Χαντίθ
Allah yang menunjuki kita ke jalan yang lurus
Imam Nasa'i : 900فَقُلْتُ يَا أَبَا هُرَيْرَةَإِنِّي أَحْيَانًا أَكُونُ وَرَاءَ الْإِمَامِ فَغَمَزَ ذِرَاعِي وَقَالَ اقْرَأْ بِهَا يَا فَارِسِيُّ فِي نَفْسِكَ فَإِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ قَسَمْتُ الصَّلَاةَ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي نِصْفَيْنِ فَنِصْفُهَا لِي وَنِصْفُهَا لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اقْرَءُوا يَقُولُ الْعَبْدُ{ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ }يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ حَمِدَنِي عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ{ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ }يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَثْنَى عَلَيَّ عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ{ مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ }يَقُولُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ مَجَّدَنِي عَبْدِي يَقُولُ الْعَبْدُ{ إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَإِيَّاكَ نَسْتَعِينُ }فَهَذِهِ الْآيَةُ بَيْنِي وَبَيْنَ عَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ يَقُولُ الْعَبْدُ{ اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ صِرَاطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلَا الضَّالِّينَ }فَهَؤُلَاءِ لِعَبْدِي وَلِعَبْدِي مَا سَأَلَ
-Ακόμα από το προηγούμενο χαντίθ-. Τότε ρώτησα, «Ω [Αμπού Χουράιρα]! Μερικές φορές προσεύχομαι πίσω από τον ιμάμη;» μετά τράβηξα το χέρι μου λέγοντας, «Ω Φαρισαίος, διάβασε στην καρδιά σου - ήσυχα -, επειδή άκουσα τον Αγγελιοφόρο του Αλλάχ (σαλαλλαχουαλαΐχι wa sallam) να λέει: «Ο Αλλάχ Άζζα wa Jalla είπε: «Χώρισα την προσευχή μεταξύ εμού και του δούλου μου σε δύο μέρη, ένα μέρος για μένα και ένα μέρος για τον δούλο μου, για τον δούλο μου αυτό που ζητάει». Ο Αγγελιοφόρος του Αλλάχ (σαλαλλαχουαλαΐχι wa sallam) είπε: «Διάβασε - όταν - ένας δούλος πει «Αλχουμδουλιλά ραβμπίλ 'ααλάμιιν - Όλος ο έπαινος οφείλεται στον Αλλάχ, Κύριο των κόσμων», τότε ο Αλλάχ λέει, «Ο δούλος μου με έχει επαινέσει». Αν ο δούλος πει, «Αραμαχανιρραχίμ - Παντελεήμων, Παντελεήμων -», τότε ο Αλλάχ Άζζα wa Jalla λέει, «Ο δούλος μου με έχει επαινέσει». «iyyaka nasta'iin -Μόνο Εσένα λατρεύουμε και μόνο Εσένα ζητάμε βοήθεια-», τότε το εδάφιο είναι μεταξύ του Αλλάχ και των δούλων Του. «Για τον δούλο Του αυτό που ζητάει». Αν ο δούλος συνέχιζε να διαβάζει, «Ihdinash-shiraathal mustaqiim, shiraathal-ladzina an'amta 'alaihim ghairil maghdhuubi 'alaihim waladh-dhalliin - Δείξε μας το ευθύ μονοπάτι, δηλαδή το μονοπάτι εκείνων που Εσύ καθοδηγείς, όχι το μονοπάτι εκείνων που είναι θυμωμένοι και όχι το μονοπάτι εκείνων που έχουν παραστρατήσει-», τότε όλα είναι για τον δούλο Μου και για τον δούλο Μου αυτό που ζητάει».