest cuntune spade tirada fûr, cussì che al si fermarà intun puest che al è vueit e nol è mai stât coltivât. Cussì la citât di Medine e scuindè cun trê scots, cussì che nol restà in citât un ipocrite, ni om ni femine, fûr che se a vignissin fûr a cjatâ il Dajjal, la citât di Medine e jere libare di int vile, come che une pompe di fier e gjave la arrugjine dal fier, e chel dì al è clamât il dì dal netâ. Umm Syuraik e Abu Al Akr al à dit; ‘O Messazîr di Allah, dulà che a jerin i araps in chel timp? ’ Al rispuindè: ‘In chel timp il lôr numar al jere une vore piçul e a jerin a Baitul Maqdis intant che il lôr imam al jere un om piôs. Cuant che il lôr leader al jere daûr a vignî indenant par vuidâ la preiere de matine, di colp Isa bin Maryam al vignì jù, cussì il lôr predi al si ritirà indaûr par che Jesus al vignìs indenant par vuidâ la preiere. Jesus al metè duncje la man jenfri lis dôs spallis dal lôr leader- intant che al diseve; ‘Va indenant e guide la preiere, parcè che e je stabilide par te’. Al fin il lôr leader ju puartà in preiere, e cuant che la preiere e jere finide, Jesus al disè; “Viert la puarte”. A vierzerin la puarte, e al vignì fûr che daûr di lui al spietave il Dajjal insiemi cun setante mila ebreus, ognidun di lôr al veve une spade tirada fûr fate di aur e al veve metût sù une grande vistît vert. Cuant che lui -Isa- al cjalave il Dajjal, il Dajjal al si fondeve -disintegrât- come il sâl che si fondeve inte aghe. Po dopo al corè e al fo confrontât di Isa ae puarte orientâl de citât di Lud, daspò Isa lu copà. Cussì Allah al puartà la sconfite ai ebreus, dulà che nissune creature creade di Allah e fo doprade come protezion di lôr ma Allah al fasarà fevelâ, scomençant des pieris, dai arbui, dai mûrs e dal besteam gjavant l’arbul Gharqadah. Parcè che al è un dai arbui di chei che no vuelin fevelâ. Po dopo une altre creature di Allah e fevelà: ‘O servidôr musulman di Allah, al è un ebreu culì, vignî culì e copâlu’. Il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: 'Invezit, i dîs dal Dajjal a saran cuarante agns, un an al è come mieç an, e l'an sucessîf al è come un mês, e un mês al è come une setemane e i dîs che a restin a son come scjaldins di fûc - che a svolin a la svelte -, une persone che e reste inte puarte dal he doachor al è za tal dopodisnà’. Alore i fo dit: ‘O Messazîr di Allah, come preìn in chescj dîs une vore curts? ' Al rispuindè: 'Stime i tôs dîs par preâ come che tu stimis chescj dîs luncs, daspò eseguî la preiere'. Il Rasulullah Sallam al à dit di gnûf: ‘Dopo Isa bin Maryam al deventarà un judizi just tra la mê ummah e un leader savi, al distruzarà la crôs, al coparà il purcit, tassis e almose, alore nol cirarà nancje une cjavre o un camêl in almose, la invidie e la odie a son gjavâts vie, il velen - velen - di ogni creature velenose al è gjavât vie in mût che se une piçule fantate e met la sô man inte bocje di un sarpint, il sarpint nol fasarà mâl a jê intant che al no fasarà mâl a lir, e il baby no il beç. E il luf al sarà intal mieç dal cjamp di cjavris come se al fos il cjan. Il mont al sarà plen di pâs come un vâs cun aghe sui siei flancs - parcè che al è une vore plan -, lis religjons a deventaran une, cussì nissun al sarà venerât che Allah, dutis lis robis che a causin la vuere a saran eradicadis, la tribù Quraiys e tornarà a cjapâ il so podê, e la tiere e sarà come une stele di arint, e la sô vegjetazion come il timp di Adam al si cjate dongje par mangjâ une sole uve, al fasarà contents, e se un grup di personis si cjate dongje par mangjâ un granât, alore al fasarà ancje lôr contents. content. Une vacje in chel timp e jere une vore economiche e un cjaval dome cualchi dirham. I amîs a disevin; ‘O Messazîr di Allah, parcè che i cjavâi a son deventâts economics? ' al disè: 'Nol sarà doprât pe vuere par simpri'. Al fo dit: ‘Parcè che i toris a son cussì cjars? ’ Al disè: ‘Parcè che si dopre par aradâ dute la tiere. Di fat, i trê agns prin de comparizion dal Dajjal, a saran un timp une vore dificil, dulà che i umans a saran colpîts di une cjaristie estreme. Allah al ordenarà ai cîi tal prin an di tignî un tierç de sô ploie, e al ordenarà ae tiere di tignî un tierç des sôs coltivazions. E tal secont an Allah al ordenarà al cîl di tignî doi tierçs de sô ploie e al ordenarà ae tiere di tignî doi tierçs de sô vegjetazion. Po dopo tal tierç an, Allah al ordenà al cîl di tignî dute la sô aghe ploiane, cussì nol sburtà fûr nissune gote di aghe e Allah al ordenà ae tiere di tignî dutis lis sôs plantis, cussì dopo di chê no cresseve nissune plante verde e ducj i animâi cun zofs a murevin, gjavant chei che no jerin volûts di Allah. Alore i compagns a domandarin: ‘Di ce a vivaran i umans in chel timp? “Al à rispuindût: ‘Tahlil, takbir e tahmid a varan il stes significât par lôr dal mangjâ’. Abu Abdullah al disè; O ai sintût dî Abu Al Hasan Ath Thanafisi; O ai sintût Abdurrahman Al Muharibi dî; ‘Chest hadith al varès di jessi insegnât ai insegnants par che a puedin insegnâ ai lôr students in diviers libris’.